Στις 24 Οκτώβρη η ΤΙΜ αναγκάστηκε να υπογράψει τη νέα Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, που προσπαθούσε να μην υπογράψει, στην προσπάθειά της να εκθέσει και να απομονώσει το Σωματείο. Η σύμβαση είναι μονοετής (Μάρτης 2008 – Φλεβάρης 2009) και όχι διετής, όπως επεδίωκε η εταιρία. Προβλέπει αυξήσεις στους βασικούς μισθούς 3% από 1/3/08 – 2,75% από 1/9/08 – 1% από 1/1/09 (μέση αύξηση σε ετήσια βάση 4,6%). Επίσης, επέκταση του επιδόματος ξένης γλώσσας σε ποσοστό 5% στους υπαλλήλους πωλήσεων των καταστημάτων (αίτημα που αρνούνταν η εταιρία), αύξηση του επιδόματος τηλεφωνικής εξυπηρέτησης πελατών από 5% σε 6% και αύξηση στα 140 ευρώ της δαπάνης για φύλαξη των παιδιών των εργαζομένων μέχρι την ένταξή τους στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Ασφαλώς, δεν είναι οι αυξήσεις που θα ήθελαν και που διεκδικούσαν οι εργαζόμενοι. Πρόκειται, όμως, για μια σημαντική νίκη, αν αναλογιστούμε τις δυσμενείς συνθήκες στις οποίες δρουν σωματεία όπως αυτό της ΤΙΜ (ιδιωτικός τομέας, χαμηλή συνδικαλιστική εμπειρία των εργαζόμενων, σημαντικό ποσοστό στελεχών με νοοτροπία «γιάπη» κ.λπ.) και το ασφυκτικό κλίμα που έχει δημιουργήσει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ με την ξεπουληματική διετή συλλογική σύμβαση που έχει υπογράψει. Σωματεία με ταξικό προσανατολισμό, όπως αυτό των εργαζόμενων της ΤΙΜ, δίνουν έναν άνισο αγώνα σε χώρους όπου η λέξη συνδικαλισμός είναι άγνωστη και όπου έως τώρα νόμος ήταν η θέληση του εργοδότη.
