Οταν είχαν ψηφιστεί οι δυο αντιασφαλιστικοί νόμοι του 2010, ο ν. 3863 για τον ιδιωτικό τομέα και ο ν. 3865 για το δημόσιο, είχαμε υποστηρίξει ότι αυτοί περιλαμβάνουν προχειρότητες και αντιφάσεις, γι’ αυτό και σύντομα θα χρειαστεί να τροποποιηθούν με άλλους αντιασφαλιστικούς νόμους. Αυτό ήδη έχει γίνει με διάφορες παρεμβάσεις της κυβέρνησης. Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε ένας ακόμη αντιασφαλιστικός νόμος, ο ν. 4002/ 2011, ο οποίος προσθέτει νέα βάρη στους ασφαλισμένους του δημοσίου, κλείνοντας «τρύπες» που είχε αφήσει ο γενικός αντιασφαλιστικός νόμος. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτού του νόμου περιλαμβάνει τροποποιήσεις του ν. 3865/2010, ένα μόλις χρόνο μετά την ψήφισή του.
1 Ο αντιασφαλιστικός νόμος 2084/1992, της κυβέρνησης Μητσοτάκη, είχε αυξήσει τα όρια ηλικίας των εργαζόμενων στο δημόσιο γυναικών, που μπήκαν στην ασφάλιση πριν το 1993, στα 65 χρόνια για σύνταξη με 15 χρόνια εργασίας. Με το νόμο Ρέππα (ν. 3029/2001), προκειμένου να προσφέρουν κάποιο «δόλωμα» για να περάσουν τις υπόλοιπες αντιασφαλιστικές διατάξεις, επανέφεραν το όριο ηλικίας αυτής της κατηγορίας των εργαζόμενων στο δημόσιο γυναικών στα 60 χρόνια και κομπορρημονούσαν ότι ήραν μια ασφαλιστική αδικία. Τώρα, με το άρθρο 2 του ν. 4002/2011, που ψηφίστηκε στα μουλωχτά μέσα στον Αύγουστο (δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ στις 22 Αυγούστου), το όριο ηλικίας αυτής της κατηγορίας των γυναικών επανέρχεται στα 65. Ο Μητσοτάκης με τον Σιούφα τώρα δικαιώνονται.
2 Μια ακόμη σημαντική αλλαγή, που περιλαμβάνεται στον ν. 4002/2011 οδηγεί σε πετσόκομμα των συντάξεων των εργαζόμενων που ασφαλίστηκαν για πρώτη φορά μετά το 1993. Οπως προβλέπεται στο άρθρο 2 αυτού του νόμου, «για όσους θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης από 1.1.2013 και μετά, η σύνταξη καταβάλλεται ολόκληρη με τη συμπλήρωση σαράντα (40) ετών πλήρους πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας και του εξηκοστού έτους της ηλικίας τους».
Θα μπορούσε να πει κανείς «και ποιους αφορά αυτός ο νόμος», όταν οι διορισμένοι μετά το 1993 θα έχουν το 2013 μόλις 20 χρόνια συντάξιμης υπηρεσίας. Αφορά εργαζόμενους που διορίστηκαν σε σχετικά μεγάλη ηλικία και θα βγουν στη σύνταξη μετά το 2013 έχοντας συμπληρώσει το όριο ηλικίας των 65 ετών. Αν λοιπόν, ένας εργαζόμενος το 2013 είναι 65 ετών και βγει στη σύνταξη με 20 χρόνια δουλειάς, με το ισχύον έως πρότινος καθεστώς θα έπαιρνε σύνταξη ίση με τα 20/35 των συντάξιμων αποδοχών (επί το ποσοστό αναπλήρωσης). Τώρα, η σύνταξή του μειώνεται στα 20/40 των συντάξιμων αποδοχών (επί το ποσοστό αναπλήρωσης). Υφίσταται, δηλαδή, μια μείωση σύνταξης πάνω από 12% (πέρα από τις άλλες μειώσεις στη σύνταξη).
Θυμίζουμε ότι όσοι ασφαλίστηκαν πριν το 1993 υφίστανται, με βάση τον αντιασφαλιστικό νόμο 3865/2010 μια κλιμακωτή μείωση της σύνταξης. Το 2011 η πλήρης σύνταξη δίνεται με 36 χρόνια δουλειάς και κλιμακωτά φτάνει στο 2015 να δίνεται με 40 χρόνια δουλειάς. Είναι, λοιπόν, πολύ πιθανό, στο πλαίσιο του γενικού «εξορθολογισμού» (δηλαδή του χτυπήματος των μισθολογικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων), να έχουμε σύντμηση της μεταβατικής περιόδου, ώστε το 2013 να πάνε όλοι στα 40 χρόνια.
