Σκληρή γραμμή κρατάει η κυβέρνηση έναντι των απεργών πείνας πολιτικών κρατούμενων, μολονότι ακόμη και από φιλικά της ΜΜΕ ακούγονται συστάσεις να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους, που δεν είναι ούτε παράλογα ούτε παράνομα. Εχει βάλει στόχο να τους βασανίσει, έτσι που να τους μείνουν «κουσούρια» από την απεργία πείνας.
Την Πέμπτη το βράδυ, που έκλεισε η ύλη της «Κ», η κατάσταση είχε ως εξής. Ο Ηρακλής Κωστάρης το μεσημέρι είχε υποστεί υπογλυκαιμικό σοκ και οι γιατροί του «Ευαγγελισμού» του είχαν βάλει ορό, ενώ την προηγούμενη μέρα είχε ζητήσει να τον γυρίσουν στον Κορυδαλλό. Η απάντηση του υπουργείου στο αίτημά του να μεταφερθεί στην ΚΑΥΦ (Κεντρική Αποθήκη Υλικού Φυλακών), όπου δε θα μπορούν να του απορρίπτουν τις άδειες, ήταν αρνητική, σύμφωνα με πληροφορίες. Το επιχείρημα, σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, είναι ότι στην ΚΑΥΦ πηγαίνουν μόνο κρατούμενοι ικανοί προς εργασία και ο Κωστάρης δεν είναι ικανός για εργασία λόγω της απεργίας πείνας! Αν είναι έτσι, πρόκειται για πρόκληση. Γιατί ο Κωστάρης ξεκίνησε απεργία πείνας επειδή δεν τον μετέφεραν στην ΚΑΥΦ που κρατούνταν επί σειρά ετών, ενώ σύντομα θα είναι πάλι ικανός για εργασία, έχοντας ανακτήσει τις δυνάμεις του. Ισως τη στιγμή που εσείς διαβάζετε αυτό το σημείωμα να έχουν υπάρξει εξελίξεις.
Ο Νίκος Ρωμανός συνέχιζε την απεργία πείνας που ξεκίνησε στις 10 Νοέμβρη, φρουρούμενος σε θάλαμο-κελί του Γενικού Κρατικού «Γιώργος Γεννηματάς». Το ηθικό του είναι ακμαίο, όμως οι γιατροί προειδοποιούν για κίνδυνο καρδιακής ανακοπής, γιατί όταν σηκώνεται ανεβαίνουν κατακόρυφα οι σφυγμοί του, όπως μας δήλωσε ο συνήγορός του Φραγκίσκος Ραγκούσης.
Σε όλη τη χώρα πυκνώνουν οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης, ενώ ανακοινώσεις και ψηφίσματα υπάρχουν και από «θεσμικούς» φορείς. Εχουμε υπόψη μας κείμενο που υπογράφουν 210 εκπαιδευτικοί απ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, καθώς και ψήφισμα του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού του ΤΕΙ Αθήνας. Την Πέμπτη το απόγευμα, ο Δημήτρης Κουφοντίνας μας έκανε τηλεφωνικά την εξής δήλωση:
«Οι καρπαζοεισπράκτορες της συγκυβέρνησης, το κλωτσοσκούφι του κάθε ισχυρού, είτε στη χώρα είτε στην ευρύτερη περιοχή μας, αυτοί που τρέμουν, πειθήνιοι και δουλικοί, μπροστά στον τελευταίο υπαλληλίσκο των τοκογλύφων δανειστών, δείχνουν αντίθετα το πιο κτηνώδες πρόσωπό τους απέναντι στον εχθρό λαό, απέναντι σ’ όσους τολμούν να αντιστέκονται. Απέναντι και στους απεργούς πείνας πολιτικούς κρατούμενους καταρρέει το προσωπείο του δήθεν ανθρωπισμού τους και αποκαλύπτεται το φασιστικό πρόσωπο της εξουσίας, το ίδιο διαχρονικά απέναντι στους απεργούς πείνας πολιτικούς κρατούμενους, είτε στην Ιρλανδία, είτε στην Τουρκία, είτε στην Ανάφη, σ’ όλες τις χώρες, σ’ όλους τους καιρούς.
Ας τους το πούμε, όμως, να το καταλάβουν. Οι απεργοί πείνας πολιτικοί κρατούμενοι δεν είναι μόνοι. Εχουν ξοπίσω τους τη συμπαράσταση ενός ολόκληρου λαού.
Ενώνω κι εγώ τη φωνή μου και την αλληλεγγύη στο Νίκο Ρωμανό που παλεύει με μετερίζι το ίδιο του το σώμα, απεργός πείνας από τις 10 Νοέμβρη, στο ίδιο δωμάτιο-κελί που ήμουν κι εγώ κρατούμενος απεργός πείνας πριν από 10 χρόνια».
