Πριν από δυο εβδομάδες δυο νεαροί αναρχικοί συνελήφθησαν την ώρα που προσπαθούσαν να κάψουν με γκαζάκια ένα αυτοκίνητο της Δημοτικής Αστυνομίας. Οι δικηγόροι τους κατήγγειλαν ότι κατά τη σύλληψή τους κακοποιήθηκαν άγρια. Οταν εμφανίστηκαν στις δικαστικές αρχές, τα σημάδια ήταν ακόμα εμφανή στο πρόσωπο του ενός (κλειστό το μάτι, πρησμένο πρόσωπο, σκισμένη μύτη, πρησμένα χέρια), ενώ ο δεύτερος ήταν άγρια χτυπημένος στα γεννητικά όργανα και χρειάστηκε να επισκεφτεί νοσοκομείο. Χτυπημένη στο πρόσωπο ήταν και μια κοπέλα που συνελήφθη μαζί τους.
Και όμως, δεν γέμισε η χώρα από «έκπληκτους» και «εξοργισμένους». Οπως είναι σίγουρο ότι δεν θα γέμιζε, αν το βίντεο με τον βασανισμό των δυο νεαρών «τσαντάκηδων» έμενε μόνο στο Indyme-dia και δε γινόταν πρώτη είδηση στα κανάλια. Αλλωστε, ένα άλλο συγκλονιστικό γεγονός των τελευταίων ημερών, με πρωταγωνιστές πάλι μπάτσους, πέρασε εντελώς ξώφαλτσα και δεν έγινε θέμα με πολιτικές διαστάσεις. 33χρονος με ψυχικά προβλήματα έμεινε τρεις ώρες στο ΑΤ Καλλιθέας και από εκεί βρέθηκε στην Εντατική του Θριάσιου, όπου ακόμα οι γιατροί δίνουν μάχη για να τον κρατήσουν στη ζωή. «Αρρώστησε και καλέσαμε το ΕΚΑΒ», ανακοίνωσαν οι μπάτσοι. Χτυπήματα στο κεφάλι και όλο του το σώμα με γκλομπ, που του προκάλεσαν σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, διαπίστωσαν οι γιατροί του νοσοκομείου και οι ιατροδικαστές που τον εξέτασαν. Λινσάρισαν έναν άρρωστο άνθρωπο, τον έκαναν «φυτό» και το μόνο που έκανε η κυβέρνηση ήταν να διατάξει ΕΔΕ (δηλαδή, να δώσει γραμμή για το σύνηθες κουκούλωμα).
Να θυμίσουμε κι ένα άλλο γεγονός, που συνέβη ακριβώς πριν πέντε χρόνια. Στην Εντατική του «Ευαγγελισμού» υποβαλλόταν σε ολονύχτιες ανακρίσεις-βασανιστήρια ο Σάββας Ξηρός. Πολυτραυματίας, δεμένος με ιμάντες στο κρεβάτι, με δεμένα τα μάτια, σε αισθητηριακή απομόνωση και «μπουκωμένος» με ό,τι φαρμακευτικό κοκτέιλ μπορούσε να διευκολύνει το έργο των ανακριτών-βασανιστών. Οποιος εκείνη την περίοδο τολμούσε να προφέρει τις λέξεις «δικονομικά δικαιώματα» κατακεραυνωνόταν από τους τηλεεισαγγελείς με το επιχείρημα «με το γάντι θέλατε να φερθούν στον τρομοκράτη;». Κι αν τολμούσε να επιμείνει, προειδοποιούνταν ότι θα κατηγορηθεί ως «συνοδοιπόρος της τρομοκρατίας».
Θεωρούμε περιττό να μιλήσουμε στους αναγνώστες της «Κ» για την αστυνομική θηριωδία. Για το ότι περιστατικά σαν κι αυτό του βίντεο και σαν όλα τα άλλα που κατά καιρούς έχουν δει το φως της δημοσιότητας δεν είναι μεμονωμένα, αλλά καθημερινή πρακτική στα αστυνομικά τμήματα (συχνά και στο δρόμο). Ειδικά στα Τμήματα αιχμής, που έρχονται σε επαφή με την περιθωριακή παραβατικότητα. Οταν συλλαμβάνεται ένα κλεφτρόνι, το σαπίζουν στο ξύλο για να «πάρει» όλες τις υποθέσεις που παραμένουν ανεξιχνίαστες. Οταν συλλαμβάνονται μετανάστες, οι μπάτσοι βγάζουν πάνω τους το ταξικό και ρατσιστικό τους μίσος. Αυτός είναι ο κανόνας. Εξαίρεση είναι τα περιστατικά που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Γιατί τα περισσότερα παρόμοια περιστατικά μένουν κρυφά. Πριν από ένα χρόνο έγινε ο βασανισμός των δυο νεαρών παραβατών στο ΑΤ Ομόνοιας. Κατήγγειλε κανείς τους το περιστατικό; Ούτε που διανοήθηκε. Πήραν το μυστικό μαζί τους στη φυλακή. Γιατί στον κόσμο του περιθώριου ισχύει ένας κανόνας: «Μην τα βάζεις με τους μπάτσους, γιατί θα τους βρεις μπροστά σου».
Κανόνας είναι και η τακτική της συγκάλυψης. Θυμόσαστε ασφαλώς πώς εξελίχτηκε η «υπόθεση ζαρντινιέρα». Το ίδιο έγινε και τώρα. Οι μπάτσοι έφτιαξαν αρχικά ένα παραμύθι για μια ανάπηρη γριούλα που δήθεν είχαν χτυπήσει οι δυο νεαροί και αυτό εξόργισε τους ασφαλίτες. Αποδείχτηκε, όμως, ότι η «ανάπηρη γριούλα» ήταν μια κοτσονάτη σαραντάρα, η οποία μάλιστα έβαλε τις φωνές όταν πήγαν να της πάρουν την τσάντα, έσπευσαν οι μπάτσοι και έπιασαν τους παρ’ ολίγον δράστες. Ο Πολύδωρας προσπάθησε να στρέψει την προσοχή μας σε πολιτικάντικου τύπου «συνειρμούς» για το χρόνο δημοσιοποίησης του βίντεο, μέχρι που αποδείχτηκε ότι αυτό το έβγαλε ένας blogger, που το βρήκε στο κινητό ενός γνωστού του. Και ο Αντώναρος πήγε να κάνει συμψηφισμό με τον ξυλοδαρμό του υποδιοικητή των ΜΑΤ στο Γκάζι. Εκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να αποφορτίσουν την υπόθεση και να διευκολύνουν τους ασφαλίτες στη νομική τους άμυνα.
Προπαντός, έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να αποπροσανατολίσουν από την ουσία της υπόθεσης. Σ’ αυτό το τελευταίο με την κυβέρνηση συναντήθηκε και ο υπόλοιπος αστικός κόσμος. «Μεμονωμένα περιστατικά» η κυβέρνηση, «διάλυση της αστυνομίας» η αντιπολίτευση. Για να μην περάσει από το μυαλό κανενός η μεγάλη αλήθεια: ότι αυτός είναι ο ρόλος της Αστυνομίας, έτσι συμπεριφερόταν, συμπεριφέρεται και θα συμπεριφέρεται αυτός ο κατεξοχήν κατασταλτικός μηχανισμός του αστικού κράτους. Οι μπάτσοι κατηγορούνται όχι γιατί συμπεριφέρθηκαν ως μπάτσοι, αλλά γιατί προδόθηκαν μόνοι.
