Μέσα στα άγρια μεσάνυχτα, Τετάρτη 7 Ιούλη προς Πέμπτη 8 Ιούλη, ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος ανακοίνωσε στη Βουλή πως βαίνουμε προς συμφωνία των «κοινωνικών εταίρων» στο θέμα της διαιτησίας. Αναφέρει με νόημα ότι «καθόλου τυχαία, ο πρωθυπουργός απόψε στην ομιλία του συμπεριέλαβε τη φράση ότι υπάρχει ελπίδα και αυτό γιατί, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, από το μεσημέρι σήμερα υπήρξε μια σύγκλιση όλων των μειζόνων κοινωνικών εταίρων στο θέμα της διαιτησίας». Συνέχισε λέγοντας ότι «η σύγκλιση αυτή κατέληξε τελικώς σε μια μορφή –εγώ θα το έλεγα– μιας πρώτης συμφωνίας, η οποία μας δίνει και τη δυνατότητα, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, αύριο το πρωί, σε σχέση με τη διαιτησία, να επανακαθορίσουμε τις διατάξεις του άρθρου 73 –ενδεχομένως και του άρθρου 74, θα το δούμε– με κριτήριο τη δική τους συμφωνία». Δεν παρέλειψε, βέβαια, να καμαρώσει γι’ αυτή την εξέλιξη: «Και φαίνεται, κύριε πρόεδρε, ότι, ως υπουργός Εργασίας, είμαι στην πολύ ευχάριστη θέση να σας πω ότι οι προσπάθειές μας για να καταλήξει κάπου ο κοινωνικός διάλογος και να βρούμε έναν τρόπο να υπερβούμε τις δυσχέρειες που είχαν δημιουργηθεί στα ζητήματα της διαιτησίας, καταλήγουν με τρόπο ευχάριστο».
Αποκαλύπτει, δηλαδή, ο Λοβέρδος, ότι βρίσκεται σε εξέλιξη κάποιο παρασκηνιακό παζάρι ανάμεσα στη ΓΣΕΕ και τις καπιταλιστικές-εργοδοτικές οργανώσεις, την ευθύνη του οποίου έχει το μέγαρο Μαξίμου. Αλλωστε, ο Παπανδρέου είχε καλέσει προ ημερών τους Πασόκους Παναγόπουλο (ΓΣΕΕ) και Ασημακόπουλο (ΓΣΕΒΕΕ) και τους είχε δηλώσει ότι αν καταλήξουν σε συμφωνία για την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), με γελοίες αυξήσεις, θα αναλάβει ο ίδιος προσωπικά να πείσει την τρόικα να την αποδεχτεί, αν υπάρξει αντίρρηση από την πλευρά της.
Και ενώ ο υπουργός Εργασίας μιλά για διαπραγμάτευση που κατέληξε σε συμφωνία, η ΓΣΕΕ δεν λέει λέξη. Το απόγευμα της Πέμπτης, ο Λοβέρδος παρεμβαίνει ξανά στη Βουλή και ανακοινώνει απόσυρση των άρθρων 73 και 74 (αναφέρονται στη διαιτησία) και αντικατάστασή τους με «το προϊόν της συμφωνίας των εταίρων». Η συμφωνία προβλέπει ότι θα εκδοθεί μέσα σε τρεις μήνες προεδρικό διάταγμα, το περιεχόμενο του οποίου δεν διαφέρει από άποψη ουσίας από τη ρύθμιση που αποσύρθηκε, αφού:
– Θα εκδοθεί μετά από γνώμη του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, που είναι αντίθετο στην υποχρεωτική διαιτησία σε κάθε περίπτωση.
– Γίνεται αναφορά στην «αρχή της ίσης μεταχείρισης των μερών», που είναι η πεμπτουσία: άμα δεν θέλει το ένα μέρος, δεν πάει η υπόθεση υποχρεωτικά στη διαιτησία.
