Κάθε φορά που ο Δημήτρης Κουφοντίνας παίρνει από τη φυλακή την άδεια που δικαιούται, ο γνωστός εσμός (με επικεφαλής το μητσοτακαίικο) καταλαμβάνεται από ιερή αγανάκτηση. Επειδή, δε, οι άδειες στους κρατούμενους δε συνδέονται με τα αδικήματα για τα οποία έχουν καταδικαστεί, αλλά με τη συμπεριφορά τους στη φυλακή, έχουν βρει το ιδεολόγημα: «δεν έχει ζητήσει ούτε μια συγγνώμη»!
Δήλωση μετανοίας ζητούν από τον Κουφοντίνα. Πολιτικό και όχι ηθικό είναι το ζήτημα που εγείρουν. Κι αυτό έρχεται να επιβεβαιωθεί από τη στάση που κρατούν τόσα χρόνια απέναντι στον Σάββα Ξηρό με τη διαγνωσμένη πολυαναπηρία και που εξακολουθούν να κρατούν και τώρα που ο Σάββας έχει συμπληρώσει όλες τις τυπικές προϋποθέσεις του νόμου και αιτήθηκε την αποφυλάκισή του, για λόγους υγείας, καθώς σύμφωνα με το πιστοποιητικό του ΚΕΠΑ έχει αναπηρία 95%. Αναπηρία πραγματική, όχι μαϊμού, καθώς έχει ακρωτηριασμένο το δεξί του χέρι, είναι σχεδόν τυφλός και σχεδόν κουφός, ενώ αντιμετωπίζει αναπνευστικά, νευρολογικά και καρδιαγγειακά προβλήματα. Για την κατάσταση της υγείας του δε φταίει μόνο ο βαρύτατος τραυματισμός του από την έκρηξη στον Πειραιά το 2002, αλλά και η πλημμελέστατη ιατρική περίθαλψη που είχε στα 16,5 χρόνια που είναι φυλακισμένος.
Επειδή, λοιπόν, η αναπηρία του είναι πιστοποιημένη και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, ο εισαγγελέας Εφετών Οδυσσέας Τσορμπατζόγλου προτείνει στο Συμβούλιο να μη γίνει δεκτή η αίτηση αποφυλάκισης, διότι «οι κατά καιρούς δηλώσεις από μέρους του προσχηματικής και υποκριτικής συγγνώμης δεν πείθουν» και «επ' αυτού αν αφεθεί ελεύθερος θα καταστεί πόλος έλξεως, καθοδηγητής και ιδεολογικός στρατολόγος»! Για τον Κουφοντίνα λένε ότι «δε ζήτησε συγγνώμη», για τον Σάββα λένε ότι η συγγνώμη του είναι «προσχηματική και υποκριτική»! Μονά-ζυγά δικά τους.
Οταν ψηφιζόταν ο περιβόητος νόμος Παρασκευόπουλου, η αρχική εκδοχή, αυτή που δεν πήγε ποτέ στη Βουλή αλλά αναρτήθηκε μόνο στην ιστοσελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης, προέβλεπε ότι όσοι έχουν καταδικαστεί σε ισόβια και έχουν αναπηρία πάνω από 80% αποφυλακίζονται με μοναδική προϋπόθεση να έχουν εκτίσει πέντε «σκαστά» χρόνια φυλάκισης. Στη συνέχεια, τα πέντε χρόνια έγιναν δέκα, ενώ προβλέφθηκε και απόφαση του Συμβουλίου Εφετών. Ηταν μια φωτογραφική διάταξη για να μην αποφυλακιστεί ο Σ. Ξηρός, όπως γράφαμε τότε (https://www.eksegersi.gr/issue/818/Καταστολή/23695. Νέα-πρόκληση-του-Ν-Παρασκευόπουλου). Τριάμισι χρόνια από τότε, δυστυχώς επιβεβαιωνόμαστε. Η δικαστική κάστα, που αρνήθηκε στον Σάββα ακόμα και την κατ' οίκον νοσηλεία, ετοιμάζεται να απορρίψει το αίτημά του, μολονότι έχει όλες τις τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις. Και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο νυν και οι πρώην υπουργοί Δικαιοσύνης, συμπληρώνουν μια ομάδα άθλιων Πόντιων Πιλάτων, που τάχα έχουν τα χέρια τους καθαρά.
Ο αστικός ανθρωπισμός ισχύει μόνο έναντι ελάχιστων κρατούμενων που μπορεί να τους αποφυλακίσουν. Συνήθως είναι το πρόσχημα πίσω από το οποίο κρύβονται συναλλαγές «κάτω από το τραπέζι», όπως στην περίπτωση του Φλώρου. Οταν πρόκειται για πολιτικούς κρατούμενους, υπάρχει μόνο η εκδικητικότητα της αστικής εξουσίας, που δε διστάζει να παραβιάσει το πνεύμα και το γράμμα των ίδιων της των νόμων, εφαρμόζοντας την ποινή του αργού, βασανιστικού θανάτου.
