Πάνω απ’ όλα οι τράπεζες

Στον πυρήνα της «διάσωσης» της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας από τους ιμπεριαλιστές δανειστές και το ντόπιο κεφάλαιο είναι πάνω απ’ όλα η διασφάλιση της «σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος», στον αντίποδα της εξάντλησης της εργαζόμενης κοινωνίας, της διαρκούς και επίμονης κινεζοποίησής της. Τα «γενναία» προγράμματα «αναδιάρθρωσης» των τραπεζών περιλαμβάνουν «ανακεφαλαιοποίηση» με κρατικό χρήμα (δανεικό), πώληση «κόκκινων» δανείων σε «επενδυτές», περικοπή των θέσεων εργασίας, κ.λπ.
 
Στον καπιταλισμό, όμως, δεν υπάρχει «αναδιάρθρωση» που να μην την πληρώνει το προλεταριάτο, με απολύσεις, μειώσεις μισθών και χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων. Ενα παράδειγμα είναι τα τεκταινόμενα στην ATTICA BANK, που έχουν οδηγήσει σε απόγνωση τους εργαζόμενους σ’ αυτήν. Παρακάτω δημοσιεύουμε ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Εργαζόμενων στην Τράπεζα Αττικής.
 

 
Αν και είναι γενικά γνωστό ότι οι τραπεζίτες είναι από τους πιο σκληρούς εργοδότες, οι πρακτικές της σημερινής Διοίκησης (Πανταλάκης-Ρουμελιώτης) της Attica Bank απέναντι στους εργαζόμενούς της υπερβαίνουν τα συνηθισμένα. Μια Διοίκηση που ανέλαβε το Σεπτέμβριο του 2016, μετά τον άγριο πόλεμο που ξέσπασε με την υπόθεση Καλογρίτσα και τηλεοπτικών αδειών, ως προϊόν ενός συμβιβασμού μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών (κυβέρνηση και ΤτΕ) που διεκδικούσαν τον έλεγχο της Τράπεζας. Με τις ευλογίες των πατρόνων της, η Διοίκηση, στα πλαίσια μιας υποτιθέμενης «εξυγίανσης», προχώρησε σε μια μετωπική επίθεση εναντίον των εργαζομένων αλλά ουσιαστικά και εναντίον της ίδιας της Τράπεζας, που από τότε βρίσκεται σε ένα ιδιότυπο καθεστώς «εκκαθάρισης εν λειτουργία».  Ετσι λοιπόν:
 
• Τον Οκτώβριο του 2016 εξαγγέλλει πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, το οποίο συνεχίστηκε «άτυπα» καθ’ όλη τη διάρκεια  του 2017. Από ένα σύνολο σχεδόν 800 υπαλλήλων αποχώρησαν 110 περίπου.
 
• Το Φεβρουάριο του 2017 προχωρά σε μισθολογικές περικοπές της τάξης του 20-25% κατά μέσο όρο.
 
•Το Μάρτιο του 2017 απειλεί με απόλυση 14 (τουλάχιστον) εργαζόμενους που δεν εντάχθηκαν στο πρόγραμμα εθελούσιας, οι οποίοι φαίνεται ότι αποτελούσαν στόχο της. Οι απολύσεις αποτράπηκαν μετά παρέμβαση της ΟΤΟΕ στο υπουργείο Εργασίας και από νομικές ενέργειες των ίδιων των εργαζομένων (η επιχείρηση απομάκρυνσης συνεχίζεται μέχρι σήμερα, βλ. παρακάτω).
 
• Το Σεπτέμβρη του 2017 ολοκληρώνει τη διαδικασία μεταβίβασης των μη εξυπηρετούμενων  δανείων σε κερδοσκοπικό fund, έναντι μάλιστα ιδιαίτερα χαμηλού τιμήματος. Εκχωρώντας καθαρά τραπεζικές εργασίες, η Διοίκηση εντείνει την πίεση για υποκατάσταση των μέχρι σήμερα εργαζόμενων και των σταθερών θέσεων εργασίας γενικότερα από διάφορες μορφές ελαστικής (υπο)απασχόλησης, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, όπως έχει συμβεί μέχρι τώρα με «υποστηρικτικές» εργασίες (φύλαξη, καθαρισμός, διεκπεραίωση, κτλ).
 
• Σαν αποτέλεσμα, το Μάρτιο του 2018 εξαγγέλλει νέο πρόγραμμα εθελούσιας με στόχο άλλες 150-200 αποχωρήσεις. Εν ολίγοις, μέσα σε λίγο παραπάνω από ένα χρόνο, σπρώχνει στην έξοδο περισσότερο από το 1/3 των υπαλλήλων.
 
• Σε όλο αυτό το διάστημα, παράλληλα, γίνονται επιλεκτικές προσλήψεις περιφερόμενων golden boys με παχυλούς μισθούς και προνόμια, καθώς κι ένα πάρτι εκατομμυρίων με αναθέσεις έργων σε εξωτερικούς συνεργάτες.
 
• Την Τρίτη του Πάσχα, τρεις ημέρες πριν τη λήξη του τελευταίου προγράμματος εθελούσιας, ανακοινώνονται 9 μεταθέσεις υπαλλήλων:
 
– 2 εργαζόμενοι μετακινούνται από την Αττική στην Κοζάνη
 
– 1 εργαζόμενος από την Αττική στη Θεσσαλονίκη
 
– 1 εργαζόμενος από την Αττική στην Κατερίνη
 
– 1 εργαζόμενος από την Πάτρα στην Ξάνθη
 
– 1 εργαζόμενος από το Ηράκλειο Κρήτης στη Χίο
 
– 1 εργαζόμενος από τα Χανιά στη Θεσσαλονίκη
 
– 2 εργαζόμενοι από την Καβάλα στη Δράμα.
 
