Το μπουλούκι που πολιορκούσε πρωί-πρωί την περασμένη Τρίτη καφέ-φραντσάιζ γνωστής αλυσίδας στο Γαλάτσι αποτελούνταν από μαγαζάτορες της περιοχής Γαλατσίου-Λαμπρινής με μαγαζιά-τέρατα. Απ’ αυτά που έχουν τουλάχιστον 20 εργάτες/τριες το καθένα, στο μπαρ, στην κουζίνα, στο σερβίρισμα και στο καθάρισμα. Οι καλοζωισμένοι καπιταλιστές, που κουβαλούσαν και κάποιο κανάλι μαζί τους, πλάκωσαν στα μπινελίκια τις εργάτριες του συγκεκριμένου μαγαζιού που δε συμμετείχε στην πανελλαδική «απεργία» του κλάδου της εστίασης. Απαιτούσαν από τις έντρομες εργάτριες να σηκωθούν και να φύγουν, λες και απεργούσε κάποιο από τα σωματεία εργατών του κλάδου. Το αφεντικό του μαγαζιού, φυσικά, δεν εμφανίστηκε. Κορόιδο ήταν;
Αναρωτιόμαστε, όμως: αν απεργούσαν οι εργάτες του κλάδου (οι σερβιτόροι/ες, οι μάγειροι/σσες, οι βοηθοί κουζίνας, οι ντελιβεράδες) και έκαναν περιφρούρηση της απεργίας τους, πώς θα αντιδρούσε αυτό το μπουλούκι των ιδιοκτητών με τα πανάκριβα κάζουαλ ρούχα (τις «Μερτσέντες» και τις «τζιπούρες» τις είχαν παρκάρει παρακάτω); Την απάντηση τη γνωρίζουμε όλοι: θα απειλούσαν τις εργάτριες και τους εργάτες του μαγαζιού τους πως «όποιος απεργήσει έφυγε» κι αν κάποιο σωματείο εμφανιζόταν να κάνει περιφρούρηση της απεργίας στο μαγαζί τους, θα φώναζαν τους μπράβους που πληρώνουν για «προστασία», τους οποίους θα βάφτιζαν «εργαζόμενους που επιθυμούν να εργαστούν, κόντρα στην παράλογη απεργία των συνδικαλιστών».
Περιττεύει να πούμε ότι αυτό που έκαναν οι μαγαζάτορες δεν ήταν απεργία. Ηταν λοκ-άουτ των καπιταλιστών εργοδοτών με αιτήματα προς την κυβέρνηση. Απεργία κάνουν μόνο οι εργάτες και οι μισθωτοί εργαζόμενοι. Το τονίζουμε γιατί κοντεύουμε να (ξε)χάσουμε ακόμα και την έννοια των λέξων. Ειδικά κάποιων λέξεων που έχουν σφραγίσει την πορεία της ανθρωπότητας κατά την εποχή του καπιταλισμού και είναι ποτισμένες με αίμα εργατών.
Και τώρα ρωτάμε: στους εργάτες τους πλήρωσαν τα μεροκάματα τη μέρα του λοκ-άουτ; Το ξέρουμε, γελάτε (πικρά ή σαρδόνια, ανάλογα με την τάξη που ανήκετε). Στην καλύτερη περίπτωση τούς έδωσαν υποχρεωτικό ρεπό (που θα το δουλέψουν μια άλλη μέρα) και στη χειρότερη δεν τους έδωσαν τίποτα. Ειδικά σ’ εκείνους/ες που εργάζονται πλήρες ωράριο (και βάλε), όλη την εβδομάδα, αλλά τους δηλώνουν τετραωρίτες ή τριωρίτες ή εργαζόμενους για 2-3 μέρες την εβδομάδα.
