Με την απεργία πείνας των κρατούμενων να έχει σταματήσει από την Τρίτη, ο υπουργός Δικαιοσύνης Χ. Αθανασίου είχε την άνεση να το παίξει «λαρτζ» και να δεχτεί να υπάρξει και δεύτερη (και τρίτη αν χρειαστεί) μέρα συζήτησης του φασιστονομοσχέδιου για τα κολαστήρια τύπου Γ’ (και όχι μόνο) στο Α’ Θερινό Τμήμα της Βουλής.
Σκορπίζοντας καπνό παραλλαγής, για να δείξει ότι άκουσε τους βουλευτές και εισήγαγε βελτιώσεις προχώρησε σε «προσθήκες – νομοτεχνικές βελτιώσεις» έντεκα σελίδων, οι οποίες δεν αλλάζουν την ουσία του φασιστονομοσχέδιου. Κατήργησε μεν την προκλητική διάταξη, με την οποία διαχώριζε τους πολιτικούς κρατούμενους για ένοπλη επαναστατική δράση (187Α του Ποινικού Κώδικα) από τους νεοναζί και τους μαφιόζους (187 ΠΚ) ως προς το χρόνο αρχικής παραμονής στις φυλακές τύπου Γ, εισήγαγε όμως, άλλο διαχωρισμό, ενώ κράτησε αναλλοίωτες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να βγει κάποιος από τις φυλακές τύπου Γ.
Η αρχική περίοδος εγκλεισμού σε φυλακή ή τμήμα τύπου Γ μειώνεται για τους «απείθαρχους» κρατούμενους από 4 σε 2 χρόνια, ενώ για τους καταδικασμένους στο πλαίσιο των άρθρων 187Α («τρομοκρατία») και 187 («εγκληματική οργάνωση») μειώνεται από 10 σε 4 χρόνια (αρχικά, ο Αθανασίου είχε ανακοινώσει πως μειώνεται σε 5 χρόνια για το 187, αλλά παραμένει 10 χρόνια για το 187Α).
Αφαιρώντας αυτή την προκλητική διάκριση σε βάρος των πολιτικών κρατούμενων, ο Αθανασίου διατήρησε μια άλλη διάκριση και εισήγαγε μια καινούργια. Η αρχική διάκριση, που διατηρήθηκε, αφορά τους υπόδικους. Οσοι κατηγορούνται με το 187Α («τρομοκρατία») κλείνονται και ως υπόδικοι σε φυλακές τύπου Γ. Οσοι, όμως, κατηγορούνται με το 187 («εγκληματική οργάνωση») δεν κλείνονται ως υπόδικοι στις φυλακές τύπου Γ. Η νέα διάκριση που εισήγαγε ο Αθανασίου είναι η εξής. Για να κλειστεί κατευθείαν σε φυλακή τύπου Γ ένας κατηγορούμενος με το 187Α θα πρέπει να έχει καταδικαστεί σε ποινή πάνω από 12 χρόνια (αυτό πιάνει τη συντριπτική πλειοψηφία των καταδικαζόμενων για ένοπλη επαναστατική δράση), ενώ για τους καταδικαζόμενους με το 187 το όριο ποινής αυξήθηκε στα 15 χρόνια, έτσι που κάποιοι να μπορούν να εξαιρεθούν. Αυτή η νέα διάκριση δείχνει καθαρά ότι το σύστημα αντιμετωπίζει ως μεγαλύτερο εχθρό του τους κατηγορούμενους για ένοπλη επαναστατική δράση.
Η μείωση του αρχικού χρόνου εγκλεισμού σε φυλακή ή τμήμα τύπου Γ στα 4 χρόνια μικρή σημασία έχει, από τη στιγμή που διατηρείται η δυνατότητα παράτασης του χρόνου εγκλεισμού για απανωτές διετίες. Οι όροι με τους οποίους ο εισαγγελέας θα κρίνει την «ιδιαίτερη επικινδυνότητα του κρατουμένου» είναι τέτοιοι που να επιτρέπουν αποφάσεις για απανωτές διετίες παράτασης του εγκλεισμού σε φυλακές τύπου Γ. Είναι τόσο γενικόλογοι ώστε να επιτρέπουν την απόλυτη αυθαιρεσία και την υλοποίηση ενός πνεύματος εκδικητικότητας, χωρίς καμιά εγγύηση για τον κρατούμενο. Οι όροι αυτοί αναφέρονται: στη «βαρύτητα του εγκλήματος για το οποίο κρατείται» (δηλαδή, το αδίκημα γίνεται κριτήριο και μάλιστα το πρώτο από τα κριτήρια), στην «πιθανότητα τέλεσης νέων εγκλημάτων» (εδώ κι αν χωρά κάθε αυθαιρεσία), στο αν κατηγορείται ή καταδικάστηκε και για άλλα αδικήματα, στην «ύπαρξη στοιχείων για την περαιτέρω εγκληματική δραστηριότητα του κρατουμένου, από άλλες συναρμόδιες για τον έλεγχο του εγκλήματος αρχές» (δηλαδή, αρκεί μια επιστολή της Αντιτρομοκρατικής, χωρίς ο κρατούμενος να έχει καμιά δυνατότητα ελέγχου και αντίκρουσης!) και την «προσωπικότητα του καταδίκου ή υποδίκου».
Μ’ αυτές τις προϋποθέσεις και ιδιαίτερα με τη δυνατότητα παρέμβασης υπηρεσιών όπως η Αντιτρομοκρατική και η ΚΥΠ, φτιάχνουν ένα καθεστώς που ισοδυναμεί για τον πολιτικό κρατούμενο με μόνιμο εγκλεισμό σε κολαστήριο τύπου Γ. Σε κλείνουμε εκεί και πετάμε το κλειδί στη θάλασσα είναι το μήνυμα που στέλνουν. Για να βγεις από εκεί θα πρέπει να γίνεις «φυτό» ή ρουφιάνος μας! Συμπληρώνει ένας πολιτικός κρατούμενος τετραετία, δεν έχει κανένα πειθαρχικό αδίκημα και ζητά να βγει από τη φυλακή τύπου Γ. Στέλνει η Αντιτρομοκρατική ένα ραβασάκι στην εισαγγελία και λέει πως έχει «πληροφορίες» πως αυτός ο κρατούμενος έκανε και άλλα πράγματα, αλλά δεν έχει στοιχεία που να μπορεί να οδηγήσουν σε καταδίκη. Αυτό το ραβασάκι αρκεί για να παραταθεί ο εγκλεισμός του σε κολαστήριο τύπου Γ! Δηλαδή, η μεταχείριση του κρατούμενου δε θα εξαρτάται μόνο από την καταδίκη του και την ποινή που του καταλόγισε το δικαστήριο, ούτε από το μητρώο του μέσα στη φυλακή, αλλά και από τι λένε γι’ αυτό υπηρεσίες πέραν του δικαστικού και του «σωφρονιστικού» συστήματος! Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι δεν γίνεται λόγος για «αποδείξεις» ή έστω «αποχρώσες ενδείξεις», αλλά για «στοιχεία»! Αρκεί η κατάθεση ενός ασφαλίτη ότι τον είδε κάπου κάποτε!
Οπως είναι γνωστό, οι κρατούμενοι σε φυλακές τύπου Γ δε δικαιούνται άδειες. Ο Αθανασίου φρόντισε να τους κόψει αυτό το δικαίωμα ακόμη και στην περίπτωση που βγουν από τις φυλακές τύπου Γ, προσθέτοντας μια διάταξη, σύμφωνα με την οποία αυτές οι κατηγορίες κρατούμενων, όταν δεν κρατούνται σε καταστήματα τύπου Γ, μπορούν να πάτουν άδεια δυο χρόνια πριν τη συμπλήρωση είκοσι «σκαστών» χρόνων στη φυλακή, αν έχουν καταδικαστεί σε ισόβια, ή αν έχουν εκτίσει «σκαστά» τα 3/5 της ποινής τους, αν έχουν καταδικαστεί σε πρόσκαιρη κάθειρξη. Για να το δώσουμε με ένα παράδειγμα, ο Κώστας Γουρνάς, που έχει καταδικαστεί σε 25ετή κάθειρξη, ακόμη και αν βγει από φυλακή ή τμήμα τύπου Γ, θα μπορεί να πάρει άδεια μόνο αν έχει συμπληρώσει 13 χρόνια στη φυλακή. Τότε, όμως, θα έχει τη δυνατότητα να ζητήσει την υπό όρον αποφυλάκισή του! Μ’ άλλα λόγια, ένας τέτοιος κρατούμενος θα έχει βγάλει τη φυλακή σε Γ’ τύπου ή Β’ τύπου, χωρίς να πάρει ούτε μια άδεια!
Ο Αθανασίου πρόσθεσε επίσης διατάξεις οι οποίες δείχνουν πρόθεση να προχωρήσει με ταχύτατες διαδικασίες στην υλοποίηση των κολαστηρίων τύπου Γ. Προβλέπεται πλέον, ότι «με απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης, ύστερα από γνώμη του ΚΕΣΦ και του Συμβουλίου Φυλακής Γ τύπου, δημοσιεύεται εντός δύο μηνών ο νέος εσωτερικός κανονισμός των καταστημάτων κράτησης Γ τύπου». Αλλη διάταξη που προστέθηκε προβλέπει ότι οι κρατούμενοι που αυτοδίκαια κλείνονται σε φυλακές τύπου Γ «μετάγονται με παραγγελία του Εισαγγελέα Εκτέλεσης Ποινών της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών σε κατάστημα Γ τύπου, εντός δέκα ημερών από τη δημοσίευση του εσωτερικού κανονισμού του».
Στόχος τους, λοιπόν, είναι, μόλις εκδοθεί η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης που θα ορίζει ποιες φυλακές θα γίνουν τύπου Γ και σε ποιες φυλακές θα δημιουργηθούν τμήματα τύπου Γ, μέσα σε 70 μέρες να έχουν γίνει οι μεταγωγές των κρατούμενων.
Τέλος, κάποιες ψευτοαλλαγές που έγιναν στις δικονομικές ρυθμίσεις του φασιστονομοσχέδιου αφήνουν εντελώς αναλλοίωτη τη λογική του περιορισμού των δικαιωμάτων κατηγορούμενων και δικηγόρων.
Συμπέρασμα: μας περιμένει σκληρός αγώνας!
