Την περασμένη Δευτέρα ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαρ. Αθανασίου έδωσε στη δημοσιότητα, μέσω της περιβόητης διαβούλευσης, ένα ακόμη ταξικό νομοσχέδιο, που έχει ως κύριο στόχο να πλήξει τους καταδικασμένους ως μέλη της 17Ν αγωνιστές και τη νέα φουρνιά των ανταρτών πόλης και των αγωνιστών που οι μηχανισμοί καταστολής του αστικού κράτους βαφτίζουν μέλη της ΣΠΦ, σε βάρος των οποίων βρίσκεται σε εξέλιξη μια φάμπρικα τρομοδικείων. Με το νομοσχέδιο αυτό η δικομματική κυβέρνηση Σαμαρά –Βενιζέλου θέλει ακόμη να στείλει ένα μήνυμα τρομοκρατικό –και συνάμα αποτρεπτικό– προς το τμήμα εκείνο της νεολαίας που επιλέγει την τακτική του αντάρτικου πόλης. Και τους πρώτους και τους δεύτερους –σε αντιδιαστολή με τους συλληφθέντες φασίστες της Χρυσής Αυγής– η συγκυβέρνηση τους θεωρεί πολιτικούς αντιπάλους του καπιταλιστικού συστήματος. Ενώ τους φασίστες τους θεωρεί αντιπάλους των συγκεκριμένων πολιτικών σχηματισμών και όχι του καπιταλιστικού συστήματος, του οποίου οι φασίστες είναι υπέρμαχοι. Προσδοκά, δε, και μέσω αυτού του νομοσχεδίου, να εξυπηρετήσει τον πολιτικό σχεδιασμό της, την αύξηση της εκλογικής της δύναμης με ψήφους ακροδεξιών.
Το ίδιο νομοσχέδιο αντιμετωπίζει τους μεγαλοφειλέτες και τους καταχραστές δημοσίου χρήματος πολύ «λάιτ», δίνοντάς τους τη δυνατότητα να κλείσουν τις υποθέσεις τους με μικρό προσωπικό κόστος και την επιστροφή ενός μικρού μέρους των χρεών ή των καταχρασθέντων ποσών.
Με το άρθρο 1 του νομοσχεδίου περιγράφονται τα κακουργήματα για τα οποία δίνεται η δυνατότητα στο ελληνικό δημόσιο να παίρνει από τους δεσμευμένους τραπεζικούς λογαριασμούς ή κατασχεμένα μετρητά τα ποσά που του οφείλονται, προτού ακόμη εκδοθεί τελεσίδικη δικαστική απόφαση. Τα κακουργήματα αυτά είναι πολλά και αφορούν την παραβίαση των νόμων 2523/1997, 2960/2001, 2803/2000, 3691/2008 κλπ. Μέσα σ’ αυτές τις κακουργηματικού χαρακτήρα παραβάσεις των μεγαλοκαπιταλιστών είναι παραβάσεις φορολογικού χαρακτήρα, τελωνειακού χαρακτήρα, διασπάθισης δημοσίου χρήματος κ.λπ.
Με το άρθρο 2, όμως, δίνεται η δυνατότητα σε όλους αυτούς να πέσουν στα μαλακά, αν επιστρέψουν τα ποσά που καταχράστηκαν. Για παράδειγμα, αν κάποιος απ’ αυτούς επιστρέψει το ποσό για το οποίο κατηγορείται (το οποίο, βέβαια, κατά κανόνα είναι μικρότερο από το πραγματικό), πριν απολογηθεί στον ανακριτή, τότε η απειλούμενη ποινή της ισόβιας κάθειρξης γίνεται τρία χρόνια!
