Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Ολόκληρος «αναπτυξιακός νόμος» να μετατρέπεται σε τροπολογία, να μπαίνει σε ένα άσχετο νομοσχέδιο και να ψηφίζεται με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς καμιά ουσιαστική συζήτηση. Το έκαναν και αυτό ο Καραμανλής με τον Αλογοσκούφη. Πήραν το δικό τους «αναπτυξιακό» νόμο (ν. 3299/2004, που ψηφίστηκε ακριβώς πριν από δυο χρόνια), του έκαναν εκτεταμένες τροποποιήσεις και προσθήκες, τον έχωσαν σε μια τροπολογία και την κατέθεσαν να ψηφιστεί με το φορολογικό νομοσχέδιο. Λαθραία δηλαδή, γιατί με το ντόρο που γίνεται με τον ΟΤΕ ουδείς θα προλάβει να ασχοληθεί με το νέο σκάνδαλο.
Τι άλλο εκτός από σκάνδαλο είναι η ικανοποίηση όλων των απαιτήσεων των αχόρταγων, των φαταούληδων καπιταλιστών, που την ίδια ώρα που εκστρατεύουν κατά του «κρατισμού», την ίδια ώρα που θεωρούν «υπερβολικές» τις συντάξεις των 600 ευρώ, απαιτούν και παίρνουν εκατομμύρια ευρώ ζεστό κρατικό χρήμα για τις μπίζνες τους.
Στα δυο χρόνια εφαρμογής του νόμου 3299, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Αλογοσκούφης, εγκρίθηκαν 2.260 επενδυτικά σχέδια με συνολικό ύψος επένδυσης 3.364,7 εκατ. ευρώ. Ξέρετε σε τι ύψος έφτασε η κρατική επιχορήγηση; 1.399 εκατ. ευρώ. Ποσοστό 41,6% της συνολικής επένδυσης. Εννοείται, ότι οι επενδύσεις είναι πάντοτε υπερτιμολογημένες. Ετσι, το ποσοστό της επιχορήγησης σε σχέση με το πραγματικό κόστος της επένδυσης (και όχι αυτό που εμφανίζεται στα χαρτιά, μέσω υπερτιμολογήσεων) είναι πολύ μεγαλύτερο. Σε πολλές περιπτώσεις φτάνει ή και ξεπερνά το 100%, ειδικά όταν στάζει και το απαραίτητο «λαδάκι».
Ο Αλογοσκούφης καμαρώνει ότι από τις εγκριθείσες επενδύσεις πρόκειται να δημιουργηθούν 10.187 νέες θέσεις εργασίας. Ας πάει να το πει αυτό στους ανέργους. Σε μας ας απαντήσει σε κάτι συγκεκριμένο: αν ήταν οι επιχορηγούμενες επενδύσεις να δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, τότε γιατί οι καπιταλιστές απαιτούσαν να φύγει η διάταξη του παλαιότερου «αναπτυξιακού» νόμου, που συνέδεε την επιχορήγηση με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, κι αυτός έσπευσε να ικανοποιήσει την απαίτησή τους το 2004;
Ο αριθμός αυτός (10.187 νέες θέσεις εργασίας) είναι γραμμένος σε κάποια σχέδια, που ακόμα δεν έχουν υλοποιηθεί. Και βέβαια, δεν είναι πλέον δεσμευτικός για τους καπιταλιστές. Πρώτα να τις δούμε αυτές τις θέσεις και μετά πανηγυρίζει ο Αλογοσκούφης. Γιατί η πείρα των προηγούμενων «αναπτυξιακών» νόμων άλλα διδάσκει. Πέρα απ’ αυτό, όμως, αν κάνουμε μια διαίρεση, θα βρούμε ότι σε κάθε υποτιθέμενη νέα θέση εργασίας αντιστοιχούν 133.000 ευρώ δωρεάν κρατικό χρήμα! Στον ορίζοντα της πενταετίας, που είναι υποχρεωμένη να λειτουργήσει μια επιχορηγηθείσα επιχείρηση, σημαίνει 27.000 ευρώ για κάθε μια απ’ αυτές τις θέσεις εργασίας. Ξέρετε κανέναν εργάτη που να παίρνει τόσα λεφτά το χρόνο (μαζί με τις ασφαλιστικές εισφορές);
Aφού έφαγαν το καταπέτασμα επί μια διετία και μελέτησαν το νόμο σε όλες του τις λεπτομέρειες, οι καπιταλιστές απαίτησαν από την κυβέρνηση συγκεκριμένες τροποποιήσεις, που θα τους επιτρέψουν να φάνε ακόμα περισσότερα. Πειθήνια η κυβέρνηση κάνει τις απαιτήσεις τους πράξη με την (ν)τροπολογία Αλογοσκούφη.
