Πριν ακόμη πραγματοποιηθεί η Ολομέλεια των Προέδρων της ΔΟΕ και ενώ ήταν σε εξέλιξη οι Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία έσπευσε να τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια των εκπαιδευτικών και να υπονομεύσει το αγωνιστικό κλίμα που υπήρχε για επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής από την αξιολόγηση, ποντάροντας και στην κατάσταση που δημιουργήθηκε στη Δευτεροβάθμια μετά το πραξικόπημα στην Ολομέλεια των Προέδρων των ΕΛΜΕ, αλλά και στην εκστρατεία τρομοκρατίας που είχαν εξαπολύσει η Κεραμέως και η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Με τις ψήφους των συνδικαλιστικών παρατάξεων της ΔΑΚΕ, των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ (ΕΡΑ/ΑΕΚΕΕ) και ενός μέλους των Παρεμβάσεων, υπονόμευσε το κλίμα για επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής, στέλνοντας στα σχολεία πρόταση για συμμετοχή στις διαδικασίες εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης με ενιαία κείμενα για την αποτίμηση της σχολικής χρονιάς 2020-2021 και τίτλους σχεδίων δράσης για τον προγραμματισμό της τρέχουσας σχολικής χρονιάς και «καλούσε τους Συλλόγους Διδασκόντων να τα υιοθετήσουν αυτούσια χωρίς καμία απολύτως διαφοροποίηση».
Η συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΣΟΚ -ΔΗΣΥ- από την πρώτη στιγμή, μετά την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, είχε τη θέση να μην γίνει καν έφεση, να μην συνεχιστεί η απεργία-αποχή, ενώ δεν ψήφισε και τα ενιαία κείμενα. Το δε ένα μέλος των Παρεμβάσεων, που ψήφισε την πρόταση για ενιαία κείμενα, μετά τις απειλές Κεραμέως ενάντια και σε αυτά, επανακαθόρισε τη στάση του και συντάχθηκε με το δεύτερο μέλος υπέρ της επαναπροκήρυξης της απεργίας-αποχής.
Η ζωή, όμως, έδειξε, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, ότι αν υπήρχε η θέληση από την πλευρά των αστογραφειοκρατών για επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής, ο κόσμος θα ακολουθούσε μαχητικά με μεγάλες πλειοψηφίες. Σημειώνουμε ότι υπήρξαν συνελεύσεις με 200, 300 μέλη που ψήφισαν «μονοκούκι» απεργία-αποχή, ότι στην Ολομέλεια των Προέδρων η συντριπτική πλειοψηφία των Προέδρων των ΔΣ των Συλλόγων απαιτούσε επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής, ενώ ακόμη και σήμερα σε πολλά Σωματεία προκηρύσσονται στάσεις εργασίας για να καλυφθούν οι σύλλογοι διδασκόντων στα σχολεία που οι διευθυντές πιέζουν για ειδικές συνεδριάσεις για συμμετοχή στην αξιολόγηση.
Ομως, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, ενώ είχε στα χέρια της μια τέτοια ευκαιρία, καθώς ούτε η απόφαση του Εφετείου που έβγαλε παράνομη την απεργία-αποχή, αλλά ούτε το αντεργατικό έκτρωμα Χατζηδάκη απαγόρευαν την επαναπροκήρυξη αυτής της μορφής αγώνα με άλλες ημερομηνίες, από αυτές που αναφέρονταν στο εξώδικο της ΔΟΕ, κλώτσησε αυτήν την προοπτική και πρόσφερε χείρα βοηθείας στην Κεραμέως και την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Με την πρόταση για συμμετοχή ουσιαστικά στην αξιολόγηση έκανε καταρχάς το πρώτο βήμα που απαιτούσε το υπουργείο Παιδείας και δημιούργησε μεγάλη σύγχυση στους εκπαιδευτικούς, τους οποίους αφήνει έκθετους στις απειλές της Κεραμέως, ενώ υπονόμευσε και την πραγματοποίηση των γενικών συνελεύσεων με απαρτία.
Βέβαια, έντυσε αυτό το ξεπούλημα με μεγάλα λόγια: «Δηλώνουμε ότι δεσμευόμαστε ότι θα πάμε μέχρι τέλους», «τα κείμενα στόχο έχουν: να ενώσει όλους τους συλλόγους διδασκόντων, αναιρώντας έτσι τη δημιουργία επιλέξιμων/ανταγωνιστικών προφίλ για κάθε σχολική μονάδα, να διατηρήσει το κριτικό πνεύμα των εκπαιδευτικών για τα σχολεία, απέναντι στον κίνδυνο της εξωραϊσμού της εκπαιδευτικής πραγματικότητας, να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του αγώνα για την ακύρωση της αξιολόγησης -χειραγώγησης».
Και έδωσε τις εξής οδηγίες στους συλλόγους διδασκόντων:
«- Επισημαίνουμε ότι σε κάθε σχέδιο δράσης, δεν χωριζόμαστε σε ομάδες, αλλά ομάδα είναι όλος ο Σύλλογος Διδασκόντων, ώστε να μην υπάρχει μερισμός και διαφοροποίηση των εκπαιδευτικών.
– Δεν αποτυπώνουμε κανέναν επιπλέον άξονα πέρα από τους έξι που έχουν επιλεγεί από τη ΔΟΕ (όπως προβλέπεται).
– Στα πλαίσια αυτά καλούμε τους συλλόγους διδασκόντων στην 4βαθμη κλίμακα βαθμολόγησης να επιλέξουν για όλους τους άξονες τον υψηλότερο βαθμό (4), ώστε να μην υπάρχει η δυνατότητα ποσοτικής διάκρισης μεταξύ των σχολείων».
Η Κεραμέως, που από τη στιγμή που έσυρε τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες στα δικαστήρια για να βγάλει η σε διατεταγμένη υπηρεσία αστική δικαιοσύνη την απεργία-αποχή παράνομη, δεν έπαψε ούτε λεπτό να εκβιάζει, να τρομοκρατεί και να απειλεί τους εκπαιδευτικούς. Δεν ικανοποιήθηκε απόλυτα ούτε με την προδοτική στάση των ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, χαρακτήρισε τα ενιαία κείμενα, «κείμενα φασόν», και δήλωσε λέγοντας και πάλι ψέματα για το τι ακριβώς ισχύει ότι «μη ουσιαστική συμμετοχή στη διαδικασία αυτή ή υποβολή έτοιμου – μη εξατομικευμένου κειμένου συνιστά παραβίαση και του κανονιστικού πλαισίου και της τελεσίδικης δικαστικής απόφασης».
Από κοντά και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Οικονόμου, έσπευσε να ενισχύσει το κλίμα τρομοκρατίας: «Ο Νόμος για την αξιολόγηση δεν επιτρέπει κουτοπονηριές, οι οποίες εκτός από παράνομες είναι και ανάξιες του εκπαιδευτικού λειτουργήματος».
ΥΓ. Η Ολομέλεια των Προέδρων της ΔΟΕ δεν κατέληξε σε απόφαση. Το ΔΣ της ΔΟΕ, παρά την απαίτηση των μελών της Ολομέλειας, αρνήθηκε να προχωρήσει σε ανοιχτή συνεδρίαση, προφανώς για να πάρει αποφάσεις χωρίς τη ζεστή ανάσα στο σβέρκο του της πλειοψηφίας, που απαιτούσε επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής. Συνεδρίασε μόλις σήμερα 26/10 εμμένοντας στην επαίσχυντη απόφαση για συμμετοχή στην αξιολόγηση με ενιαία κείμενα.
Γιούλα Γκεσούλη
