Το μέλλον κείτεται στο σκοτάδι και οι δυνάμεις του καλού
Είναι ισχνές.
Μπ. Μπρεχτ
Τι θα κάνατε εσείς, αν ζούσατε π.χ. στη Νιγηρία των 216 εκατομμυρίων και δεν ανήκατε στη μειοψηφία των τυχερών που έχουν έστω ένα μηνιαίο μισθό 70 ευρώ; Τι θα κάνατε για να γλυτώσετε από τις εμφύλιες διαμάχες, που συνήθως υποκινούνται από τις πολυεθνικές, και την καθημερινή αθλιότητα των κλοπών, των ληστειών, της πορνείας, της γενικευμένης διαφθοράς; Τι θα κάνατε σε μια χώρα που το πόσιμο νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα είναι είδος πολυτελείας; Τι θα κάνατε, στην τελική, αν η «μοίρα» δεν σας έγραφε ότι είχατε ελπίδα να γίνετε ένας Αντετοκούνμπο;
Το πιθανότερο είναι πως θα παίρνατε το δρόμο για τη Λιβύη, μια χώρα στην οποία καταλήγει το 90% των Αφρικανών που θέλουν να μεταναστεύσουν. Σ’ αυτή τη χώρα των θαυμάτων που η ιμπεριαλιστική μανία κατέστησε ου τόπο! Εκεί να δείτε μεγαλεία! Εκεί να δείτε τι γίνεται! Κι αυτά δεν τα λένε μόνο οι διάφορες ΜΚΟ. Τα λέει και η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
Η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών (ανδρών, γυναικών και παιδιών) υπόκεινται -κυρίως από κρατικούς αξιωματούχους- σε ομαδικούς βιασμούς, καταναγκαστική εργασία, βασανιστήρια, παράνομη κράτηση, εκβιασμούς. Κάποιοι πιο άτυχοι εκτελούνται εξωδικαστικά ή ευνουχίζονται! Πολλές φορές οι βασανιστές καταστρέφουν τα κινητά τηλέφωνά τους.
Παρεμπιπτόντως, εσείς που απορείτε πώς γίνεται όλοι οι μετανάστες να κυκλοφορούν με smartphones, σκεφτείτε πως το κινητό τηλέφωνο είναι ο κρίκος που τους συνδέει με τον υπόλοιπο κόσμο και την πατρίδα τους, ότι έχει καταστεί βασική ανθρώπινη ιδιότητά τους, ότι είναι η μόνη σταθερά αυτών των ξεκρέμαστων, αδήλωτων ανθρώπων, ότι είναι οι φίλοι τους, είναι η κοινωνική τους ζωή, είναι η ίδια τους η μνήμη. Αυτά τα αόρατα ραδιοκύματα είναι το μόνο που τους ανήκει. Ετσι, είναι βέβαιο πως ο βιασμός είναι μικρότερο κακό για ένα μετανάστη από την καταστροφή του κινητού του.
Μόνο το 2016, λοιπόν, 181.000 άνθρωποι προσπάθησαν να φτάσουν στην Ιταλία. Απ’ αυτούς 4.500 πνίγηκαν. Η Ευρωπαϊκή Ενωση (που δίνει αυτά τα στοιχεία), φυσικά, λυπήθηκε πολύ. Τις εκθέσεις της διατρέχει ένα ατελείωτο μπλα-μπλα υποκρισίας και ηλίθιων μέτρων που περιστρέφονται γύρω από ένα κυρίως σκοπό: Πώς θα εμποδίσει τις ανθρώπινες ροές, πώς θα καταστήσει την Ευρώπη φρούριο.
Ιδού: Η ΕΕ δαπάνησε πάνω από 500 εκατ. ευρώ για να στηρίξει τη Λιβύη, που φυσικά κατέληξαν στις τσέπες των λήσταρχων που τη διοικούν. Υλοποιούν συνεργασία με τις λιβυκές αρχές για να βελτιωθούν οι συνθήκες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών! Προωθούν με τους δήμους της Λιβύης εναλλακτικά μέσα βιοπορισμού για να μείνουν οι μετανάστες εκεί! Προτρέπουν στην οικειοθελή επιστροφή τους από την Λιβύη! Στηρίζουν τη Λιβυκή Ακτοφυλακή και δεδομένης της χρήσης φουσκωτών από τους διακινητές, στόχος είναι η παρεμπόδιση της προμήθειάς τους με σκάφη, κινητήρες και οχήματα!
Ομως, επειδή τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει την απελπισία να περάσει ανάμεσα από οποιαδήποτε Σκύλλα και Χάρυβδη ή φράχτη, κάποιοι φτάνουν τελικά στην Ευρώπη. Εκεί αρχίζει ένα άλλο παραμύθι. Εκεί, μέσα από ατελείωτες, στυγνές γραφειοκρατικές διαδικασίες που κρατούν μήνες και μήνες, μέσα από μετακινήσεις σε απομονωμένες δομές και διάσπαση των ομάδων που έχουν δημιουργηθεί, οδηγούνται προς το ύψιστο δικαίωμά τους, την απέλαση.
Η δήθεν περισυλλογή, υποδοχή και προστασία που τους προσφέρεται είναι η επιτομή της υποκρισίας, μια στοιχειώδης διαχείριση των ανεπιθύμητων εισβολέων. Η αίτηση για άσυλο του κάθε παρία και η ψευδαίσθηση μιας προστασίας από διεθνείς συνθήκες και οργανισμούς έχει φυσικά ένα τίμημα: πλήρη καταγραφή των στοιχείων του. Οι αρμόδιες υπηρεσίες, μυστικές ή μη, ξέρουν τι να κάνουν με αυτά τα στοιχεία. Η είσοδος σε μια τέτοια λίστα τον θέτει απευθείας σε ένα καθεστώς ελέγχου και επιτήρησης, αν όχι ιδιότυπης φυλάκισης κατά τη διάρκεια του ατέλειωτου χρόνου που παραδέρνει άπραγος ώσπου να απελαθεί.