Με το άρθρο 9 παρ. 7 του νομοσχέδιου, με το οποίο κατατάσσονται οι φυλακές στις κατηγορίες Α, Β και Γ, διευρύνεται ο κατάλογος των κρατούμενων που θα κρατούνται στις φυλακές τύπου Α. Με τον ισχύοντα σωφρονιστικό κώδικα (νόμος 2776/1999) στις φυλακές τύπου Α κρατούνταν οι υπόδικοι για χρέη. Τώρα διευρύνεται ο κατάλογος με την προσθήκη των κρατούμενων που κατηγορούνται για «εγκλήματα κατά της περιουσίας και ιδιοκτησίας που έχουν τελεσθεί χωρίς βία ή απειλή». Πρόκειται για μια καθαρά ταξική επιλογή, για ευνοϊκή μεταχείριση των κατηγορούμενων που είναι παιδιά του συστήματος, η οποία είναι πιθανό να δικαιολογηθεί με το επιχείρημα ότι έτσι θα μαζέψουν κάποια ποσά.
Με το νομοσχέδιο επιχειρούν να φτιάξουν φυλακές τύπου Γ (ή τμήματα τύπου Γ στις άλλες φυλακές) ανάλογες μ’ αυτές που υπάρχουν εδώ και χρόνια στην Τουρκία ή με τα λευκά κελιά που είχαν κατασκευάσει στις γυναικείες και ανδρικές φυλακές του Κορυδαλλού για τους αγωνιστές που κατηγορήθηκαν για συμμετοχή στη 17Ν και τον ΕΛΑ. Λευκά κελιά που λειτούργησαν την πρώτη περίοδο της κράτησής τους, όταν οι αυστηροί περιορισμοί είχαν επιβληθεί με πρόσχημα την εξυπηρέτηση των αναγκών της ανάκρισης.
Επίσημα δεν έχει ανακοινωθεί ποιες φυλακές θα γίνουν τύπου Γ ή σε ποιες θα δημιουργηθούν τμήματα τύπου Γ. Υπάρχει μόνο η πρόβλεψη (άρθρο 9 παρ. 7 του νομοσχεδίου), ότι με απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης ορίζονται οι φυλακές τύπου Γ. Σύμφωνα με δικές μας πληροφορίες, στη φυλακή του Δομοκού δε θα χρειαστεί να γίνουν νέες εργασίες, ενώ ετοιμάζεται μια πτέρυγά της, με αλλαγή της σύνθεσης των κρατούμενων, να γίνει τμήμα τύπου Γ. Το 2003, στη φυλακή της Λάρισας είχε κατασκευασθεί τμήμα τύπου λευκών κελιών, όμως ο αγώνας που αναπτύχθηκε τότε μέσα και έξω από τις φυλακές ανάγκασε τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ να μη μεταφέρουν εκεί τους κατηγορούμενους ως μέλη της 17Ν και του ΕΛΑ. Στη συνέχεια, το τμήμα αυτό το επάνδρωσαν με κρατούμενους του κοινού ποινικού «δικαίου». Μάθαμε ότι μετέφεραν από εκεί τους κρατούμενους και ότι κάνουν εργασίες, προφανώς για να δημιουργήσουν τμήμα τύπου Γ. Τέλος, εκτιμούμε ότι τα λευκά κελιά που είχαν κατασκευάσει για τους πολιτικούς κρατούμενους στις ανδρικές και στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού θα τα χρησιμοποιήσουν ως τμήματα τύπου Γ.
Πέρα από τους αγωνιστές που δικάστηκαν για συμμετοχή στη 17Ν, τους αγωνιστές που συνέλαβαν από το 2009 και τους εμφανίζουν όλους ως μέλη της ΣΠΦ και τους φασίστες της Χρυσής Αυγής (για τους τελευταίους εξηγήσαμε ποια είναι η σκοπιμότητα της ένταξής τους στις φυλακές τύπου Γ) στις φυλακές αυτές θα κρατούνται επίσης: Οι κρατούμενοι που κρίνονται επικίνδυνοι για τη «δημόσια ασφάλεια της χώρας και τη δημόσια τάξη». Οι κρατούμενοι που κρίνονται επικίνδυνοι για την ασφάλεια στις φυλακές τύπου Α και Β, με την προϋπόθεση ότι έχουν καταδικαστεί ή απειλούνται με ποινές ισόβιας ή πρόσκαιρης κάθειρξης ή έχουν ασκήσει βία σε δεσμοφύλακες ή κατέχουν αιχμηρά αντικείμενα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως όπλα ή έχουν αποδράσει βίαια, ατομικά ή ομαδικά.
