Την είδηση μας την έστειλε αναγνώστης, που βρήκε στο Ιντερνετ διαμαρτυρία για την κυκλοφορία «ιραηλινής φέτας», η οποία παραβιάζει το ΠΟΠ (φωτογραφία δίπλα).
Είναι γνωστό ότι στις ΗΠΑ κυκλοφορεί λευκό τυρί, που παράγεται από αγελαδινό γάλα, σαν φέτα. Εδώ, όμως, δεν έχουμε να κάνουμε με «αμερικάνικη φέτα» από αγελαδινό γάλα, αλλά με «ισραηλινή φέτα» από πρόβειο γάλα (αυτό ισχυρίζεται η συσκευασία), που ο εισαγωγέας της στις ΗΠΑ την πλασάρει σαν ίδια με την ελληνική φέτα.
Εισαγωγέας είναι η αμερικάνικη αλυσίδα σούπερ μάρκετ «Trader Joe’s», που -όπως λέει- αγοράζει τη «φέτα» από «τυροκόμο τέταρτης γενιάς στο Ισραήλ, του οποίου η οικογένεια δραστηριοποιείται στον χώρο των γαλακτοκομικών εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα». H ιδια αλυσίδα πουλάει και «αμερικάνικη φέτα» από αγελαδινό γάλα. Την «ισραηλινή φέτα», όμως την ξεχωρίζει και την παρουσιάζει σαν ίδια με την ελληνική.
Διαβάστε πώς παρουσιάζει την «ισραηλινή φέτα» στην ιστοσελίδα της, για να φαίνεται ίδια με την ελληνική (προϊόντα της Μεσογείου και τα δύο!):
«Από καιρό θεωρούμε τη φέτα σχεδόν συνώνυμη με τη μεσογειακή κουζίνα. Στην πραγματικότητα, δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε ένα μεσογειακό γεύμα χωρίς αυτήν. Μπορείτε άραγε να φανταστείτε μια τραγανή σπανακόπιτα χωρίς κρεμώδη φέτα; Δεν θα έμοιαζε το φαλάφελ κάπως μοναχικό χωρίς λίγα τρίμματα φέτας; Και μια ελληνική σαλάτα χωρίς φέτα δεν θα κατέληγε απλώς μια σαλάτα χωρίς πατρίδα; Ευτυχώς, δεν χρειάζεται να ασχολούμαστε με τέτοιες ανησυχητικές υποθέσεις, γιατί έχουμε πάντα διαθέσιμη την ισραηλινή φέτα της Trader Joe’s.
Επειδή η φέτα έχει τόσο μακρά και πλούσια ιστορία – τα αρχεία δείχνουν ότι η φέτα και παρόμοια τυριά καταναλώνονται στη Μεσόγειο εδώ και χιλιάδες χρόνια και μάλιστα αναφέρονται στην Οδύσσεια του Ομήρου – ξέραμε ότι χρειαζόμασταν έναν προμηθευτή που να σέβεται αυτή την παράδοση. Γι’ αυτό απευθυνθήκαμε σε έναν τυροκόμο τέταρτης γενιάς στο Ισραήλ, του οποίου η οικογένεια δραστηριοποιείται στον χώρο των γαλακτοκομικών εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα. Η φέτα του μιλά από μόνη της: κρεμώδης, θρυμματιστή και γεμάτη γεύση, με υπέροχα απαλή υφή και ήπια, δροσερή οξύτητα – ακριβώς όπως πρέπει να είναι μια καλή φέτα.
Παρόλο που προτείνουμε να χρησιμοποιήσετε αυτή την ισραηλινή φέτα με όλους τους τρόπους που συνήθως χρησιμοποιείτε μια νόστιμη μεσογειακή φέτα, σας ενθαρρύνουμε επίσης θερμά να τη δοκιμάσετε ως επιτραπέζιο τυρί, ως μέρος μιας πιατέλας τυριών ή ακόμα και ψητή. Μια φέτα τέτοιας ποιότητας, με τη διακριτική της οξύτητα και την εκλεπτυσμένη αλμυρότητα, αξίζει να απολαμβάνεται με ηρεμία, ιδίως μαζί με ένα ποτήρι δροσερό ή ελαφρώς ημίγλυκο λευκό κρασί».
Ψάχνοντας λίγο στο Διαδίκτυο βρήκαμε και άλλη «ισραηλινή φέτα» να πουλιέται στις ΗΠΑ. Αυτή μάλιστα είναι παραγωγής της Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Προβατοτρόφων Ισραήλ, που καμαρώνει ότι έχει ιδρυθεί το 1948, τη χρονιά της Νάκμπα δηλαδή, τότε που οι σιωνιστές κατέσφαξαν τους Παλαιστίνιους και τους έδιωξαν από τα χωριά και τις πόλεις τους, αρπάζοντάς τους σπίτια, χωράφια, κοπάδια, λιβάδια, ελαιώνες, πορτοκαλεώνες, όλο το βιος τους.
Αυτή η «ισραηλινή φέτα» κυκλοφορεί υπό το brand name «Τα λιβάδια της Εδέμ» (“Pastures of Eden“) και διαφημίζεται ως εξής: «Υπάρχει λόγος που το Ισραήλ αποκαλείται η γη του γάλακτος και του μελιού. Από βιβλικές μορφές και Αιγύπτιους Φαραώ μέχρι επιχειρηματίες του 18ου αιώνα, όλοι γνώριζαν τη δύναμη του φρέσκου πρόβειου γάλακτος. Τώρα μπορείτε να απολαύσετε κι εσείς αυτή την παράδοση με το ημίσκληρο ισραηλινό τυρί φέτα της Pastures of Eden. Οι καιροί μπορεί να έχουν αλλάξει, αλλά οι παραδόσεις μας παραμένουν οι ίδιες, προσφέροντας μια αυθεντική γεύση της Μεσογείου». «Κορυφαία ποιότητα: Η φέτα μας δεν είναι μόνο αυθεντική· είναι και άριστης ποιότητας. Την παρασκευάζουμε αποκλειστικά από 100% πρόβειο γάλα, για μια υπέροχη, γνήσια γεύση».
