♦ «Η ΕΥΕΔ ΕΣΠΑ ΑπΚΟ του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) ως συνδικαιούχος, υλοποιούν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης, συμβουλευτικής υποστήριξης και πιστοποίησης προσόντων που απευθύνεται σε ανέργους ηλικίας 18 – 24 ετών στους τομείς: (α) της εφοδιαστικής αλυσίδας–logistics, και (β) του εξαγωγικού εμπορίου προϊόντων».
Από δελτίο Τύπου του συνδικάτου των καπιταλιστών της Βόρειας Ελλάδας πληροφορούμαστε ότι μια υπηρεσία του υπουργείου Εργασίας και το συνδικάτο των καπιταλιστών είναι συνδικαιούχοι ενός προγράμματος για ανέργους! Ενα το κρατούμενο.
♦ «Το πρόγραμμα αυτό φιλοδοξεί να αμβλύνει το βασικό πρόβλημα στην αγορά εργασίας που είναι η αναντιστοιχία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης προσόντων και δεξιοτήτων εργαζομένων».
Εδώ αρχίζεις και βγαίνεις από τα ρούχα σου, όταν συνειδητοποιείς τι γράφουν. Το βασικό πρόβλημα στην αγορά εργασίας είναι πως υπάρχει ζήτηση για χέρια, αλλά δεν υπάρχουν εργάτες για να καταλάβουν τις θέσεις! Και πού; Στις αποθήκες και τις διανομές (αυτό σημαίνει logistics). Δεν βρίσκουν χαμάληδες, συσκευαστές, χειριστές κλαρκ, οδηγούς, αποθηκάριους, που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των εργατών του συγκεκριμένου κλάδου. Μιλάμε κυρίως για εργάτες με καθόλου ειδίκευση ή με ειδίκευση που αποκτάται σε σύντομο χρονικό διάστημα στη δουλειά. Και για κάποιους ειδικευμένους, απ' αυτούς που οι λίστες των ανέργων είναι τίγκα μέχρι πάνω.
♦ «Στο πλαίσιο υλοποίησης του ανωτέρου προγράμματος, δίνεται η δυνατότητα σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις τέσσερις περιφέρειες του βορειοελλαδικού τόξου (Κεντρική Μακεδονία, Δυτική Μακεδονία, Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, Ηπειρος) να απασχολήσουν νέους ηλικίας 18-24 ετών, με τη μορφή πρακτικής άσκησης για χρονικό διάστημα περίπου δύο (2) μηνών. Οι προσφερόμενες θέσεις πρακτικής αφορούν ειδικότητες συναφείς με τους δύο κλάδους αιχμής, δηλ. την εφοδιαστική αλυσίδα-logistics και το εξαγωγικό εμπόριο, καλύπτοντας διάφορα τμήματα της επιχείρησης, όπως π.χ. εξαγωγών, πωλήσεων, marketing, αποθήκη, κλπ. Σημειώνεται ότι οι επιχειρήσεις που θα ενταχθούν στις δράσεις του έργου δεν έχουν καμία επιβάρυνση, καθώς οι ωφελούμενοι λαμβάνουν το επίδομά τους απευθείας από το πρόγραμμα. Ο συνολικός χρόνος πρακτικής άσκησης ανά ωφελούμενο είναι 260 ώρες (περίπου 35 εργάσιμες ημέρες)».
Εδώ οι καπιταλιστές, όσο κι αν προσπαθούν να κρατήσουν κάποια προσχήματα, μιλούν επί του πρακτέου ωμά. Λένε στα μέλη τους ότι έχουν τη δυνατότητα «να απασχολήσουν» νέους, χωρίς να τους πληρώνουν, γιατί αυτοί θα παίρνουν ένα επίδομα (όχι μισθό) από το πρόγραμμα. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τι θα γίνει στην πράξη. Νέα παιδιά, χτυπημένα από την ανεργία, θα «χορεύουν» στο χαβά των αφεντικών, κάνοντας ό,τι δουλειά τους ζητηθεί, δουλεύοντας ώρες πέραν του καθορισμένου ωράριου, με την ελπίδα ότι τ' αφεντικά θα πάρουν κάποιους στη δουλειά και μετά το τέλος του προγράμματος «πρακτικής άσκησης».
Ο στόχος αυτών των προγραμμάτων δεν είναι μόνο να εξασφαλίζουν τζάμπα εργατικό δυναμικό για τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και να δημιουργούν μια ψεύτικη μείωση της ανεργίας. Είναι να χτυπούν και «στο μυαλό» τη νέα εργατική βάρδια. Να παράγουν εργάτες πειθήνιους, χωρίς αυτοπεποίθηση, χωρίς ίχνος ταξικής συνείδησης, αλλά με τη συνείδηση του «ωφελούμενου», του «ζήτουλα», που ψάχνει συνεχώς να βρει ένα τέτοιο πρόγραμμα για να πάρει ένα άθλιο επίδομα (και όχι μισθό). Η έκρηξη της ανεργίας κατά τα χρόνια της κρίσης, που έπληξε ιδιαίτερα τη νέα γενιά, επέτρεψε στους καπιταλιστές να τσακίσουν τα μεροκάματα και τους μισθούς των συλλογικών συμβάσεων και να μπορούν να εκμεταλλεύονται τα διάφορα προγράμματα που συγχρηματοδοτούνται από το ελληνικό κράτος και την ΕΕ, εξασφαλίζοντας τζάμπα εργατική δύναμη και αντλώντας μέσω αυτών των προγραμμάτων ένα εργατικό δυναμικό πάμφθηνο, φοβισμένο, υποταγμένο, έτοιμο να υποστεί κάθε αυθαιρεσία και κάθε εξευτελισμό.
