«Δεδομένου ότι το Σχ/Ν απεστάλη στην ΟΚΕ την 7.6.2007 και η συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής ολοκληρώθηκε την 21.6.2007, η Επιτροπή Εργασίας δεν είχε το χρόνο που απαιτούνταν για την ενδελεχή εξέταση και το σχολιασμό του.
Ακόμα περισσότερο η ΟΚΕ δεν είχε τη δυνατότητα να επηρεάσει τη νομοπαρασκευαστική διαδικασία της Βουλής, αφού λόγω του ως άνω περιορισμένου χρονικού πλαισίου η συζήτηση στην Εκτελεστική της Επιτροπή έγινε μετά το πέρας της κοινοβουλευτικής συζήτησης».
Τα παραπάνω αναφέρονται εισαγωγικά στη «Γνώμη» που εξέδωσε η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή την περασμένη Τρίτη (3.7.2007), πάνω στο νομοσχέδιο «Θεσμικό πλαίσιο επενδύσεων και αξιοποίησης της περιουσίας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης», το οποίο έχει ήδη καταστεί νόμος του κράτους από 12 μέρες πριν (21.6.2007)! Δηλαδή, η ΟΚΕ συνεδρίασε και εξέδωσε «Γνώμη» για ένα τόσο σημαντικό νομοσχέδιο κατόπιν εορτής. Η κυβέρνηση την έγραψε εκεί που δεν πιάνει μελάνι και ο πρόεδρός της, ο μέγας αγωνιστής του εργατικού κινήματος Χρήστος Πολυζωγόπουλος, καθώς και οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ σ’ αυτή, έκαναν τουμπεκί ψιλοκομμένο. Τους έφτυσαν κατάμουτρα ο Μαγγίνας με τον Αλογοσκούφη, που βιάζονταν να κλείσουν με διαδικασίες εξπρές το σκάνδαλο των ομολόγων, κι αυτοί σκουπίστηκαν σαν καλοί γλείφτες του συστήματος και αποφάνθηκαν ότι ψιχαλίζει. Και να φανταστείτε ότι στην Επιτροπή Εργασίας που δημιούργησε η ΟΚΕ, για να μελετήσει το νομοσχέδιο και να πει τη «γνώμη» της στη Βουλή, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία έβαλε το βαρύ πυροβολικό της. Τον ειδικό μελετητή του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ Γ. Ρωμανιά και τον πρόεδρο της ΠΟΚΟΠΚ (εργαζόμενοι στα ασφαλιστικά ταμεία) Γ. Κουτρουμάνη.
Τους έφτυσε η κυβέρνηση και αυτοί δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να διαμαρτυρηθούν δημόσια. Να διεκδικήσουν την εφαρμογή των τύπων τουλάχιστον. Να υπερασπιστούν τον διακοσμητικό θεσμικό τους ρόλο. Να ενημερώσουν τους εργαζόμενους για την κοροϊδία. Τίποτα. Εμειναν στα πόστα με τους παχυλούς μισθούς τους (αλήθεια, πόσα ενθηλακώνει μηνιαίως ο γίγαντας Πολυζωγόπουλος;) και διευκόλυναν την κυβέρνηση στο έργο της. Γιατί αυτός είναι ο ρόλος τους.
Ελεγε ο Πολυζωγόπουλος, φουσκώνοντας σαν παγώνι, στην ομιλία του όταν εκλέχτηκε πρόεδρος της ΟΚΕ: «Ως Πρόεδρος της ΟΚΕ, θα εργαστώ στο μέγιστο των δυνάμεών μου για να ανταποκριθώ στο μέγεθος της ευθύνης που μου ανατίθεται και στο ύψος του θεσμού. Θα είναι τιμή και καθήκον μου να εκπροσωπήσω με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο όλες τις κοινωνικοεπαγγελματικές συνιστώσες που συγκροτούν τον κορυφαίο αυτό θεσμό και να διαφυλάξω το κύρος του»!
Ενας θλιβερός Χατζηαβάτης είναι, ένας καρπαζοεισπράκτορας της εξουσίας, ένας θλιβερός αποστάτης του εργατικού κινήματος, που φιλοδοξεί να παίξει το ρόλο του κοινωνικού αμορτισέρ, αλλά τον έχουν εντελώς στο φτύσιμο. Οσο για τον «κορυφαίο θεσμό» της ΟΚΕ, που τον έφτιαξε το ΠΑΣΟΚ για να δώσει σάρκα και οστά στις αρχές του «κοινωνικού εταιρισμού», ήταν πάντοτε ένα διακοσμητικό όργανο. Ετσι κι αλλιώς οι «γνώμες» της δεν είναι υποχρεωτικές για την κυβέρνηση και τη Βουλή. Θα μπορούσαν να παίξουν επικοινωνιακό ρόλο, στηρίζοντας τη μια ή την άλλη κατεύθυνση.
Ουδέποτε, όμως, η ΟΚΕ διεκδίκησε τέτοιο ρόλο, γι’ αυτό και κατάπιε και το χοντρό φτύσιμο από την κυβέρνηση Καραμανλή.
