Στις 21 Νοέμβρη, μια αντιπροσωπία εργαζόμενων και φοιτητών από το Συντονισμό Σωματείων, Φοιτητικών Συλλόγων και Συλλογικοτήτων για το Προσφυγικό επισκέφτηκε το κλειστό του Γαλατσίου μεταφέροντας είδη πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες. Οταν θέλησαν να έρθουν σε επαφή με τους πρόσφυγες και να τους μοιράσουν μια ανακοίνωση, εκπρόσωποι του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και του δήμου Γαλατσίου τους το απαγόρευσαν με σκαιότητα, τους προπηλάκισαν και μετά φώναξαν την αστυνομία για να τους διώξει.
Ο στόχος ήταν σαφής: να μην έρθουν οι πρόσφυγες σε επαφή με συλλογικότητες που δεν ελέγχονται από το κυβερνητικό κύκλωμα και αντιτίθενται στη στρατηγική «εγκλεισμός-φιλανθρωπία-απέλαση». Δυο βδομάδες μετά, αυτό έγινε καθαρότερο στην Ειδομένη. Πρώτα έδιωξαν όσους θα μπορούσαν να καταγράψουν την αστυνομική επιχείρηση (ξένους δημοσιογράφους, ακόμα και μέλη ΜΚΟ που δούλευαν με τους πρόσφυγες) και μετά ξαμόλησαν τα ΜΑΤ να βάλουν με τη βία τους πρόσφυγες σε λεωφορεία που τους επέστρεψαν στην Αθήνα, όπου θ' ακολουθήσει η διαδικασία της απέλασης.
Το πρόβλημα δε θα λυθεί βέβαια, όπως δε λύθηκε και τα προηγούμενα χρόνια, παρά τα περιοδικά πογκρόμ που εξαπολύονταν ενάντια σε μετανάστες και πρόσφυγες, όμως η «πρώτη φορά Αριστερά» έδειξε καθαρά πως δεν σκοπεύει να διαφοροποιηθεί σε τίποτα από τους προκατόχους της. Θα αντιμετωπίσει πρόσφυγες και μετανάστες με αστυνομικά πογκρόμ, εγκλεισμούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (τώρα τα λένε hotspots) και μαζικές απελάσεις. Θα εφαρμόσει τα καθήκοντά της ως συνοριοφύλακας της ΕΕ, περιοριζόμενη απλώς να ζητά περισσότερα λεφτά για να κάνει τη βρόμικη δουλειά. Οπως έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Η γραμμή στην ΕΕ άλλαξε. Από «ανοιχτή αγκαλιά» έγινε «σφραγισμένα σύνορα». Η ελληνική κυβέρνηση, μολονότι δεν έφερε καμιά αντίρρηση στη λήψη των αποφάσεων, προσπάθησε να κερδίσει λίγο χρόνο, μπας και προλάβει να «διώξει» μερικές ακόμη χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες προς Βορρά, πριν αναγκαστεί να σφραγίσει και πάλι τα σύνορα. Υπήρχαν δίοδοι προς το έδαφος της Γιουγκοσλάβικης Μακεδονίας, τις οποίες μπορούσαν να χρησιμοποιούν τα κυκλώματα των δουλεμπόρων, σε συνεργασία με τα κυκλώματα που έχουν δημιουργηθεί στην άλλη πλευρά των συνόρων. Αυτή η χαλαρότητα στα βόρεια σύνορα επέτρεψε να φύγουν την τελευταία διετία χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες που είχαν εγκλωβιστεί τα προηγούμενα χρόνια στην Ελλάδα (είναι αυτοί για τους οποίους έλεγε η Χριστοδουλοπούλου ότι «λιάζονται» για λίγο στην Ομόνοια και μετά «εξαφανίζονται»). Τους τελευταίους μήνες στην ουσία δεν υπήρχε κανένας έλεγχος και έτσι μαζί με τους σύριους περνούσαν και μετανάστες άλλων εθνικοτήτων.
Μόλις στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες διαπίστωσαν ότι η ελληνική κυβέρνηση εξακολουθεί να εφαρμόζει την ίδια χαλαρή γραμμή και να μη σφραγίζει τα βόρεια σύνορα, ήρθε η προειδοποίηση για αποπομπή της Ελλάδας από τη Σένγκεν. Επίσημη ανακοίνωση δεν εκδόθηκε, αλλά ο Γιούνκερ φρόντισε να διαρρεύσει την τοποθέτησή του στο Κολέγιο των Επιτρόπων, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα θα πρέπει να αποβληθεί προσωρινά από τη Σένγκεν, αν μέχρι τις 17 Δεκέμβρη δεν εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα. Πριν περάσει 24ωρο, η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου είχε ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών.
Στις 4 Δεκέμβρη, η Κομισιόν εξέδωσε Δελτίο Τύπου με τον εύγλωττο τίτλο: «Προσφυγική κρίση: ενεργοποίηση Μηχανισμών Πολιτικής Προστασίας και RABIT από την Ελλάδα – Συμφωνία με τον Frontex για συνεργασία στα σύνορα με ΠΓΔΜ». Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η Ελλάδα έλαβε τρία μέτρα που προβλέπονται από το σχέδιο αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης. Πρώτον, ενεργοποίησε το Μηχανισμό πολιτικής προστασίας της ΕΕ, ζητώντας υλικοτεχνική υποδομή για να στήσει τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Δεύτερο, ενέκρινε «ένα επιχειρησιακό σχέδιο με τον Frontex για νέα επιχείρηση στα ελληνικά σύνορα με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπου ο οργανισμός θα συμβάλλει στην καταγραφή των προσφύγων». Τρίτο, «διατύπωσε επίσημο αίτημα για την ανάπτυξη μιας ομάδας ταχείας επέμβασης (RABIT) στα σύνορα για την παροχή άμεσης στήριξης στα εξωτερικά σύνορα στα νησιά του Αιγαίου. Ο Frontex θα εξετάσει τώρα το αίτημα κατά προτεραιότητα».
Αν σκεφτούμε ότι την περασμένη Τρίτη οι υπουργοί Εσωτερικών Γαλλίας και Γερμανίας, Καζνέβ και ντε Μεζιέρ, απηύθυναν κοινή επιστολή στην Κομισιόν, στην οποία εκφράζουν τη «βαθιά πεποίθησή τους» για την ανάγκη μείωσης των μεταναστευτικών ροών και προτείνουν να μπορεί η Frontex, «σε έκτακτες συνθήκες», να αναπτύσσει δυνάμεις ταχείας επέμβασης στα σύνορα και να αναλαμβάνει δράση χωρίς την έγκριση του κράτους-μέλους, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η πίεση πάνω στην ελληνική κυβέρνηση θα αυξηθεί και πως αυτή θα αναλάβει μόνη της να οργανώσει πιο σκληρά και πιο μαζικά πογκρόμ, προκειμένου να αποδείξει ότι είναι συνεπής στις υποχρεώσεις της ως συνοριοφύλακας της ΕΕ.
Αναμένεται, επίσης, να έχουμε νέα κύματα ρατσιστικής και ξενοφοβικής προπαγάνδας, για να μπορέσει η κυβέρνηση να αποσπάσει λαϊκή συναίνεση στο αντιπροσφυγικό και αντιμεταναστευτικό έργο που πρόκειται να διεκπεραιώσει.