Για τους κρατούμενους αυτούς προβλέπεται αρχικά η παραμονή για τέσσερα χρόνια «σκαστά» (δηλαδή δεν υπολογίζεται ο χρόνος που παίρνουν από τα λεγόμενα μεροκάματα για συμμετοχή τους σε εργασίες). Μετά την πάροδο της τετραετίας θα κρίνεται ανά διετία η συνέχιση ή μη της κράτησής τους στις φυλακές ή τα τμήματα τύπου Γ. Για τους άλλους κρατούμενους η αρχική κράτηση στις φυλακές τύπου Γ είναι δεκαετής και μπορεί να ανανεώνεται ανά διετία.
Τίθενται ακόμη αυστηροί περιορισμοί στα επισκεπτήρια, στην αλληλογραφία, στην τηλεφωνική επικοινωνία, ενώ κόβονται τελείως οι άδειες αυτών των κρατούμενων.
Για το ζήτημα του προαυλισμού (σε προαύλια της συμφοράς, φυσικά) δεν προβλέπεται κάποια νέα περιοριστική ρύθμιση. Λέμε για προαύλια της συμφοράς, κρίνοντας από τα υπάρχοντα στα λευκά κελιά των φυλακών του Κορυδαλλού και το προαύλιο της πτέρυγας των φυλακών Δομοκού που προορίζονται για τμήμα τύπου Γ. Φαίνεται ότι στη φάση αυτή η κυβέρνηση επέλεξε την τακτική να μην ανακοινώσει τα συγκεκριμένα περιοριστικά μέτρα για τα επισκεπτήρια, την αλληλογραφία, την τηλεφωνική επικοινωνία και το χρόνο προαυλισμού. Εχει σχεδιάσει, φαίνεται, να επιβάλει τους περιορισμούς αυτούς σε άλλη χρονική στιγμή. Γι’ αυτό και στο νομοσχέδιο προβλέπεται χωριστός εσωτερικός κανονισμός για τις φυλακές και για τα τμήματα τύπου Γ.
Οσον αφορά την εξωτερική φύλαξη των φυλακών τύπου Γ, προβλέπεται η συγκρότηση ειδικού σώματος που θα υπάγεται στην Ελληνική Αστυνομία και όχι στο υπουργείο Δικαιοσύνης, όπως συνέβαινε ως τώρα (και θα εξακολουθήσει να συμβαίνει στις φυλακές τύπου Α και Β). Σύμφωνα με την ίδια διάταξη (άρθρο 21 παρ. 2) επιτρέπεται η επέμβαση αυτού του σώματος στο εσωτερικό της φυλακής, μετά από απόφαση του Διευθυντή. Η σκοπιμότητα εισαγωγής στο νομοσχέδιο αυτής της διάταξης είναι προφανέστατη.
Τέλος, με τα άρθρα 16 και 17 του νομοσχεδίου κατακρεουργούνται δύο σημαντικά άρθρα του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.
Σύμφωνα με το άρθρο 358, ο κατηγορούμενος και οι συνήγοροι υπεράσπισης έχουν το δικαίωμα, μετά την εξέταση των μαρτύρων, να κάνουν δηλώσεις, να σχολιάσουν τις καταθέσεις και τα αποδεικτικά μέσα που εξετάστηκαν. Το δικαίωμα αυτό τίθεται πλέον υπό την κρίση του προέδρου, που θα κρίνει πώς θα γίνει ο σχολιασμός. Με το άρθρο 364 διαβάζονται υποχρεωτικά όλες οι εκθέσεις των ανακριτικών υπαλλήλων καθώς και όλα τα έγγραφα που υποβάλλονται και δεν έχει αμφισβητηθεί η γνησιότητά τους. Πλέον, θα διαβάζονται μόνο τα «ουσιώδη και σημαντικά κατά την κρίση του προέδρου».
Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί αναβάθμιση της κρατικής καταστολής, κουρελιάζει κατακτήσεις που ήρθαν μετά από αγώνες μέσα και έξω από τις φυλακές και θεσπίζει ένα εκτρωματικό καθεστώς σε βάρος των επανασταστών πολιτικών κρατούμενων και των ανυπότακτων ποινικών κρατούμενων.