Μπροστά στους άτεγκτους νόμους αυτά τα απόβλητα, που δεν έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα, χάνουν την ανθρώπινη ιδιότητά τους για μια ακόμη φορά. Οι κατεστημένες εφημερίδες τούς ανεβοκατεβάζουν παράτυπους, λαθρομετανάστες, αδίστακτους εισβολείς και εκβιαστές που δεν διστάζουν να ρισκάρουν ακόμα και τη ζωή των παιδιών τους. Το Διαδίκτυο βρίθει από χυδαιότητες και απειλές. Κι όμως:
Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,
εκτός αν η πατρίδα του είναι το στόμα ενός καρχαρία…
…κανένας δεν βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα
εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά
κανένας δεν καίει τις παλάμες του
κάτω από τραίνα, ανάμεσα σε βαγόνια
κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού
τρώγοντας εφημερίδες
εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει
σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι
κανένας δεν σέρνεται κάτω από φράκτες
κανένας δεν θέλει να τον δέρνουν
να τον λυπούνται
κανένας δεν διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων
ή τον πλήρη σωματικό έλεγχο
όπου το σώμα σου πονούσε
ή την φυλακή,
επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη
από μια πόλη που καίγεται…
κανένα δέρμα δεν είναι αρκετά σκληρό
για να ακούσει τα:
βρωμομετανάστες
ζητιάνοι του ασύλου
που ρουφάτε τη χώρα μας
αράπηδες με τα χέρια απλωμένα
μυρίζετε περίεργα
απολίτιστοι
κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε
να κάνετε και τη δική μας…
θέλω να γυρίσω στην πατρίδα
αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου…
Αυτά και πολλά άλλα λέει το γνωστό ποίημα Πατρίδα της Κενυάτισας Ουαρσάν Σαΐρ.
Περίπου 60 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τα τελευταία χρόνια τις εστίες τους εξαιτίας των πολέμων και της εξαθλίωσης. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία. Αυτό είναι από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού. Αμέτρητοι χάθηκαν σε αυτές τις σύγχρονες Οδύσσειες.
Την επόμενη φορά που θα κολυμπήσετε στις γραφικές ακρογιαλιές, θυμηθείτε τα χιλιάδες πτώματα των αγνοούμενων που αιωρούνται στο βυθό της Μεσογείου. Την επόμενη φορά που θα δείτε Νιγηριανούς στο δρόμο να πουλάνε μπιχλιμπίδια, θυμηθείτε την γαλλική AREVA που λυμαίνεται τα κοιτάσματα ουρανίου στη χώρα τους εδώ και 40 χρόνια με 14 δισεκατομμύρια ευρώ κέρδη ετησίως (έναντι 428 εκατ. ψίχουλων του νιγηριανού κράτους) και που έχει συμβάλει τα μέγιστα στην τεράστια οικολογική και ανθρωπιστική κρίση καθώς και στην πολιτική υποδούλωση αυτής της χώρας.
Αν τώρα είστε πιο ψαγμένοι, θυμηθείτε ότι δεν είστε γενικά κι αόριστα απόγονοι μεταναστευτικών φύλων πχ των Πελασγών ή των Λέλεγων. Οπως αναφέρει ο Ερβέ Λε Μπρα, διευθυντής έρευνας στο Εθνικό Δημογραφικό Ινστιτούτο Ερευνών της Γαλλίας, στο βιβλίο του «Η εποχή των μεταναστεύσεων», «οι παλαιοντολόγοι εκτιμούν ότι ο Homo sapiens χρωστάει την επιβίωση και την επιτυχία του στην ικανότητά του να μεταναστεύει, η οποία του επέτρεψε να αντιμετωπίσει τους παγετώνες και τους καύσωνες των τελευταίων εκατό χιλιάδων χρόνων. Με αφετηρία το αφρικανικό λίκνο του, κατοίκησε προοδευτικά ολόκληρο τον πλανήτη.
Στην πορεία του συνάντησε και άλλα ανθρωποειδή, τους Νεάντερταλ και τους Ντενίσοβαν κατά κύριο λόγο. Σήμερα γνωρίζουμε ότι ήρθε σε επαφή μαζί τους, εφόσον στο ανθρώπινο γονιδίωμα βρίσκουμε DNA και από τα δύο αυτά είδη. Απ’ ό,τι φαίνεται, αυτές ακριβώς οι γενετικές προσθήκες είναι που επέτρεψαν στον Homo sapiens να γίνει ανθεκτικός στις θανατηφόρες ασθένειες που συνάντησε στην πορεία του, αλλά και σε ιδιαίτερες περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως το υψηλό υψόμετρο. Οι λιγότερο νομαδικοί Νεάντερταλ και Ντενίσοβαν δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν τις κλιματικές αλλαγές και τις επιδημίες. Αποτραβηγμένοι σε όλο και πιο δυσπρόσιτα μέρη (στον ισπανικό νότο οι Νεάντερταλ, στην οροσειρά Αλτάι οι Ντενίσοβαν), εξαφανίστηκαν. Από τα συνολικά 185 είδη ανθρωποειδών, μόνο ο άνθρωπος εμφάνισε μεταναστευτική συμπεριφορά».
