Οπως ήταν γνωστό η αστική Δικαιοσύνη έκρινε -κατά τα ειωθότα-, με την απόφαση 369/2023 του Μονομελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας, παράνομη και την απεργία-αποχή του Συλλόγου Υπαλλήλων Υπηρεσίας Ασύλου και Αρχής Προσφυγών από την αξιολόγηση-χειραγώγηση-υποταγή του νόμου Βορίδη.
Η δίκη (7/4) διεξήχθη με διαδικασίες fast-track, και ο πρόεδρος Πρωτοδικών Ιωάννης Τζαφέστας πίεζε τους δικηγόρους των διαδίκων να καταθέσουν άμεσα τις προτάσεις τους, ώστε να βγει η απόφαση, γιατί, λέει, αλλιώς κινδύνευε να πάει για μετά το Πάσχα! Η δίκη ξεκίνησε στις 12:30, τελείωσε στις 13:00 και ο πρόεδρος απαιτούσε να κατατεθούν οι προτάσεις στις 13:30! Τελικά δέχτηκε το αίτημα των δικηγόρων να κατατεθούν οι προτάσεις στις 14.00!
Το σκεπτικό του Μονομελούς Πρωτοδικείου, που δημοσιεύτηκε την Δευτέρα 10/4, αναμάσησε, όπως ήταν αναμενόμενο, όλα τα ψευδοεπιχειρήματα του αντιδραστικού νόμου Χατζηδάκη, προκειμένου να «στηριχθεί» μια απόφαση εκ των προτέρων ειλημμένη, που εντάσσεται σε μια βιομηχανία σχετικών δικαστικών αποφάσεων κατά της απεργίας-αποχής των δημοσίων υπαλλήλων από την αξιολόγηση.
Υιοθέτησε το χουντικής έμπνευσης επιχείρημα περί πολιτικής απεργίας, η οποία «αποκλείεται προεχόντως» γιατί στρέφεται «όχι κατά του Κράτους ως εργοδότη, αλλά κατά των φορέων των συνταγμένων πολιτειακών λειτουργιών (νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής) και έχει ως κύριο σκοπό, εμφανή ή υποκρυπτόμενο, τον εξαναγκασμό τους σε πράξη ή παράλειψη που μπορεί να συνίσταται είτε στη μεταβολή κάποιου φορέως της πολιτικής εξουσίας, είτε στην επιβολή ή την αποτροπή ορισμένου πολιτικού ή πολιτικοοικονομικού προσανατολισμού των κυβερνώντων»!
Επικαλείται επίσης ότι η απόφαση για απεργία-αποχή δεν πάρθηκε από την Γενική Συνέλευση, αλλά από το ΔΣ. Για δε το γεγονός ότι το σωματείο είναι πανελλαδικής εμβέλειας και άρα τα μέλη του είναι διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα, επικαλείται το γελοίο επιχείρημα ότι «τα σύγχρονα συγκοινωνιακά μέσα επιτρέπουν την ταχύτατη μετακίνηση από τόπο σε τόπο, ώστε να είναι εφικτή η μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα συγκέντρωση των μελών της συνέλευσης εκεί όπου συγκαλούνται»!
Κοινότοπο είναι και το επιχείρημα ότι δεν υπήρξε κατάθεση στον ΟΜΕΔ (Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας) αιτήματος διεξαγωγής δημόσιου διαλόγου για τα αιτήματα της απεργίας.
Θυμίζουμε ότι και στο αντίστοιχο σκεπτικό της απόφασης 249/2023 κατά της απεργίας-αποχής της ΑΔΕΔΥ, αναφέρεται ότι «η τήρηση της ανωτέρω διαδικασίας είναι υποχρεωτική έστω και αν είχε προηγηθεί οιοσδήποτε διάλογος μεταξύ των μερών. Απεργία πραγματοποιούμενη άνευ προηγούμενης πρόσκλησης προς δημόσιο διάλογο είναι παράνομη».
Πρόκειται για ένα ακόμη προσχηματικό επιχείρημα-καρμπόν σε όλες τις δίκες που τα σωματεία εργαζομένων σέρνονται στα αστικά δικαστήρια, καθώς τα αιτήματα είναι γνωστά και η αντίθεση στην εκφοβιστική αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση- χειραγώγηση έχει εκτεθεί δημοσίως άπειρες φορές και σε όλες τις συναντήσεις με τα αρμόδια υπουργεία.
Κοντολογίς, οι αποφάσεις είναι προδιαγεγραμμένες στην κατεύθυνση προώθησης και ισχυροποίησης των συμφερόντων των αστικών κυβερνήσεων και του κεφαλαίου. Και το αντεργατικό έκτρωμα Χατζηδάκη έβαλε βαριά τη σφραγίδα του σε αυτήν την βρόμικη πολιτική.
Παραθέτουμε το δελτίο Τύπου του Συλλόγου Υπηρεσίας Ασύλου και της Αρχής Προσφυγών, καθώς και την απόφαση 369/2023 του Μονομελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας:
δελτίο τύπου απόφαση (1)Apofasi Monomelous Protodikeiou