• Οι μετακινούμενοι είναι εργαζόμενοι που απειλήθηκαν πέρυσι με απόλυση και άλλοι που ανήκουν σε κατηγορίες που έχουν βρεθεί στο στόχαστρο (π.χ. συνυπηρετούντα ζευγάρια, υπάλληλοι συγκεκριμένων επαρχιακών καταστημάτων). Δεν υπήρξε όχι συναίνεση αλλά ούτε καν προηγούμενη ενημέρωση των εργαζομένων, οι οποίοι το έμαθαν από συναδέλφους τους που έτυχε να δουν πρώτοι το σχετικό υπηρεσιακό σημείωμα. Ανθρωποι συνθλίβονται, οικογένειες διαλύονται και όλα αυτά υποτίθεται «για την εύρυθμη λειτουργία της τράπεζας».
 
• Ο εκβιασμός των 9 εργαζομένων έχει στόχο και την τρομοκράτηση των υπολοίπων που, προς το παρόν, δεν είναι στο στόχαστρο, για να εξασφαλιστεί η υποταγή και η πειθάρχηση σε ένα εργασιακό περιβάλλον που όλο και γίνεται πιο δυσμενές για μας.
 

 
Η πλειοψηφούσα παράταξη στο Δ.Σ. του σωματείου, αφού κωλυσιέργησε, αφήνοντας τον εκβιασμό να εξελίσσεται και την πίεση στους συναδέλφους να αυξάνεται, προκήρυξε τελικά… τρίωρη στάση εργασίας για το πρωί (07:45-10:30) της Δευτέρας 16 Απριλίου (μετά τη λήξη της εθελούσιας την Παρασκευή 13 Απριλίου). Με μόνη μια τυπική ανακοίνωση (Πέμπτη, 12/4), χωρίς καμία άλλη προετοιμασία, κινητοποίηση, δημοσιοποίηση ή οποιαδήποτε συλλογική δράση. Προφανής στόχος το κουκούλωμα.
 
Η επιλογή αυτή, που μόνο το χέρι στο τραπέζι δε χτυπάει, δημιουργεί παράλληλα και μια –ακόμα μεγαλύτερη- κρίση εμπιστοσύνης όλων των εργαζομένων στη συνδικαλιστική δράση, σε μια περίοδο που κανείς δεν ξέρει πότε θα πληγεί από τις αποφάσεις της Διοίκησης. Το μήνυμα είναι σαφές: ο καθένας μόνος του απέναντι στα θηρία της εργοδοσίας…
 
Κρίνοντας το ζήτημα εξαιρετικά σημαντικό, όχι μόνο για τους 9 μετακινούμενους και τους εργαζόμενους της Attica bank, ούτε καν συνολικά για τον τραπεζοϋπαλληλικό κλάδο, αλλά για όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα (οι εργαζόμενοι στο δημόσιο σήμερα αντιμετωπίζουν το νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που επιτρέπει τη μετακίνησή τους εκτός νομού για ένα εξάμηνο), πήραμε την πρωτοβουλία, συνάδελφοι από παρατάξεις και σχήματα που δραστηριοποιούνται στο Σωματείο και άλλοι εργαζόμενοι να διοργανώσουμε παρέμβαση στις 8.15 π.μ. τη Δευτέρα έξω από το κεντρικό κτίριο Διοίκησης επί της οδού Ακαδημίας 54.
 

 
 
 
ΥΓ: Πριν από λίγο καιρό κάναμε στην εφημερίδα μας το ακόλουθο σχόλιο: Σε επίκαιρη ερώτηση βουλευτή απαντούσε ο αμερικανόφερτος υπουργός Οικονομίας Δ. Παπαδημητρίου και ο δεξιός αντιπρόεδρος της Βουλής Ν. Κακλαμάνης, που προήδρευε εκείνη την ώρα, του ζήτησε -αν θέλει- να απαντήσει και σε ένα πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Παρών» που έλεγε ότι «η Τράπεζα Αττικής επώλησε δάνεια 1.300.000.000 σε ξένα funds έναντι 110.000.000, δηλαδή, στο 8% της αξίας». «Δεν γνωρίζω αν το δημοσίευμα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα» είπε ο πονηρός Κακλαμάνης. Και συμπλήρωσε: «Mου έχει κάνει εντύπωση ότι δεν έχει υπάρξει αντίδραση από την Κυβέρνηση. Αν το έχετε υπ’ όψιν σας και αν θέλετε, να ενημερώσετε το Κοινοβούλιο. Δεν υποχρεούστε, γιατί εγώ δεν νομιμοποιούμαι να κάνω ερώτηση. Ορίστε, έχετε τον λόγο».
 
Ο Παπαδημητρίου πήρε το λόγο, αλλά δεν είπε τίποτα για το ερώτημα που του υπέβαλε ο Κακλαμάνης. Το αντιπαρήλθε σαν να μην υπήρξε! Η τόσο χαρακτηριστική μούγκα του αρμόδιου για τα «κόκκινα δάνεια» υπουργού, που πριν έλθει στην Ελλάδα και γίνει υπουργός διηύθυνε ένα αμερικανικό ινστιτούτο με στενές σχέσεις με τη Wall Street, υπήρξε εκκωφαντική. Και επιβεβαιωτική του οργίου που πρέπει ήδη να ξεκίνησαν τα κοράκια του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου.