Στις 28 Γενάρη 1945, έφυγε από τη ζωή, μετά από τραυματισμό στο πεδίο της μάχης, η 20χρονη Ρόζα του Κόκκινου Στρατού, η Ρόζα Σανίνα, που έγινε θρύλος για τις ικανότητες και τον ηρωισμό της. Ήταν μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας (Κομσομόλ) και είχε ενταχθεί στον Κόκκινο Στρατό ως εθελόντρια.
Η Ρόζα Σανίνα γεννήθηκε στο χωριό Γέντμα της περιφέρειας Αρχαγκέλσκ της Σοβιετικής Ενωσης, στις 3 Απρίλη 1924. Ζήτησε να πολεμήσει, όταν πληροφορήθηκε το θάνατο του 19χρονου αδελφού της Μιχαήλ, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Λένινγκραντ από τα ναζιστικά στρατεύματα. Κατατάχθηκε, μετά από βασική εκπαίδευση στη γυναικεία μονάδα των ελεύθερων σκοπευτών, συγκεκριμένα στην 1η διμοιρία ελεύθερων σκοπευτών της 184ης Μεραρχίας Πεζικού.
Η Ρόζα Σανίνα λόγω των εξαιρετικών ικανοτήτων της ως σκοπεύτρια είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη, την οποία όμως η ίδια αντιμετώπιζε έτσι: «Τι έχω κάνει; Τίποτα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο Σοβιετικό, που υπερασπίζεται την πατρίδα. Η δική μου ευτυχία είναι να πολεμώ για την ευτυχία των άλλων. Τι περίεργο που η λέξη ευτυχία δεν έχει πληθυντικό. Είναι αντίθετο απ’ το νόημά της. Αν είναι αναγκαίο να πεθάνω για το κοινό καλό, είμαι έτοιμη να το κάνω», έγραφε.
Στις 12 Δεκέμβρη 1944 η Ρόζα τραυματίστηκε στον δεξί ώμο και νοσηλεύτηκε για μικρό διάστημα και επανήλθε. Λίγο καιρό αργότερα, στις 27 Γενάρη 1945 ένα θραύσμα οβίδας την τραυμάτισε ανεπανόρθωτα, ενώ προσπαθούσε να βοηθήσει ένα τραυματία σοβιετικό στρατιώτη. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών να την επαναφέρουν, η Ρόζα έφυγε από τη ζωή την επόμενη μέρα, στις 28 Γενάρη.
Η Ρόζα δεν ήταν η μοναδική σκοπεύτρια του Κόκκινου Στρατού που ξεχώρισε. Από το 1941 έως το 1944, πολέμησαν 2.484 σκοπεύτριες, οι οποίες εξολόθρευσαν περισσότερους από 11.280 εχθρούς. Η Ρόζα είχε 54 επιβεβαιωμένους θανάτους εχθρών.
ΠΗΓΗ: ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ
