Η «αναπτυξιολογία» και το «success story» συντρίβεται από τα ίδια τα επίσημα (και πάντα υποεκτιμημένα) στοιχεία για την ανεργία. Μπορεί ο Βρούτσης κάθε τρεις και λίγο να ανακοινώνει, επικαλούμενος το ψευτοεργαλείο της «Εργάνης», ότι κάθε μήνα (εδώ και ένα χρόνο!) προσλαμβάνονται περισσότεροι απ’ όσους απολύονται, όμως η ΕΛΣΤΑΤ, την οποία κανένας δεν μπορεί να κατηγορήσει ως… «εργατικό δάκτυλο» καταγράφει το εντελώς αντίθετο.
Οπως φαίνεται στο γράφημα της ΕΛΣΤΑΤ, την τελευταία διετία η ανεργία σημείωσε μια αλματώδη άνοδο, έπιασε κορυφή στα μέσα του 2013 και έκτοτε διατηρείται σ’ αυτό το ψηλό επίπεδο (πάνω από 27%), με ανεπαίσθητες και ανάξιες λόγου διακυμάνσεις.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, τον Απρίλη του 2014 το εποχικά διορθωμένο ποσοστό ανεργίας ανήλθε σε 27,3%, έναντι 27,5% τον Απρίλη του 2013 και 27,3% το Μάρτη του 2014. Οι άνεργοι μετριούνται σε 1.303.454 άτομα, οι απασχολούμενοι σε 3.471.930 άτομα και οι οικονομικά μη ενεργοί σε 3.370.392 άτομα (ο τελευταίος αριθμός παραμένει σχετικά σταθερός από το 2009 – μειώθηκε μόνο κατά περίπου 71.000 άτομα, αριθμός που δεν επηρεάζει τη μέτρηση της ανεργίας).
Η ανεργία στην ηλικιακή ομάδα 25-34 μετριέται στο εφιαλτικό 36,1% και στην ηλικιακή ομάδα 15-24 στο ακόμα πιο εφιαλτικό 56,3%!
Μια άλλη παρατήρηση που μπορούμε να κάνουμε είναι πως τα διάφορα προγράμματα διαχείρισης της ανεργίας, που προσφέρουν στο κεφάλαιο τζάμπα εργατικό δυναμικό («ωφελούμενους») επηρέασαν ελάχιστα προς τα κάτω το δείκτη της επίσημης ανεργίας μεταξύ 2013 και 2014, δεν μπορούν όμως να εξασφαλίσουν κάποια συνεχή πτώση (έστω και κάλπικη), γιατί είναι περίπου σταθερός ο αριθμός αυτών που «προσλαμβάνονται» μ’ αυτά τα προγράμματα και απλά γίνεται ανακύκλωση των ανέργων. Οσοι ολοκληρώνουν τα περιβόητα πεντάμηνα απολύονται (και δεν εξασφαλίζουν μόνιμη θέση, όπως ισχυρίζονται οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές), για να «προσληφθούν» στη θέση τους άλλοι άνεργοι για το επόμενοι πεντάμηνο. Δηλαδή, η μάζα των ανέργων παραμένει σταθερή και απλά ένα ελάχιστο μέρος απ’ αυτή τη μάζα κάνει ένα πεντάμηνο διάλειμμα «απασχόλησης», για να περάσει πάλι στην ανεργία.
