Στις 18 Ιούλη, συσκέφτηκε στο Μαξίμου η συγκυβερνώσα τρόικα Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη. Βγαίνοντας από τη συνεδρίαση οι δυο τελευταίοι, που έχουν αναλάβει το ρόλο των επίσημων προπαγανδιστών της συγκυβέρνησης (ο Κεδίκογλου είναι πολύ «λίγος» για να παίξει αυτό το ρόλο), διαβεβαίωσαν για μια ακόμη φορά, ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν «οριζόντιες περικοπές».
Στις 19 Ιούλη, ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Ι. Βρούτσης συναντήθηκε με το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ και ανακοίνωσε στους γραφειοκράτες συνδικαλιστές ότι το εφάπαξ των δημόσιων υπαλλήλων θα υποστεί ένα ακόμη «γενναίο» πετσόκομμα. Ανακοίνωσε, δηλαδή, την πρώτη καινούργια «οριζόντια περικοπή» της συγκυβέρνησης. Την πρώτη απ’ αυτές που σύμφωνα με τους Βενιζέλο-Κουβέλη δεν πρόκειται να γίνουν! Δεν χρειάζεται και πολλή πολιτική πονηριά για να κατανοήσει κανένας πως η επιδρομή στο εφάπαξ είναι μόνο η αρχή. Θ’ ακολουθήσουν επιδρομές και στις κύριες και στις επικουρικές συντάξεις, με την επίκληση των ίδιων ακριβώς λόγων: «οι αναλογιστικές μελέτες δείχνουν ότι τα Ταμεία δεν είναι βιώσιμα».
Στο επίσημο δελτίο Τύπου, που περιλαμβάνει και δήλωση του Βρούτση, δεν αναφέρεται το ποσοστό του νέου πετσοκόμματος, όμως η ΑΔΕΔΥ ανακοίνωσε πως το νέο πετσόκομμα, όπως τους είπε ο Βρούτσης, θα είναι της τάξης του 22,68%, το οποίο θα προστεθεί στο πετσόκομμα κατά 20%, που έχει ήδη γίνει! Το δελτίο Τύπου του υπουργείου αρχικά προσφέρει το «τυράκι»: «Ο υπουργός ενημέρωσε το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ ότι ποσό 1,2 δισ. ευρώ από την επόμενη δόση της δανειακής σύμβασης θα διατεθεί για την άμεση αποπληρωμή του εφάπαξ των υπαλλήλων του δημοσίου». Βέβαια, και το «τυράκι» είναι αόρατο, καθώς κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα περιλαμβάνει η επόμενη δόση και αν η τρόικα θα συμφωνήσει να δοθούν 1,2 δισ. στο ΤΠΔΥ. Ομως, ακόμα και αν αυτό γίνει, θα γίνει για να δολωθεί η φάκα: «Σε κάθε περίπτωση, όμως, απαραίτητη προϋπόθεση για την καταβολή αυτού του ποσού είναι, όπως προβλέπεται ρητά στο νόμο 4046/2012 (σ.σ. ο νόμος του Μνημόνιου-2), η προσαρμογή του ύψους του εφάπαξ κατά το ποσοστό του αναλογιστικού ελλείμματος».
Ο ίδιος ο Βρούτσης δήλωσε ότι «δυστυχώς, τα αναλογιστικά ευρήματα για το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων δείχνουν σημαντικές αποκλίσεις που το καθιστούν μη βιώσιμο. Οι προσαρμογές (σ.σ. έτσι αποκαλούνται τα πετσοκόμματα) των εφάπαξ αποζημιώσεων θα γίνουν με αναλογιστικές μελέτες και δικαιοσύνη» (προπαντός με δικαιοσύνη!). Και κατέληξε με τα καθιερωμένα που λένε σ’ αυτές τις περιπτώσεις όλοι οι υπουργοί που πετσοκόβουν συντάξεις και άλλες ασφαλιστικές παροχές: «Ως υπουργός, δεν δέχομαι να χρηματοδοτηθούν τα ελλείμματα του ταμείου από τον κρατικό προϋπολογισμό, είτε με την επιβολή νέων φόρων στους πολίτες, είτε με την επιβολή επιπλέον εισφορών στη νέα γενιά εργαζομένων προκειμένου οι παλαιοί ασφαλισμένοι να λάβουν ποσά εφάπαξ που δεν αντιστοιχούν στις εισφορές που έχουν καταβάλει»!
Ας κρατήσουμε το τελευταίο: τα σημερινά επίπεδα του εφάπαξ «δεν αντιστοιχούν στις εισφορές που έχουν καταβάλει» οι ασφαλισμένοι. Ομως, τα επίπεδα του εφάπαξ υπολογίστηκαν με βάση τις εισφορές που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι. Γιατί το συγκεκριμένο Ταμείο περιλαμβάνει μόνο εισφορές εργαζόμενων και ουδέποτε χρηματοδοτήθηκε από τον κρατικό προϋπολογισμό. Πώς, λοιπόν, «έπεσε έξω» και βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης; Απλούστατα, καταληστεύτηκε κι αυτό, επί δεκαετίες, από τις κυβερνήσεις. Εκαναν αφαίμαξη στα αποθεματικά του, τα τζογάρισαν στο χρηματιστήριο, άσκησαν κρατική κοινωνική πολιτική σε βάρος του Ταμείου και –πολύ πρόσφατα– με το περιβόητο PSI, τράβηξαν ένα γενναίο «κούρεμα» σε ό,τι είχε απομείνει από τα αποθεματικά του. Σ’ αυτά πρέπει να προσθέσουμε και το γεγονός ότι λόγω της μείωσης της απασχόλησης στο δημ΄oσιο, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, και στο ΤΠΔΥ μπαίνουν λιγότερες ασφαλιστικές εισφορές. Τώρα, καλούνται οι ασφαλισμένοι, που πλήρωναν κανονικότατα τις εισφορές τους, να πληρώσουν το κόστος της διαχρονικής ληστείας και αυτού του ασφαλιστικού ταμείου.
Χρειάζεται απύθμενο θράσος για να δηλώνει κάποιος πως οι ασφαλισμένοι παίρνουν εφάπαξ που «δεν αντιστοιχούν στις εισφορές που έχουν καταβάλει»! Ομως, το θράσος δεν έλειψε ποτέ από τους αστούς πολιτικούς. Γι’ αυτό και δεν πρωτοτυπεί ο Βρούτσης. Οσο για την ΑΔΕΔΥ, δεν εξέπληξε και πάλι. Για να βγει από την υποχρέωση τράβηξε μια ακόμη στάση εργασίας την περασμένη Τρίτη και «έκανε το καθήκον της». Χρόνια τώρα αυτό κάνει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία.