Αλήθεια, δεν ξέρετε ότι η εστίαση-διασκέδαση είναι ο κορυφαίος κλάδος του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα; Μεροκάματα πείνας (ποιες συλλογικές συμβάσεις; το βασικό και πολύ σας πέφτει), μισά (ή και λιγότερα) ένσημα, απλήρωτες υπερωρίες, νυχτερινά, κυριακάτικα, απασχόληση εκτός ωραρίου για την καθαριότητα (σιγά μην πάρουν καθαριστές, όταν έχουν σερβιτόρους), εκβιασμοί για επιστροφή των δώρων κ.ο.κ.
«Σεβόμενοι την δημόσια υγεία, αναζητάμε βιώσιμα μέτρα στήριξης για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε εμείς και οι χιλιάδες εργαζόμενοί μας», γράφει με… ψυχοπονιάρικη διάθεση στο Δελτίο Τύπου που εξέδωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εστιατορικών & Συναφών Επαγγελμάτων. Αυτοί που κλέβουν μεροκάματα και ένσημα εμφανίζονται ως… βιοπαλαιστές όπως και οι εργάτες τους!
Ακολουθούν τα αιτήματα προς το κράτος (ζητούν να γίνουν περισσότερο κρατικοδίαιτοι, όπως οι μεγάλοι καπιταλιστές) και μετά τα «διαρθρωτικά μέτρα», όπως τα ονομάζουν. Ποιο είναι το κύριο «διαρθρωτικό μέτρο»; Οχι η δημιουργία «Ειδικής Γραμματείας ή Επιμελητηρίου Εστίασης». Ούτε η μπούρδα: «Εξ΄ ορθολογισμός του κλάδου με δομικές αλλαγές». Είναι το εξής:
«Επίλυση του εργατικού κόστους με ειδικές ρυθμίσεις σε στρεβλώσεις της εργατικής νομοθεσίας που δεν λαμβάνουν υπόψη της υψηλής έντασης επιπλέον κοστολογίων του κλάδου (νυχτερινά, βραδινά, αργίες, σαββατοκύριακα) και την μοναδικότητά του, στο σύνολο των εργασιακών θέσεων».
Τι ζητούν με τα κακά ελληνικά τους; Ζητούν νέα αντεργατικά μέτρα. Να μην πληρώνουν νυχτερινά, αργίες, Σαββατοκύριακα. Δηλαδή, αυτό που τώρα κάνουν παράνομα (ίσως όχι για τους παλιούς εργάτες και εργάτριές τους) να μπορούν να το κάνουν νόμιμα και για όλους!
Αυτοί είναι οι… κακόμοιροι καταστηματάρχες της εστίασης, που έσπευσε να τους αγκαλιάσει ολόκληρο το αστικό πολιτικό σύστημα και ο αστικός Τύπος. Στυγνοί καπιταλιστές που στόχο τους έχουν τους εργάτες και τις εργάτριές τους, που τους πίνουν το αίμα με το μπουρί της σόμπας αλλά θέλουν το μπουρί να αποκτήσει μεγαλύτερη διατομή.
Το λοκ-άουτ είχε τεράστια επιτυχία. Το είδαμε όλοι και όλες κάνοντας απλά βόλτα στη γειτονιά μας. Και λοιπόν; Ενώθηκαν καπιταλιστές, μικροί και μεγάλοι, για να στείλουν μήνυμα στην κυβέρνηση, διεκδικώντας τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους ως καπιταλιστές. Κι επειδή καπιταλισμός χωρίς εκμετάλλευση των εργατών δεν νοείται, ακόμα και αυτή την κινητοποίηση, που τη φόρτωσαν στις πλάτες των μεροκαματιάρηδων εργατών τους, οι καπιταλιστές της εστίασης βρήκαν ευκαιρία να διατυπώσουν αιτήματα για περισσότερα αντεργατικά μέτρα ειδικά στις δικές τους επιχειρήσεις.
Παραθέτουμε στη συνέχεια ανακοίνωση της ΣΒΕΟΔ, που «είδε» τα πράγματα από ταξική βάση.
SVEOD_16-11-21