Για τους διορισμένους πριν το 1993 η αλλαγή αυτή (40ά αντί για 35α) έχει μεγάλη σημασία, γιατί ο υπολογισμός της σύνταξής τους θα γίνει σε τρία τμήματα. Ενα τμήμα από τη μέρα διορισμού μέχρι και το 2007, ένα τμήμα από το 2008 μέχρι και το 2010 και ένα τμήμα από το 2011 μέχρι τη συνταξιοδότηση. Το μεγαλύτερο κομμάτι της σύνταξής τους θα αφορά το πρώτο μέρος και εκεί είναι που θα επιδράσει (αρνητικά) η 40ετία που θεσπίστηκε με το ν. 4002.
3 Οπως κάθε αντιασφαλιστικός νόμος που σέβεται τον εαυτό του, έτσι και ο συγκεκριμένος δεν θα μπορούσε να μην περιέχει κάποιες ευνοϊκές διατάξεις για τα στηρίγματα του καθεστώτος (μπάτσους, καραβανάδες, δικαστικούς). Ετσι και ο ν. 4002 περιλαμβάνει μια ευνοϊκή ρύθμιση για ένα κομμάτι των καραβανάδων. Πρόκειται για τους ιπτάμενους, τους αλεξιπτωτιστές, τους ΟΥΚάδες και όσους υπηρετούν σε υποβρύχια. Αυτοί ανέκαθεν έπαιρναν πλασματικά χρόνια υπηρεσίας. Συγκεκριμένα, ο χρόνος υπηρεσίας τους διπλασιάζεται σε καιρό ειρήνης και τριπλασιάζεται σε καιρό πολέμου (πόλεμος είναι και η συμμετοχή σε μια ιμπεριαλιστική εκστρατεία).
Με το παλιό καθεστώς(ΠΔ 169/2007), ο διπλασιασμός ή τριπλασιασμός γινόταν μετά από 18 ή 20 χρόνια υπηρεσίας, ανάλογα με την ειδικότητα. Οταν ψηφιζόταν ο αντιασφαλιστικός νόμος 3865/ 2010, επειδή είχε ξεσπάσει γενική κατακραυγή για τις εξαιρέσεις των στηριγμάτων του συστήματος, ο Παπακωνσταντίνου αύξησε το όριο των 18 ή 20 ετών και το έκανε για όλους 25 έτη. Για να μη βγαίνουν νέοι στη σύνταξη, όπως κόμπαζε τότε ο Παπακωνσταντίνου.
Ηρθε τώρα ο ν. 4002/2011, ένα χρόνο μόλις μετά την προηγούμενη ρύθμιση, και ξαναμειώνει αυτό το χρόνο. Συγκεκριμένα, το 2011 ο χρόνος υπηρεσίας γίνεται 19,5 έτη, το 2012 γίνεται 21 έτη, το 2013 γίνεται 22,5 έτη, το 2014 γίνεται 24 έτη και το 2015 γίνεται 25 έτη. Θεσπίζει, δηλαδή, μια μεταβατική περίοδο για να βολευτούν οι ήδη υπηρετούντες.
ΥΓ: Στο πολυνομοσχέδιο-έκτρωμα που ψηφίστηκε την Πέμπτη, στις αλλαγές της τελευταίας στιγμής που έκανε ο Βενιζέλος, πρόσθεσε και μια ακόμη διάταξη εξαίρεσης από τη μείωση της σύνταξης κατά 40% για όσους συνταξιούχους είναι κάτω των 55 ετών. Πέρα από τους καραβανάδες και μπάτσους που συνταξιοδοτούνται ως «ευδοκίμως τερματίσαντες την υπηρεσία τους» και είναι κάτω από τα 55, εξαίρεσε και τους καραβανάδες που συνταξιοδοτούνται με συνολική υπηρεσία 35 ετών. Ποιους αφορά αυτή η εξαίρεση; Εκείνους τους καραβανάδες που παίρνουν πλασματικά χρόνια ασφάλισης με διπλασιασμό ή τριπλασιασμό της πραγματικής υπηρεσίας τους! Αυτοί συνταξοδοτούνται με 35ετία σε νεαρή ηλικία και δουλεύουν στον ιδιωτικό τομέα, χωρίς το αστικό κράτος να ενοχλείται γι’ αυτό. Κι ας έχουν όχι κανονική, αλλά πλασματική 35ετία. Αντίθετα, ενοχλείται το αστικό κράτος από έναν εργαζόμενο που ήταν τυχερός και βάζει ένσημα από τα 17 του και βγαίνει με 35ετία στα 52. Βλέπετε, άλλο σκληρά εργαζόμενος και άλλο καραβανάς που χτίζει μούσκουλα.
