του καθηγητή Δρ. Μόχσεν Μοχάμαντ Σάλεχ
Ορισμένοι επιχειρούν να απαλύνουν την έννοια του «αφοπλισμού της Αντίστασης», παρουσιάζοντάς την ως εθνικό συμφέρον στη σημερινή φάση—με το επιχείρημα ότι η ισραηλινή επίθεση και η συνεχιζόμενη αιματοχυσία των Παλαιστινίων μπορούν να σταματήσουν μόνο αν η Χαμάς και οι υπόλοιπες δυνάμεις της Αντίστασης παραδώσουν τα όπλα τους. Ανεξάρτατα από τις προθέσεις πίσω από τέτοια επιχειρήματα, η Χαμάς και η Αντίσταση δεν έχουν την «πολυτέλεια» να επιλέξουν εναλλακτικές που παρουσιάζονται ως υπέρτατο παλαιστινιακό συμφέρον, διότι η φύση του σιωνιστικού σχεδίου και η πρακτική εφαρμογή του επί του εδάφους έχουν καταστήσει την ένοπλη αντίσταση τη μοναδική βιώσιμη επιλογή—όσο υψηλό κι αν είναι το τίμημα. Συγκεκριμένα:
1. Ο αφοπλισμός της Αντίστασης ισοδυναμεί με το να αφαιρεθεί η ψυχή του παλαιστινιακού ζητήματος—αφήνοντας τον λαό του αφοπλισμένο, ανυπεράσπιστο και στο έλεος της βούλησης και των ορέξεων του εχθρού.
2. Το Ισραήλ έχει ξεκινήσει μια στρατιωτική και πολιτική εκστρατεία «μηδενικού αθροίσματος» με σκοπό την υλοποίηση του «Καθοριστικού Σχεδίου» (“Decisive Plan”), το οποίο αποσκοπεί στην αποδόμηση της ειρηνευτικής διαδικασίας και της λύσης των δύο κρατών, στην επιβολή προσάρτησης και εβραιοποίησης στη Δυτική Όχθη, στην εξάλειψη της αντίστασης στη Λωρίδα της Γάζας και, τελικά, στη διαγραφή του παλαιστινιακού ζητήματος. Σε αυτό το πλαίσιο, η αντίσταση έχει καταστεί μονόδρομος.
Το εν λόγω «Καθοριστικό Σχέδιο» είχε θεωρητικοποιηθεί από τον Μπεζαλέλ Σμότριτς, ηγέτη του κόμματος «Θρησκευτικός Σιωνισμός», σε ένα όραμα που δημοσίευσε το 2017. Αργότερα εντάχτηκε στην κυβέρνηση Νετανιάχου με στόχο την υλοποίησή του. Στο τέλος του ίδιου έτους, η Κεντρική Επιτροπή του Λικούντ ψήφισε υπέρ της προσάρτησης της Δυτικής Οχθης και κάλεσε τα μέλη της Κνεσέτ να στηρίξουν τη σχετική πρόταση, εφόσον αυτή κατατεθεί.
3. Ο αφοπλισμός της Αντίστασης στη Λωρίδα της Γάζας θα οδηγούσε στην αποδόμηση του βασικού αμυντικού φραγμού, παραδίδοντας ουσιαστικά τη Γάζα στη βούληση της Κατοχής. Αυτό θα έδινε στο Ισραήλ απόλυτη ελευθερία να εισβάλει στη Λωρίδα της Γάζας, να συνεχίσει ανεμπόδιστα τις δολοφονίες, τις στοχευμένες εκτελέσεις και τις καταστροφές κατά βούληση. Επίσης, θα επέτρεπε στην Κατοχή να εντείνει περαιτέρω τον αποκλεισμό και να κλιμακώσει τον εκτοπισμό… με οποιαδήποτε πρόφαση, χωρίς καμία αποτρεπτική δύναμη. Σε αυτό το πλαίσιο, ο αφοπλισμός δεν θα σταματούσε την πρόοδο του σιωνιστικού σχεδίου για την εβραιοποίηση της γης και του λαού της Παλαιστίνης και την οριστική εξάλειψη του παλαιστινιακού ζητήματος. Το Ισραήλ δεν δεσμεύεται να μην προσαρτήσει εδάφη, να μην εκτοπίσει πληθυσμούς ή να μην μετατρέψει τη ζωή των Παλαιστίνιων σε καθεστώς εξαναγκαστικής εξορίας.
Όσον αφορά τη Δυτική Οχθη, η οποία δεν συμμετείχε στην Επιχείρηση Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα και όπου η Παλαιστινιακή Αρχή συνεργάζεται με το Ισραήλ για την καταστολή της αντίστασης, βρίσκεται πλέον στο «μάτι του κυκλώνα» για τα σχέδια προσάρτησης και εκτοπισμού. Αντιμετωπίζει τη διάλυση και αναδιάρθρωση της Αρχής σε θύλακες-καντόνια, που θα λειτουργούν ως παροχείς υπηρεσιών σε σύμπνοια με την Κατοχή.
