Τέτοια φάρσα διαλόγου δεν έχει ξαναγίνει. Πάντοτε οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν τον κατ’ ευφημισμόν κοινωνικό διάλογο για να προωθήσουν πιο ομαλά τα μέτρα που έχουν αποφασίσει (καμιά φορά κάνουν πίσω και σε κάποια δευτερεύοντα, για να δείξουν ότι «διαβουλεύτηκαν»), όμως «διάλογος» για αποφάσεις που έχουν ήδη παρθεί και νομοθετηθεί δεν έχει ξαναγίνει. Ο Α. Λοβέρδος κατακτά την πρωτιά και σ’ αυτόν τον τομέα.
Στις 21 Μάη έστειλε επιστολή στους προέδρους των «κοινωνικών εταίρων», με την οποία τους καλεί σε «διαβούλευση» για θέματα όπως: «Διαδικασία προσφυγής στον ΟΜΕΔ». «Αύξηση του ορίου απολύσεων στις περιπτώσεις ομαδικών απολύσεων». «Καθορισμός του ύψους και του τρόπου καταβολής της αποζημίωσης του απολυομένου». «Καθορισμός των όρων απασχόλησης και του κατώτατου ημερομισθίου των νέων ηλικίας κάτω των 25 ετών, που εισέρχονται στην αγορά εργασίας για πρώτη φορά». «Καθορισμός των εν γένει όρων απασχόλησης και ασφάλισης των απασχολουμένων σε συμβάσεις μαθητείας, η διάρκεια των οποίων δεν μπορεί να είναι ανώτερη του έτους».
Ξεπερνώντας κάθε όριο προκλητικότητας, ο Λοβέρδος γράφει: «Επισημαίνω ότι η διαβούλευση αυτή δεν πρέπει να προσλάβει έναν απλώς τυπικό χαρακτήρα και βούλησή μας είναι να συμβάλουμε, ως Υπουργείο, στη διαμόρφωση των προϋποθέσεων ενός εποικοδομητικού διαλόγου, που θα οδηγήσει, σε σύντομο χρονικό διάστημα, σε τελικές συμφωνίες, ή έστω στην καταγραφή των διαφωνιών». Μιλάμε για ξεπέρασμα κάθε ορίου προκλητικότητας, γιατί τα δυο Μνημόνια που έχει υπογράψει η κυβέρνηση με την ιμπεριαλιστική τρόικα και τα οποία ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ στη Βουλή ψήφισαν ώστε να αποτελούν τμήμα του ελληνικού Δικαίου, καθορίζουν καθαρά όλα τα θέματα που υποτίθεται ότι τίθενται προς διαβούλευση. Ιδού τι αναφέρουν τα Μνημόνια:
♦ Διαδικασία προσφυγής στον ΟΜΕΔ: «Η κυβέρνηση θα μεταρρυθμίσει το νομικό πλαίσιο για τις μισθολογικές διαπραγματεύσεις στον ιδιωτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένης της ασυμμετρίας στη διαιτησία». Τι σημαίνει ασυμμετρία; Η δυνατότητα προσφυγής από το κάθε μέρος, που θα καταργηθεί. Πλέον, μόνο με συμφωνία των δύο μερών θα μπορεί να γίνεται προσφυγή.
♦ Αύξηση ορίου απολύσεων: Ο νόμος που ψηφίστηκε προβλέπει ότι θα εκδοθεί Προεδρικό Διάταγμα που θα προβλέπει «την αύξηση του ορίου απολύσεων στις περιπτώσεις ομαδικών απολύσεων». Το αρχικό νομοσχέδιο όριζε κιόλας το ποσοστό στο 4%. Τι είδους «διαβούλευση» θα γίνει λοιπόν; Για να προστεθεί το 4% σε ένα ΠΔ!
♦ Υψος και τρόπος καταβολής της αποζημίωσης: Το Μνημόνιο προβλέπει: «Η κυβέρνηση θα αλλάξει τη νομοθεσία, μειώνοντας το συνολικό επίπεδο αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης και διασφαλίζοντας ότι το καθεστώς αποζημίωσης θα είναι το ίδιο για ειδικευμένους και ανειδίκευτους εργάτες». Σαφέστατη και αυτή η διάταξη, δεν επιτρέπει παρερμηνείες, ούτε αφήνει περιθώρια «διαλόγου».
♦ Ημερομίσθιο πρωτοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας, κάτω των 25 ετών: Το Μνημόνιο αναφέρει: «Η κυβέρνηση θα υιοθετήσει νομοθεσία για τη θέσπιση ελάχιστων μισθών για νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας προκειμένου να προωθηθεί η δημιουργία θέσεων απασχόλησης για ειδικές ομάδες που βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο, όπως οι νέοι και οι μακροχρόνια άνεργοι». Και σε άλλο σημείο: «Η κυβέρνηση θα υιοθετήσει νομοθεσία για τους κατώτατους μισθούς με εισαγωγή μισθών κάτω από τον κατώτατο μισθό (subminima)».
Ακόμη και η ξεπουλημένη ΓΣΕΕ προσανατολιζόταν να μη πάει στο «διάλογο» του Λοβέρδου. Αν μη τι άλλο, οι εργατοπατέρες έχουν μάθει να προσφέρουν τη βοήθειά τους με άλλο τρόπο. Αν πήγαιναν να κάνουν «διάλογο» για ρυθμίσεις ήδη νομοθετημένες, θα κινδύνευαν να τους λιντσάρουν οι εργαζόμενοι.
