Λίγες μέρες πριν επιβιβαστεί στο «πλοίο της αγάπης» για την τετραήμερη κρουαζιέρα στα νησιά του Αιγαίου, στην οποία -με λεφτά του Οργανισμού Εργατικής Εστίας (δηλαδή των εργαζόμενων)- έχει καλέσει 1.600 εργαζόμενους και συνταξιούχους, συν τους εργατικούς και κοινοβουλευτικούς συντάκτες (τζάμπα προεκλογική εκστρατεία δηλαδή), ο υφυπουργός Εργασίας Γερ. Γιακουμάτος δεν παρέλειψε να εκδώσει και μια ανακοίνωση με τίτλο «Εκστρατεία για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία».
Ανακοίνωση-πρόκληση αφεαυτής. Στη χώρα που κάθε βδομάδα η εργατική τάξη θρηνεί δυο νεκρούς, στη χώρα των εκατοντάδων σακατεμένων εργατών κάθε χρόνο, στη χώρα που δεν υπάρχει καν λίστα επαγγελματικών ασθενειών, είναι πραγματικά πρόκληση να μιλά ο σημερινός πολιτικά υπεύθυνος για «Εκστρατεία για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία». Θα πρόκειται για κάποιες προεκλογικές εξαγγελίες -σκεφτήκαμε- που μπορεί να ικανοποιήσουν καναδυό επιμέρους αιτήματα. Αμ δε, ούτε καν αυτό δεν είναι.
Οπως μας πληροφορεί ο Γιακουμάτος, «μια από τις σημαντικότερες πολιτικές που αναπτύσσει και εφαρμόζει το Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας είναι αυτή που σχετίζεται με τη διαμόρφωση κατάλληλων συνθηκών ασφάλειας και υγείας στους χώρους εργασίας»! Επειδή, λοιπόν, το υπουργείο του είναι ντούρο σ’ αυτά τα ζητήματα, συμμετέχει και «σε κάθε δραστηριότητα της Ευρωπαϊκής Ενωσης ή της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας που στοχεύει στη διάδοση της πληροφόρησης και στην ευαισθητοποίηση επιχειρήσεων και εργαζομένων, αλλά και του κοινού γενικότερα». Φέτος, λοιπόν, «ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία και το Δίκτυο των Εθνικών Εστιακών Πόλων, του οποίου είμαστε μέλος, διοργανώνουν σε ετήσια βάση την “Ευρωπαϊκή Εκστρατεία για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία”», η οποία «με κεντρικό μήνυμα “Μειώστε την καταπόνηση”, είναι αφιερωμένη στην αντιμετώπιση των μυοσκελετικών παθήσεων που σχετίζονται με την εργασία».
Διαβάζοντάς το φαντάζεται κανείς ότι η εκστρατεία θα συνοδεύεται από τη λήψη νομοθετικών μέτρων, υποχρεωτικών για τις επιχειρήσεις, ώστε οι εργαζόμενοι να προστατεύονται κατά το δυνατόν έστω από τα μυοσκελετικά προβλήματα. Για παράδειγμα, όποιο εγχειρίδιο Υγιεινής της Εργασίας κι αν ανοίξεις, θα δεις ότι σε ό,τι αφορά τα μυοσκελετικά προβλήματα που προκαλεί η εργασία, πέρα από διάφορα ζητήματα εργονομίας, συνιστώνται συχνά διαλείμματα από την εργασία, ώστε να χαλαρώνει η καταπόνηση.
Ομως, η «εκστρατεία» περιλαμβάνει απλώς «εκδηλώσεις με σκοπό την ευαισθητοποίηση των εργαζομένων, των εργοδοτών και του κοινού». Ο εργαζόμενος, βέβαια, ειδικά εκείνος που έχει αρχίσει να έχει μυοσκελετικά προβλήματα, είναι ευαισθητοποιημένος (το κορμί του το ξέρει). Τι μπορεί να κάνει, όμως, όταν είναι αναγκασμένος να εργάζεται με όρους που δεν τους καθορίζει αυτός αλλά η επιχείρηση; Η επιχείρηση πάλι γιατί να ευαισθητοποιηθεί, γιατί να ξοδέψει, όταν κανείς δεν την υποχρεώνει; Μήπως για να πάρει το «Βραβείο Καλής Πρακτικής» που θα δώσει ο ευρωπαϊκός οργανισμός; Πρόκειται για πρόκληση.
Ομως δεν είναι μόνο αυτό. Διαβάστε τι σχεδιάζει το ελληνικό υπουργείο Εργασίας: «Η Ελλάδα, όπως κάθε χρόνο, συμμετέχει και φέτος στην ευρωπαϊκή αυτή εκστρατεία προγραμματίζοντας δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, που περιλαμβάνουν την έκδοση έντυπου ενημερωτικού υλικού, την παρουσίαση του θέματος στο διαδίκτυο, την προβολή του στα μέσα μαζικής μεταφοράς και τη διοργάνωση ημερίδας». Αυτό σημαίνει ότι θα δοθούν κάποια κονδύλια και ορισμένοι επιτήδειοι θα τα ξεκοκαλίσουν. Δεν έχει σημασία αν θα είναι πολλά ή λίγα. Οι αετονύχηδες των προγραμμάτων δεν αφήνουν τίποτα να πέσει χάμω. Δεν περιφρονούν καμιά μπίζνα. Αυτοί θα κάνουν την κονόμα τους και η κυβέρνηση την προπαγάνδα της. Κάποιο κοκαλάκι θα γλείψει και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που έχει τους δικούς της προπαγανδιστικούς μηχανισμούς και δεν αφήνει τέτοιες ευκαιρίες να πάνε χαμένες.
Θα κάνουν, λοιπόν, μια καθαρά προπαγανδιστική εκστρατεία, με την οποία θα λένε στους εργαζόμενους να προσέχουν τη στάση εργασίας γιατί προκαλεί μυοσκελετικά προβλήματα. Λες και μπορεί ο εργαζόμενος να καθορίσει τον τρόπο εργασίας, τον τρόπο χειρισμού ενός μηχανήματος ή να παρέμβει στο ρυθμό της εργασίας, που γίνεται ολοένα και πιο εξοντωτικός, χωρίς διαλείμματα και ανάσες. Χώρια που τα χαμηλά μεροκάματα εξαναγκάζουν την πλειοψηφία πλέον σε δεύτερη δουλειά.
