Με μια καίρια παρέμβασή του, το πρωί της περασμένης Πέμπτης και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η γκεμπελική εκστρατεία που είχε σχεδιάσει ο Ραγκούσης, ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν περιορίστηκε απλά στην υπόδειξη, με σιβυλλικό τρόπο, της λύσης που μπορεί να δώσει η κυβέρνηση, για να κόψει –με όση αξιοπρέπεια της έχει απομείνει πλέον– το γόρδιο δεσμό της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών, αλλά προκάλεσε και μίνι κυβερνητική κρίση, βάλλοντας ευθέως κατά των Ραγκούση και Παπουτσή και ιδιαίτερα του πρώτου.
Ο Βενιζέλος προφανώς είχε συνεννοηθεί με τον Καρατζαφέρη, ο οποίος άνοιξε το θέμα, με αναφορά… ανθρωπιστικού τύπου και προειδοποιώντας ότι θα υπάρξουν ανεξέλεγκτες εξελίξεις, αν χαθεί έστω και μια ανθρώπινη ζωή. Το μήνυμα ήταν σαφές: ακόμα και η ακροδεξιά δεν έχει πρόβλημα να δοθεί λύση για τους 300, διότι ακόμα και αυτή θεωρεί μείζον το να μη χαθεί ανθρώπινη ζωή και εκτιμά ότι αν συμβεί αυτό, το πρόβλημα που θα προκύψει για τη χώρα θα είναι απείρως μεγαλύτερο.
Ο Βενιζέλος πρώτα ξέχεσε τους Παπουτσή-Ραγκούση («θα ασκήσω την όποια πίεση μπορώ να ασκήσω στους αρμόδιους συναδέλφους μου για να αποτραπεί πάση θυσία και πάση δυνάμει αυτό το ενδεχόμενο», δηλαδή η απώλεια ανθρώπινης ζωής) και μετά περιέγραψε την αιτιολογική βάση της ρύθμισης που μπορεί να κάνει η κυβέρνηση για να απεμπλακεί, λέγοντας ότι «αυτό (σ.σ. η απώλεια ανθρώπινης ζωής) μπορεί να σηματοδοτήσει εξελίξεις οι οποίες δε βοηθούν σε τίποτα τη χώρα την οικονομία και τη λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος». Αριστος νομικός και γνώστης της ελληνικής γλώσσας, περιέγραψε τους «λόγους δημοσίου συμφέροντος» που μπορεί να επικαλεστεί η κυβέρνηση για να δώσει άδεια παραμονής στους 300 απεργούς πείνας. Απλά, για να βοηθήσει τους συναδέλφους του και ν’ αφήσει σ’ αυτούς τη διατύπωση της λύσης, δεν είπε τις λέξεις «άδεια παραμονής». Περιέγραψε τη λύση, χωρίς να την ονοματίσει.
Ο Παπουτσής, στη δικαιοδοσία του οποίου βρίσκεται αυτή η λύση (του την έχει προτείνει και εναλλακτικά η ΕΕΔΑ), δεν αντέδρασε στις δηλώσεις Βενιζέλου. Αντέδρασε, όμως, ο Ραγκούσης, δακτυλοδεικτώντας ουσιαστικά τον εαυτό του και όχι τον Βενιζέλο. Απαντώντας μόνον αυτός και κανείς άλλος (ούτε η αρμόδια συντονίστρια Α. Νταλάρα, ούτε ο συναρμόδιος Παπουτσής), επιβεβαίωσε ότι αυτός είναι ο «σκληρός» της υπόθεσης. Μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης με πλαστικά μπιφτέκια και μαλακά τυριά, φαίνεται πως έχει ανάγκη από λίγη… σκληρότητα.
«Δεν είναι δυνατόν, την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η διαχείριση μιας πολύ σοβαρής κρίσης, που στο επίκεντρό της έχει ανθρώπινες ζωές αλλά και το γενικότερο συμφέρον, να υπάρχει δημόσια παρέμβαση μέλους της κυβέρνησης, χωρίς να έχει προηγουμένως ζητήσει να πληροφορηθεί τα δεδομένα που συνθέτουν το σύνολο του προβλήματος», δήλωσε ο Ραγκούσης, πιστοποιώντας πλέον την ύπαρξη κρίσης μέσα στις γραμμές της κυβέρνησης. Σημείωσε ακόμη, πως «πολύ περισσότερο, δεν είναι δυνατόν με αυτή τη δημόσια παρέμβαση να λέγεται ουσιαστικά ότι χρειάζεται να ασκηθεί πίεση στους αρμόδιους υπουργούς προκειμένου να εξευρεθεί μία λύση με την οποία θα αποτραπεί η απώλεια μίας ανθρώπινης ζωής» (είναι και παραπονιάρης). «Από την πρώτη στιγμή δεν πράττουμε τίποτα διαφορετικό από το να προσπαθούμε να βρούμε μία λύση που θα υπηρετεί το γενικό συμφέρον και την αρχή της ευνομίας, με την επιδίωξη να αποτρέψουμε κάθε κίνδυνο για τη ζωή των απεργών πείνας κάμπτοντας την αδιαλλαξία των διαμεσολαβητών – καθοδηγητών τους», κατέληξε (έπρεπε να συνεχίσει και το γκεμπελίστικο παιχνίδι με τους μετανάστες-θύματα και τους μοχθηρούς καθοδηγητές), κλείνοντας με τη φράση πως «μόνον ο κ. Βενιζέλος μπορεί να διευκρινίσει αν προτείνει τη νομιμοποίηση των παράνομων μεταναστών».
Αργότερα, ο Πεταλωτής είπε πως υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία Ραγκούση-Βενιζέλου και η… παρεξήγηση έληξε. Δεν ακούσαμε, όμως, τον Βενιζέλο να παίρνει πίσω έστω και μια λέξη απ’ όσα είπε. Στο φινάλε, αυτός θα είναι ο κερδισμένος. Εκείνο που πρέπει να σημειωθεί είναι πως και στην απάντηση Ραγκούση περιγράφεται, εμμέσως πλην σαφώς, η ίδια λύση: ξεκινάμε από λόγους ανθρωπιστικούς και καταλήγουμε σε λόγους γενικότερου συμφέροντος. Δηλαδή, σε άδεια παραμονής στους 300 απεργούς πείνας.
