«Ο ένας μετά τον άλλο κόμματα και πρόσωπα, υιοθετούν τις από δεκαετίας προτάσεις του ΛΑΟΣ για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που χρόνια τώρα συναγωνίζονται ποιος θα στρώσει καλύτερα το χαλί της λαθρομετανάστευσης, είναι υπόλογοι απέναντι στον εθνικό κίνδυνο που περιέγραψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τον Εβρο».
Πανηγυρίζει το κόμμα του Καρατζαφέρη για την υιοθέτηση της πολιτικής του από το επίσημο πολιτικό φάσμα. Γι’ αυτό και είναι κρίσιμης σημασίας να τα δώσουμε όλα για να στηρίξουμε την απεργία πείνας 300 μεταναστών απ’ όλη την Ελλάδα.
300 άνθρωποι βάζουν τις ζωές τους υποθήκη σ’ έναν αγώνα για κοινωνικά δικαιώματα και ταξική αξιοπρέπεια. Γεγονός πρωτοφανές στην Ελλάδα. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε τέτοιας έκτασης γεγονός. Είναι η τεράστια πολιτική σημασία του, αλλά και οι δυσκολίες που δημιουργεί το μέγεθός του, που μας επιφορτίζει όλες και όλους με ιδιαίτερα καθήκοντα.
Μια απεργία πείνας τόσων ανθρώπων δεν είναι παιχνίδι. Δεν είναι μια διαδήλωση, ειρηνική ή βίαιη. Είναι μια σκληρή μορφή αγώνα που πρέπει να εξελιχθεί μέσα σ’ ένα σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, που ορίζεται από τα βιολογικά όρια αντοχής των απεργών.
Οι μετανάστες απεργοί πείνας πρέπει να νικήσουν κι αυτό είναι (και) δικό μας καθήκον. Διαβάστε παρακάτω την απόφαση της συνέλευσής τους.
Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ηρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας δέκα φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ηρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.
Τον τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Οσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Εβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.
Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.
Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις (…). Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.
Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας
