«H ΓΣΕΕ εκφράζει την έντονη διαφωνία της στην απόφαση προσωρινής διαταγής-παύσης των εργασιών της εταιρίας Ελληνικός Χρυσός στην Χαλκιδική. Απαιτούμε την άμεση εκδίκαση της αίτησης αναστολής ώστε να κρίνει η Δικαιοσύνη επί της ουσίας τους ισχυρισμούς εκείνων που προσέφυγαν στα Δικαστήρια για την προστασία του περιβάλλοντος από το συγκεκριμένο μεταλλείο. Η προστασία του περιβάλλοντος πρέπει και επιβάλλεται να συνδυαστεί με την προστασία της κοινωνίας και των θέσεων εργασίας σήμερα μάλιστα που η ανεργία παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Η αγωνία για το περιβάλλον είναι αναγκαία και θεμιτή όσο αναγκαία και θεμιτή είναι η διασφάλιση των 700 οικογενειών που εργάζονται και ζουν από τη συγκεκριμένη επιχείρηση, αλλά και η διασφάλιση των συμφερόντων της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας. Η Δικαιοσύνη που είναι αρμόδια να απαντήσει, πρέπει να το κάνει σύντομα. Μέχρι τότε όμως δεν μπορεί και δεν πρέπει να στερήσει κανείς τη δουλειά εκατοντάδων εργαζομένων στα μεταλλεία Χαλκιδικής, ούτε την αναπτυξιακή προοπτική του τόπου, ούτε βεβαίως την προσδοκία για συνέχιση της επένδυσης που σχετίζεται με την άμεση δημιουργία 1.300 επιπλέον θέσεων εργασίας στην περιοχή».
Το δελτίο Τύπου εκδόθηκε από τους εργατοπατέρες στις 3 Ιούλη. Το σχολιάζουμε ετεροχρονισμένα γιατί έχει μεγάλη σημασία. Και ειδική και γενική. Η ΓΣΕΕ παίρνει μέρος σε μια διαμάχη ανάμεσα στους Μπόμπολα και Σία και τους κατοίκους μιας περιοχής της Χαλκιδικής και παίρνει το μέρος του Μπόμπολα και των συνεταίρων του, αραδιάζοντας μια σειρά ψέματα που ακόμα και οι φυλλάδες του Μπόμπολα θα δίσταζαν ν’ αραδιάσουν. Εμφανίζει τη συγκεκριμένη δικαστική απόφαση σαν να σταματά τη λειτουργία των μεταλλείων, ενώ αφορούσε μόνο την παράνομη υλοτόμηση ενός δάσους 3.400 στρεμμάτων. Μιλά για «διασφάλιση 700 οικογενειών», ενώ η συγκεκριμένη απόφαση δεν επηρεάζει τη λειτουργία των μεταλλείων.
Τι ανέφερε η απόφαση του ΣτΕ; Το ΣτΕ εξέδωσε προσωρινή διαταγή διατάσσοντας «την αναστολή εκτέλεσης της υπ’ αριθμ. 7633/29-3-2012 αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης, καθ’ ο μέρος συνεπάγεται οποιαδήποτε επέμβαση σε δασική βλάστηση». Το ΣτΕ, μ’ άλλα λόγια, είπε «σταματήστε να υλοτομείτε στο συγκεκριμένο δάσος μέχρι να εκδώσω απόφαση επί της ουσίας». Κι αυτό η ΓΣΕΕ το καταγγέλλει! Ελάχιστες αποφάσεις προστασίας των δασών εκδίδονται πλέον και η ΓΣΕΕ εκστρατεύει ενάντια σε μία απ’ αυτές, η οποία μάλιστα είναι εντελώς προσωρινή και δεν αφορά την ουσία.
Στηριγμένη σ’ ένα ψέμα (το δικαίωμα στην εργασία 700 μεταλλορύχων), η ΓΣΕΕ γενικεύει και μιλάει έτσι όπως δεν έχουν τολμήσει να μιλήσουν οι χειρότεροι τεχνοκράτες που έχουν περάσει από τις αστικές κυβερνήσεις. Επικαλείται την ανεργία για να ζητήσει να επιτραπεί η πλήρης ασυδοσία των καπιταλιστών επί του περιβάλλοντος. Κάνοντας, δε, ένα βήμα παραπέρα στρατεύεται στο πλευρό του Μπόμπολα και των συνεταίρων του, που σκοπεύουν να καταστρέψουν τη μισή Χαλκιδική με τη μεταλλουργία χρυσού. Ταυτίζει το συμφέρον των αρπαχτικών του καπιταλισμού με την «αναπτυξιακή προοπτική του τόπου» και σαν καλοπληρωμένο παπαγαλάκι επαναλαμβάνει τη γνωστή μπαρούφα για «άμεση δημιουργία 1.300 επιπλέον θέσεων εργασίας στην περιοχή».
Για μας δε θα είχε καμιά σημασία η θέση των μικρών και μεγάλων καπιταλιστών της περιοχής, όμως και σ’ αυτό η ΓΣΕΕ γράφει ψέματα μιλώντας για «διασφάλιση των συμφερόντων της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας». Το ΤΕΕ (Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας) έχει ταχθεί ενάντια στα σχέδια της «Ελληνικός Χρυσός», θεωρώντας ότι οι βλάβες στο περιβάλλον θα είναι μη αναστρέψιμες. Η «Ενωση Ξενοδόχων Χαλκιδικής» επίσης. Οι κάτοικοι της Ιερισσού και της ευρύτερης περιοχής το ίδιο.
Ας δούμε και συγκεκριμένα τα σχετιζόμενα με την προσωρινή διαταγή του ΣτΕ. Από τα τέλη Μάρτη η «Ελληνικός Χρυσός» κατέλαβε την περιοχή των Σκουριών στο βουνό Κάκαβος με σκοπό να ξεκινήσει να στήνει το επιφανειακό μεταλλείο που προβλέπει το σχέδιό της. Κατ’ αυτής της απόφασης προσέφυγαν κάτοικοι της περιοχής και το ΣτΕ δεν είχε άλλη λύση από το να εκδώσει προσωρινή διαταγή, γιατί δεν πρόκειται μόνο για περιβαλλοντικό έγκλημα με τη γενική έννοια του όρου, αλλά για έγκλημα σε βάρος των δασών της Ανατολικής Χαλκιδικής, μεγάλο μέρος των οποίων ανήκει στην κατηγορία των αρχέγονων δασών που «αποτελούν πραγματικό οικολογικό θησαυρό για την περιοχή και θεωρούνται μοναδικά και αναντικατάστατα», όπως σημειώνει σε αναλυτική γνωμοδότησή του ο καθηγητής του ΑΠΘ. Ανατριχιάζει κανείς διαβάζοντας τη γνωμοδότηση για το τι επιπτώσεις θα έχει η μεταλλουργία χρυσού στην περιοχή. Για να πάρετε μια μικρή γεύση παραθέτουμε μόνο ένα μικρό απόσπασμα από τα συμπεράσματα που αφορούν τη μόλυνση των νερών:
«Επομένως είναι σίγουρη η μόνιμη βλάβη στους υδάτινους πόρους της περιοχής, δηλαδή στα επιφανειακά και υπόγεια ύδατα της περιοχής και η σωρευτική τους δράση στα θαλάσσια οικοσυστήματα.
Οι συνέπειες των παραπάνω τόσο στην παρούσα γενιά όσο και στις μελλοντικές γενιές είναι δραματικές. Τόσο τα υπόγεια νερά όσο και τα επιφανειακά θα είναι ακατάλληλα για κάθε χρήση τόσο οικιακή όσο και γεωργική. Είναι δραματικό, μια περιοχή με τα χαρακτηριστικά τα οποία προαναφέρθηκαν και τα οποία της προσδίδουν συγκριτικό πλεονέκτημα στην παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ποιοτικού νερού να υποβαθμισθεί κατά τρόπο μόνιμο και μη αντιστρεπτό σε σημείο που να μην μπορεί να χρησιμοποιήσει ούτε ελάχιστες ποσότητες. Με τον τρόπο αυτό ακυρώνεται κάθε προοπτική για τουριστική αξιοποίηση, γεωργική δραστηριότητα, αειφόρο ανάπτυξη και αυτόνομη διαβίωση στην περιοχή. Οδηγούμαστε σε σταδιακή νέκρωση της περιοχής και μάλιστα στο άμεσο μέλλον».
Γνωρίζουμε πως αυτές είναι οι συνέπειες οπουδήποτε στον κόσμο δημιουργούνται μεταλλουργίες χρυσού. Γι’ αυτό και παντού στον κόσμο έχουμε συγκρούσεις των κατοίκων με τους καπιταλιστές-χρυσοθήρες. Μόνο η ΓΣΕΕ έχει αντίθετη γνώμη και τολμά να εκδώσει αυτή την αισχρή και τόσο προκλητική ανακοίνωση, λειτουργώντας σαν τσιράκι του Μπόμπολα και των συνεταίρων του. Ουσιαστικά τάσσεται με το δόγμα που επικρατεί εδώ και χρόνια και που έχει αποθεωθεί στη «μνημονιακή» Ελλάδα: καταστρέψτε τα πάντα προκειμένου να γίνουν καπιταλιστικές επενδύσεις.
ΥΓ: Τελικά, το ΣτΕ, με την υπ’ αριθμ. 398/2012 απόφασή του (πρόεδρος η αντιπρόεδρος Αικατερίνη Συγγούνα και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου) απέρριψε την αίτηση των κατοίκων, κρίνοντας ότι «η υλοποίηση της επένδυσης κρίνεται ιδιαίτερα συμφέρουσα για την εθνική οικονομία, λόγω της δημιουργίας νέων θέσεων απασχόλησης, πρωτογενώς και δευτερογενώς, σε περιοχή με υψηλά ποσοστά ανεργίας, αλλά και λόγω της απόδοσης μεγάλων χρηματικών ποσών στο κράτος από τη φορολόγηση της δικαιούχου εταιρίας και κυρίως λόγω της ενίσχυσης των εξαγωγών και της θετικής επίδρασης στο ισοζύγιο συναλλαγών της χώρας». Αυτή είναι η γενική κατεύθυνση πλέον και όλοι οι θεσμοί της αστικής Ελλάδας ευθυγραμμίζονται μ’ αυτή.