Η ΓΣΕΕ αντέδρασε την Παρασκευή, αφού το νομοσχέδιο είχε ήδη ψηφιστεί και η ανακοίνωση περί συμφωνίας είχε φτιάξει το προφίλ της κυβέρνησης (είχε δώσει και το άλλοθι στον Κακλαμάνη που είχε δηλώσει ότι δεν θα ψηφίσει το συγκεκριμένο άρθρο). Η ανακοίνωση έλεγε τα εξής: «Ουδέποτε επήλθε συμφωνία της Συνομοσπονδίας με τους Εργοδοτικούς φορείς για το θέμα της διαιτησίας. Η απόφαση του Υπουργείου Εργασίας να αποσύρει το σχετικό άρθρο δεν σχετίζεται σε καμία περίπτωση με κατάληξη σε κοινή θέση των Κοινωνικών Εταίρων. Εάν υπήρχε μια τέτοια συμφωνία θα είχε γνωστοποιηθεί στους άμεσα ενδιαφερόμενους που είναι οι εργαζόμενοι, τους οποίους εκπροσωπούμε. Απαιτούμε την διατήρηση του θεσμού του ΟΜΕΔ, κάτι που αποτελεί μια από τις βασικές διεκδικήσεις στις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της νέας ΕΓΣΣΕ».
Μερικές ώρες αργότερα, η ΓΣΕΕ εξέδωσε… «ορθή επανάληψη» της ανακοίνωσης, στην οποία προστέθηκε η εξής πρόταση: «Η ΓΣΕΕ συμφώνησε στην απόσυρση (και όχι στο περιεχόμενο) του συγκεκριμένου άρθρου, ώστε να εξαντληθεί κάθε δυνατότητα για συμφωνία στη διαπραγμάτευση μεταξύ των Κοινωνικών φορέων για την ΕΓΣΣΕ που είναι σε εξέλιξη λαμβάνοντας υπόψη και τις συστάσεις του ILO, για την διαιτησία». Σ’ αυτή την ορθή επανάληψη αφαιρέθηκαν και οι τελευταίες λέξεις της πρώτης ανακοίνωσης («στις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της νέας ΕΓΣΣΕ») και έτσι τα σχετιζόμενα με τον ΟΜΕΔ δεν εμπλέκονται στη διαπραγμάτευση για τη νέα ΕΓΣΣΕ.
Η «ορθή επανάληψη» επιβεβαιώνει ότι έγινε παρασκηνιακό παζάρι πίσω από τις πλάτες των εργαζόμενων. Παρασκηνιακό παζάρι που βόλευε την κυβέρνηση, φυσικά. Γι’ αυτό και όταν η ΓΣΕΕ ανακοίνωσε αρχικά τη μη ύπαρξη συμφωνίας, υποχρεώθηκε σε διορθωτική ανακοίνωση, για να πει ότι συμφώνησε μόνο στην απόσυρση και όχι στο περιεχόμενο της ρύθμισης. Η διορθωτική ανακοίνωση βγήκε για να ισορροπήσει ανάμεσα σε δυο αντίρροπες δυνάμεις. Από τη μια την κυβέρνηση, που απαιτούσε να παρθεί πίσω η διάψευση, και από την άλλη τη ΔΑΚΕ, που προφανώς δεν πήρε μέρος στο παζάρι και απειλούσε με καταγγελίες. Η αναφορά, όμως, στην τελική ανακοίνωση στις «συστάσεις του ILO» (Διεθνές Γραφείο Εργασίας) είναι ταυτόσημη με τη ρύθμιση του Λοβέρδου και αποκαλύπτει ότι συμφωνία υπήρξε. Γι’ αυτό άλλωστε και αφαιρέθηκε και το σημείο που έλεγε ότι η διατήρηση της διαιτησίας «αποτελεί μια από τις βασικές διεκδικήσεις στις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της νέας ΕΓΣΣΕ».
Για μια ακόμη φορά η συνδικαλιστική γραφειοκρατία παζαρεύει πίσω από τις πλάτες των εργαζόμενων. Ισως σύντομα αυτό το παρασκηνιακό παζάρι να καταλήξει και σε υπογραφή νέας –τριετούς αυτή τη φορά– ΕΓΣΣΕ. Απλά, ο ΣΕΒ, σαν καλός διαπραγματευτής, θέλει να κερδίσει περισσότερα σ’ αυτό το παζάρι, ξέροντας ότι η συνδικαλιστική γραφειοκρατία είναι εντελώς ξεδοντιασμένη και έχοντας ήδη στην «καβάτζα» του τα προβλεπόμενα από το Μνημόνιο.
ΥΓ: Με τη ρύθμιση που έγινε τελικά ικανοποιήθηκε και ο ΣΕΒ που αντιδρούσε στην εξαίρεση της ΕΓΣΣΕ από τη νέα διάταξη για τη διαιτησία, μιλώντας για «ελληνική πρωτοτυπία».
