Είναι επείγουσα ανάγκη μια νέα οικονομική πολιτική: Να μειώσει τις ανισότητες. Να προστατέψει το περιβάλλον. Να συμβάλλει σε μια μακρά, βιώσιμη και δίκαιη ανάπτυξη. Και θα ήταν, κάτι το οποίο έχετε ακούσει να το λέω ξανά και ξανά, αλλά είναι εντυπωσιακό ότι ακόμα και ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος των ΗΠΑ έχει θέσει αυτό το ζήτημα. Και σημείωσε – έγκαιρα, κατά την άποψή μου – το τέλος του παλιού κόσμου μετά το πέρας της πανδημίας και της ψευδαίσθησης των λεγόμενων trickle-down economics. Ογδόντα τρείς επιφανείς πολυεκατομμυριούχοι και δισεκατομμυριούχοι από 7 διαφορετικές χώρες του κόσμου, δημοσίευσαν πρόσφατα ένα μανιφέστο που λέει το εξής ανατριχιαστικό, κ. Πρόεδρε: Φορολογήστε μας. Οι G7 έβαλαν στο τραπέζι την πρόταση για ένα παγκόσμιο εταιρικό φόρο στις πολυεθνικές επιχειρήσεις. O OHE μιλά για την ανάγκη καταπολέμησης της ακραίας φτώχειας. Ο ΠΟΥ, και όχι μόνο η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας, προειδοποιεί για την ανάγκη μείωσης των ωρών εργασίας. Ακόμα και το ΔΝΤ, και η γνωστή σε εμάς κ. Λαγκάρντ, κάλεσε τα κράτη να αυξήσουν τη φορολογία στο μεγάλο πλούτο. Τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά είναι το ερώτημα. Ολοι αυτοί ανακάλυψαν την αναγκαιότητα να κάνουμε μια αριστερή στροφή; Ανακάλυψαν τα καλά του σοσιαλισμού; Οχι. Δεν είναι αυτό. Είναι μια σειρά προτάσεων που εδράζονται σε μια στοιχειώδη θα έλεγα νέα λογική.
Αλέξης Τσίπρας
(Ομιλία στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ!)
