Σε ισόβια και επιπλέον κάθειρξη 25 ετών καταδικάστηκε η Πόλα Ρούπα, που δικάστηκε μόνη της σε πρώτο βαθμό για τη δεύτερη περίοδο της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα (όταν δικάστηκε ο Νίκος Μαζιώτης, μαζί με τους Α. Σταμπούλο και Γ. Πετρακάκο, η Ρούπα βρισκόταν στην παρανομία και η υπόθεση είχε διαχωριστεί ως προς αυτήν).
Ετσι, ένα δεύτερο δικαστήριο του πρώτου βαθμού (Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων) ήρθε να εκτελέσει την εντολή εξόντωσης των Μαζιώτη-Ρούπα, επειδή λίγο πριν ολοκληρωθεί η πρώτη δίκη του ΕΑ, πέρασαν στην παρανομία και συνέχισαν τη δράση της οργάνωσης. Το σημειώνουμε εμφατικά, γιατί η ποινή των ισοβίων (που επιβλήθηκε για την ίδια υπόθεση και στον Ν. Μαζιώτη) μόνο από δικαστήριο χούντας θα μπορούσε να επιβληθεί, δεδομένου ότι αφορά την έκρηξη στην Τράπεζα της Ελλάδος, στις 10 Απρίλη του 2014, από την οποία δεν υπήρξαν τραυματισμοί.
Ηδη από την πρώτη δίκη γι' αυτή την υπόθεση, χάρη στην επιμονή του Νίκου Μαζιώτη να κληθούν όλοι οι μάρτυρες και ιδιαίτερα οι υπεύθυνοι ασφάλειας της τράπεζας, αποδείχτηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η οργάνωση δεν παρεξέκλινε από την τακτική της και σ' αυτή την ενέργεια. Την τακτική να ενημερώνει έγκαιρα για την έκρηξη, δίνοντας τον απαραίτητο χρόνο για να απομακρυνθούν φύλακες και τυχόν άλλοι εργαζόμενοι, καθώς και περίοικοι, ώστε να μην υπάρξουν θύματα που δεν αποτελούν στόχους της οργάνωσης. Αποδείχτηκε, λοιπόν, ότι ήξεραν ότι θα γίνει έκρηξη (χάρη στην προειδοποίηση του Επαναστατικού Αγώνα) και ότι η εντολή που έχουν σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να ασφαλίζουν το κτίριο και να πηγαίνουν σε ένα εσωτερικό σημείο.
«Θεωρούν τους ανθρώπους πράγματα, ανδρείκελα, αναλώσιμα. Είναι κεφάλαιο», σχολίασε τότε ο Ν. Μαζιώτης. Οχι ο Επαναστατικός Αγώνας, αλλά η Τράπεζα τους θεωρεί πράγματα, κατέληξε. Παρά ταύτα, ο Ν. Μαζιώτης καταδικάστηκε σε ισόβια γι' αυτή την έκρηξη, ποινή που επιβλήθηκε τώρα και στην Π. Ρούπα.
Η προκλητικότητα της ποινής ακολουθεί την προκλητικότητα της απόφασης επί της ενοχής. Ο Ν. Μαζιώτης είχε καταδικαστεί ως φυσικός αυτουργός της ενέργειας. Η Π. Ρούπα καταδικάστηκε ως ηθικός αυτουργός! Δεν υπήρξε το παραμικρό στοιχείο για την εμπλοκή τους στην υπόθεση, πέραν του ότι ως μέλη του ΕΑ ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή τους στην οργάνωση και υπερασπίστηκαν πολιτικά τη δράση της. Δεν υπήρξε κάποια μαρτυρία, κάποιο αποτύπωμα, κάποιο DNA, οτιδήποτε τέλος πάντων που να αποτελεί ένδειξη έστω ότι Μαζιώτης και Ρούπα ήταν φυσικός και ηθικός αυτουργός, αντίστοιχα.
Τέλος, αυτά τα δύο τρομοδικεία καταδίκασαν τον Μαζιώτη και τη Ρούπα και για «διεύθυνση τρομοκρατικής οργάνωσης», κατηγορία που είχε καταπέσει στην πρώτη δίκη του ΕΑ. Επιστράτευσαν και αυτή την κατηγορία, όχι μόνο για να διευρύνουν τα πλαίσια των ποινών, αλλά και για να φτάσουν αυτά τα πλαίσια στα ανώτατα όριά τους, καταδικάζοντάς τους ως αυτουργούς (φυσικούς ή ηθικούς) σε όλες τις ενέργειες της οργάνωσης.
Για να φανεί καλύτερα η προκλητικότητα της απόφασης, που ισοδυναμεί με εκτέλεση συμβολαίου εξόντωσης των δύο αναρχικών αγωνιστών, αξίζει να θυμίσουμε την απόφαση της πρώτης δίκης του ΕΑ για τους ίδιους και τον Κ. Γουρνά, που ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή τους στην οργάνωση. Εκείνη η δίκη αφορούσε ένα σημαντικά μεγαλύτερο αριθμό ενεργειών της οργάνωσης, μεταξύ των οποίων και μια ισχυρή έκρηξη στο Χρηματιστήριο, που είχε τα ίδια χαρακτηριστικά με την έκρηξη στην ΤτΕ. Εκείνο το τρομοδικείο:
– Με σύμφωνη πρόταση και του εισαγγελέα της έδρας απέρριψε την κατηγορία της «διεύθυνσης τρομοκρατικής οργάνωσης», με συγκροτημένη επιχειρηματολογία, στον πυρήνα της οποίας ήταν το ότι ο ΕΑ είναι μια αναρχική οργάνωση και εξ ορισμού δεν μπορούσε να έχει διευθύνοντες. Μαζιώτης και Ρούπα καταδικάστηκαν τώρα ως «διευθύνοντες», χωρίς να έχει προκύψει οποιοδήποτε νέο στοιχείο.
– Μαζιώτης, Ρούπα και Γουρνάς καταδικάστηκαν για απλή συνέργεια στις ενέργειες της οργάνωσης, δεδομένου ότι δεν υπήρχαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ήταν παρόντες σε οποιαδήποτε από τις ενέργειες. Τώρα, για την έκρηξη στην ΤτΕ ο Μαζιώτης καταδικάστηκε ως φυσικός και η Ρούπα ως ηθικός αυτουργός.
– Δεκαέξι ενέργειες στην πρώτη δίκη, 50 χρόνια φυλακή. Μία ενέργεια στη δεύτερη δίκη, ισόβια!
Η κατασταλτική σκοπιμότητα είναι ξέχειλη. Η αστική Δικαιοσύνη έδειξε για μια ακόμα φορά πού γράφει τους νόμους της, όταν αποστολή της είναι η εκδίκηση…