4. Η ισχυρή Αντίσταση στη Λωρίδα της Γάζας έχει προκαλέσει σημαντικές στρατιωτικές και οικονομικές απώλειες στο Ισραήλ, έχει οδηγήσει μεγάλο αριθμό εποίκων να φύγουν στο εξωτερικό, έχει πυροδοτήσει εσωτερικές κρίσεις, έχει επιτύχει μια αξιοπρεπή συμφωνία ανταλλαγής αιχμαλώτων και έχει απομονώσει το Ισραήλ διεθνώς. Έχει επίσης αποδομήσει την ισραηλινή αφήγηση και έχει κλονίσει τα θεμέλια της αποικιοκρατικής του σταθερότητας τόσο στον τομέα της ασφάλειας όσο και στην οικονομία. Ο αφοπλισμός της Αντίστασης θα απάλλασσε το Ισραήλ από τη βαθιά του κρίση, μετατρέποντας τη σιωνιστική αποικιοποίηση σε μια κατοχή «πέντε αστέρων», χωρίς κόστος, ενώ θα επέτρεπε το πρόγραμμα εποικισμού και εβραιοποίησης να προχωρήσει ανεμπόδιστα. Στη διαδικασία αυτή, η ευθύνη μετατοπίζεται άδικα στον παλαιστινιακό λαό, σαν να καθορίζονται η μοίρα και το μέλλον του αποκλειστικά από τη βούληση του Ισραήλ.
5. Ο αφοπλισμός της Αντίστασης αποτελεί τιμωρία για το θύμα και επιβράβευση για τον επιτιθέμενο, ενώ εκείνος που πρέπει να τιμωρηθεί και να αφοπλιστεί είναι ο κατακτητής.
6. Ο αφοπλισμός της Αντίστασης στερείται λογικής, νομικής, πολιτικής, ηθικής και ανθρωπιστικής νομιμοποίησης, καθώς η αντίσταση είναι νόμιμο και αναφαίρετο δικαίωμα των λαών υπό κατοχή, όπως αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.
7. Ο αφοπλισμός της Αντίστασης προσφέρει μια «έμμεση νομιμοποίηση» της κατοχής και της σιωνιστικής αφήγησης, παρουσιάζοντας το Ισραήλ ως θύμα, εξισώνοντας την Αντίσταση με την «τρομοκρατία» και παρουσιάζοντας τη διαδικασία αφοπλισμού ως αντίδραση στην επίθεση κατά ενός κράτους-μέλους του ΟΗΕ και στο «δικαίωμά του στην αυτοάμυνα».
8. Η Αντίσταση λειτουργεί ανέκαθεν ως ασπίδα και προπύργιο για την αραβική και ισλαμική ασφάλεια, καθώς και για το στρατηγικό περιβάλλον γύρω από την κατεχόμενη Παλαιστίνη. Ο Νετανιάχου και αρκετές εξέχουσες προσωπικότητες της κυβερνητικής του συμμαχίας έχουν εκφράσει την πρόθεση να εκτοπίσουν τους Παλαιστίνιους και να επεκτείνουν το ισραηλινό δόγμα ασφάλειας, μετατρέποντας το κράτος σε κυρίαρχη και αποσταθεροποιητική δύναμη στην περιοχή. Ο αφοπλισμός της Αντίστασης θα δημιουργούσε ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την υλοποίηση αυτών των σχεδίων.
9. Οι ιστορικές εμπειρίες εθνών που επέλεξαν να αφοπλιστούν και να υποταχτούν στην κατοχή υπήρξαν καταστροφικές. Αντίθετα, εκείνοι που επέμειναν να συνεχίσουν την αντίσταση, παρά τις τεράστιες θυσίες, είναι αυτοί που τελικά πέτυχαν την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους, όπως η Αλγερία, το Αφγανιστάν και το Βιετνάμ.
Μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές των Συμφωνιών του Όσλο ήταν η απόφαση της ηγεσίας της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) να εγκαταλείψει πλήρως τον ένοπλο αγώνα, επιλέγοντας να αντιμετωπίζει τις διαπραγματεύσεις και τις συγκρούσεις με την ισραηλινή κατοχή αποκλειστικά μέσω ειρηνικών μέσων. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να απαγορεύσουν κάθε μορφή ένοπλης αντίστασης εντός των περιοχών που ελέγχουν. Σήμερα, βλέπουμε ένα σχέδιο που έχει υποταχτεί πλήρως στη βούληση του κατακτητή εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια. Αντί να επιτύχει ανεξάρτητο κράτος, έχει καταστεί εργαλείο για την εφαρμογή της ατζέντας του κατακτητή και για την καταστολή της Αντίστασης, ενώ η Κατοχή συνεχίζει να επεκτείνεται, να εβραιοποιεί τη γη και τους ιερούς τόπους. Προχωρά σταθερά προς την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης και τη διάλυση της Παλαιστινιακής Αρχής σε κατακερματισμένα καντόνια και θύλακες, έχοντας πλέον εκπληρώσει τον προσωρινό της ρόλο και απομείνει ως ένα κενό και άχρηστο κέλυφος!!
ΠΗΓΗ: Al-Zaytouna Centre for Studies and Consultations, 7/5/2025