Εδώ, με το γνωστό ύπουλο σιωνιστικό τρόπο, πλασάρεται και η ιδέα του «Μεγάλου Ισραήλ». Οι σιωνιστές εμφανίζονται σαν οι… γηγενείς κάτοικοι, όχι μόνο της ιστορικής Παλαιστίνης, αλλά μιας ευρύτερης περιοχής που φτάνει μέχρι τη χώρα των Φαραώ (τη σημερινή Αίγυπτο) και καταλαμβάνει όλες τις χώρες που έκαναν μπίζνες ή ταξίδια αναψυχής οι ευρωπαίοι επιχειρηματίες τον 18ο αιώνα (Συρία, Λίβανο, Ιορδανία, Ιράκ, σαουδαραβική χερσόνησο). Παρουσιάζονται σαν γηγενείς αυτοί που κατέφτασαν από όλη την Ευρώπη (και την Αμερική ακόμα) και έσφαξαν και εκτόπισαν τους γηγενείς, τους Παλαιστίνιους.
Προτού εισβάλλουν στην ιστορική Παλαιστίνη οι σιωνιστικές ορδές, στα λιβάδια έβοσκαν τα κοπάδια τους παλαιστίνιοι κτηνοτρόφοι. Παρήγαγαν και αυτοί τυριά, σχεδόν αποκλειστικά από πρόβειο, γίδινο και αιγοπρόβειο γάλα. Παράγουν και σήμερα τυριά στο λιγοστό τόπο που τους άφησαν οι σιωνιστές. Κανένα τυρί τους δεν ονομαζόταν και δεν ονομάζεται φέτα. Το ονομαστό Ναμπούλσι, για παράδειγμα, παράγεται και σήμερα στην περιοχή της Νάμπλους και αποτελεί τη βάση για την καλύτερη κνάφα (ή κιουνεφέ, όπως είναι γνωστό στους Τούρκους και τους Ελληνες) της Μέσης Ανατολής, γνωστή και ως ναμπουλσίγια. Το Ακάουϊ, το Μπαλάντι, το Ζίμπνα Αραμπία (που μοιάζει με τη φέτα), εξακολουθούν να ονομάζονται όπως ονομάζονταν. Ούτε το ημίσκληρο Σανκλίς το ονόμασαν «γραβιέρα» ή «κεφαλογραβιέρα».
Οι σιωνιστές, όμως, για να εκμεταλλευτούν το όνομα που έχει διεθνώς η ελληνική Φέτα ΠΟΠ και τις ευκολίες που τους προσφέρει το σιωνιστικό λόμπι στις ΗΠΑ (ενδεχομένως και σε άλλες χώρες), βάφτισαν κάποιο απ’ αυτά τα τυριά «φέτα», όνομα που όπως είπαμε δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία της περιοχής, και το μοσχοπουλάνε, διαπράττοντας άλλη μια ατιμία, εμπορική και ηθική.
Το σιωνιστικό κράτος, απομονωμένο από τις ασιατικές χώρες, θέλει να λογίζεται σαν «Ευρώπη». Συμμετέχει στα ευρωπαϊκά αθλητικά πρωταθλήματα (σε επίπεδο συλλόγων και εθνικών ομάδων), συμμετέχει στη Eurovision κτλ. Την ίδια στιγμή, γράφει στα παλιά του τα παπούτσια την ευρωπαϊκή ένδειξη ΠΟΠ και χτυπάει πισώπλατα ένα κράτος με το οποίο έχει «στρατηγική συμμαχία», όπως έχουν επιβεβαιώσει όλες οι ελληνικές αστικές κυβερνήσεις τις τελευταίες δύο δεκαετίες (Γ. Παπανδρέου, Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, Τσίπρα-Καμμένου, Μητσοτάκη).
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δίνει ένα σκασμό λεφτά για να αγοράσει οπλικά συστήματα από τους εγκληματίες σιωναζιστές και την ίδια στιγμή κλείνει τα μάτια μπροστά στην αισχρή υιοθέτηση του ονόματος «φέτα» για τυριά που δεν έχουν καμιά σχέση με τη φέτα.
Η Φέτα ΠΟΠ, το πιο διάσημο ελληνικό τυρί, που οι εξαγωγές του καταλαμβάνουν το 70% των εξαγωγών ελληνικών τυριών, είναι μια… πονεμένη ιστορία. Από τη μια, οι ελληνικές αστικές κυβερνήσεις έχουν ξεπουλήσει το ΠΟΠ συμφωνώντας σε όλες τις διεθνείς συμφωνίες που έχει υπογράψει η ΕΕ (με Καναδά, με τις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, με Σινγκαπούρη, Βιετνάμ κ.ά.) και, από την άλλη, οι έλληνες μεγαλοτυροκόμοι και γαλακτοβιομήχανοι, με το πλασάρισμα στην ευρωπαϊκή (και όχι μόνο) αγορά «μαϊμού» φέτας (δηλαδή λευκού τυριού από αγελαδινό γάλα που εισάγουν σε μορφή εβαπορέ), δίνουν στη Φέτα ΠΟΠ συνεχή πλήγματα.
Η περίπτωση της «ισραηλινής φέτας» δεν είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα. Είναι μια ξεχωριστή περίπτωση, για τους λόγους που εξηγήσαμε παραπάνω.
