Ο σιωνιστικός ιστότοπος Walla, που έχει πάντα καλή πληροφόρηση από το στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες της σιωνιστικής οντότητας, γράφει σήμερα, επικαλούμενος δύο ανώτερους ισραηλινούς αξιωματούχους, ότι την περασμένη Πέμπτη έγινε στο Αμπού Ντάμπι μια μυστική συνάντηση αξιωματούχων από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, προκειμένου να συζητήσουν σχέδια για την επόμενη μέρα του πολέμου στη Γάζα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα,
- Ο Νετανιάχου αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να κάνει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση όσον αφορά το σχέδιο για τη διοίκηση της Γάζας μετά τον πόλεμο.
- Τα ΗΑΕ είναι έτοιμα να αποτελέσουν μέρος μιας διεθνούς δύναμης που θα σταλεί στη Γάζα, υπό τον όρο ότι αυτή η διεθνής δύναμη θα προσκληθεί στη Γάζα επίσημα από την Παλαιστινιακή Αρχή.
- Η ισραηλινή κυβέρνηση θα πρέπει να επιτρέψει στην Παλαιστινιακή Αρχή να παίξει ένα ρόλο στη διακυβέρνηση της Γάζας και να συμφωνήσει σε μια πολιτική διαδικασία βασισμένη στη λύση των δύο κρατών.
- Τα ΗΑΕ θέλουν να αποτελέσουν μέρος μιας λύσης στη Γάζα που δεν θα περιλαμβάνει τη Χαμάς, αλλά απορρίπτουν επίσης σε μεγάλο βαθμό τη σημερινή ηγεσία της Παλαιστινιακής Αρχής. Τα ΗΑΕ πρότειναν τον πρώην παλαιστίνιο πρωθυπουργό Σαλάμ Φαγιάντ, που αντιτίθεται στον Μαχμούντ Αμπάς, προκειμένου να προωθήσει τις «απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.
Πρόκειται για ευσεβείς πόθους που δεν έχουν καμιά πιθανότητα να ευοδοθούν. Δεν είναι τυχαίο ότι στο «κόλπο» δεν μπήκαν ούτε καν οι χώρες που ασκούν διαμεσολαβητικά καθήκοντα για την επίτευξη συμφωνίας τερματισμού του πολέμου, η Αίγυπτος και το Κατάρ. Ούτε καν η Ιορδανία. Βρέθηκαν οι εμίρηδες των ΗΑΕ, που δεν παίζουν κανένα πολιτικό ρόλο στην περιοχή, πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν τους Αμερικανούς με την ίδια προθυμία που ξεπλένουν χρήμα για τα απανταχού της Γης καπιταλιστικά κυκλώματα.
Ολες οι οργανώσεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης έχουν διακηρύξει και εξακολουθούν να διακηρύσσουν ομόφωνα, πως η διακυβέρνηση της Γάζας και γενικότερα των παλαιστινιακών εδαφών είναι μια καθαρά εσωτερική παλαιστινιακή υπόθεση και πως δεν πρόκειται να δεχτούν οποιαδήποτε παρέμβαση από το εξωτερικό. Πόσω μάλλον να δεχτούν ξένη στρατιωτική δύναμη στο έδαφος της Γάζας. Ακόμα κι αν μια τέτοια δύναμη γινόταν δεκτή από την Παλαιστινιακή Αρχή του Μαχμούντ Αμπάς (ή κάποιου άλλου, αν κατάφερναν να ανατρέψουν τον Αμπάς ή να τον σπρώξουν σε παραίτηση), η πρόσκλησή της θα ήταν κενό γράμμα.
Στη Γάζα δεν κάνει κουμάντο η προδοτική ΠΑ, αλλά η ένοπλη Αντίστασή της, αυτή που χύνει το αίμα της για να αποκρούσει τον βάρβαρο εισβολέα. Αυτή η Αντίσταση δεν είναι κλεισμένη σε κάποια κυβερνητικά κτίρια στη Ραμάλα, χωρίς να τολμά να ξεμυτίσει, από το φόβο της λαϊκής αποδοκιμασίας, αλλά περιβάλλεται με αγάπη και απόλυτη εμπιστοσύνη από τον ακλόνητο λαό της Γάζας, που δεν υπέστη όλη τη βαρβαρότητα του τελευταίου εννιάμηνου για να μπάσει τους σιωνιστές στη Γάζα, μασκαρεμένους με τις λευκές κελεμπίες των εμίρηδων του Κόλπου.
Αν δεν πρόκειται για μια ακόμα κίνηση απελπισίας, μάλλον είναι μέρος του «μασάζ» που γίνεται στο σιωνιστικό όχλο, προκειμένου να δεχτεί την αδήριτη πραγματικότητα της ήττας, που θα σφραγιστεί με μια συμφωνία με τη Χαμάς, ως εκπρόσωπο του συνόλου της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Λίγο παραμύθι περί «απομόνωσης της Χαμάς» κάνει καλό στη χώνεψη μιας ιστορικών διαστάσεων ήττας.