Οι βασικότερες διατάξεις του νέου νόμου είναι οι εξής:
u Οι υπηρεσίες είναι υποχρεωμένες να εξετάζουν το φάκελο που θα υποβάλει ο καπιταλιστής μέσα σε πέντε εργάσιμες μέρες και εφόσον αυτός περιλαμβάνει τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, να του δίνουν έγγραφη επιβεβαίωση ότι το σχέδιό του ικανοποιεί καταρχήν τους όρους επιλεξιμότητας που τίθενται από το νόμο! Πρόκειται για μεγάλη αβάντα στους καπιταλιστές, γιατί μέχρι τώρα αναγνωρίζονταν ως επιλέξιμες μόνο οι δαπάνες που πραγματοποιούνται μετά την τελική έγκριση του επιχειρησιακού σχεδίου. Και βέβαια, ούτε λόγος ότι μπορεί ένα σχέδιο, που πήρε καταρχήν έγκριση, να μην πάρει την τελική. Θα σηκωθούν οι καπιταλιστές και θα φωνάζουν εν χορώ ότι η κρατική γραφειοκρατία εμποδίζει την επιχειρηματικότητα.
u Η προκαταβολή της κρατικής επιχορήγησης αυξάνεται από 30% σε 50%! Αυτό κι αν είναι αβάντα. Ξέρετε τι σημαίνει τα μισά λεφτά μπροστά; Ο καπιταλιστής δεν θα χρειαστεί να συνάψει δάνεια και να πληρώνει τόκους στις τράπεζες. Θα έχει τα χέρια του λυμένα και θα μπορεί να ελέγχει το σχέδιο με άνεση. Και βέβαια, θα μπορεί να το αφήσει ημιτελές, αφού θα έχει πάρει τα μισά λεφτά μπροστάντζα και ένα μεγάλο μέρος το πρώτο διάστημα.
u Με τον προηγούμενο νόμο δεν υπάγονταν στις επιχορηγήσεις οι επενδύσεις που αποσκοπούσαν στην αντικατάσταση υφιστάμενου μηχανολογικού εξοπλισμού, χωρίς να συνεπάγονται την επέκταση, την αλλαγή στο προϊόν ή τη μέθοδο παραγωγής μιας υφιστάμενης εγκατάστασης. Και αυτό το «αντικίνητρο» φεύγει από τη μέση και πλέον θα επιχορηγούνται επιχειρήσεις και για «τη θεμελιώδη αλλαγή στη συνολική παραγωγική διαδικασία υπάρχουσας μονάδας». Με άλλα λόγια, θα παίρνουν επιχορήγηση και για την αντικατάσταση του παλιού εξοπλισμού τους, χωρίς φυσικά να κάνουν καμιά επέκταση, χωρίς να δημιουργήσουν καμιά νέα θέση εργασίας. Αντίθετα, μείωση των θέσεων εργασίας θα υπάρξει, όπως γίνεται πάντοτε όταν μια νέα μηχανή αντικαθιστά μια παλιά. Λιγότεροι εργάτες, εντατικοποίηση της εργασίας, μεγαλύτερη παραγωγή. Αυτό είναι «νόμος» στην εξέλιξη της καπιταλιστικής παραγωγής. Με άλλα λόγια, το κράτος επιχορηγεί τους καπιταλιστές για να μειώσουν τις θέσεις εργασίας!
u Στον προηγούμενο νόμο προβλεπόταν ότι μπορούσε να ενισχυθεί μια αδρανής βιομηχανική εγκατάσταση (αποπερατωθείσα ή ημιτελής), με την προϋπόθεση ότι δεν ήταν προβληματική και δεν είχε ήδη ενισχυθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό. Και αυτό έφυγε από τη μέση. Πλέον, δεν εξαιρούνται οι προβληματικές επιχειρήσεις από την κρατική επιχορήγηση (αυτό κι αν είναι… ελεύθερος ανταγωνισμός!), ούτε εκείνες που ήδη είχαν ενισχυθεί σε προηγούμενο στάδιο. Απλά, θα αφαιρείται το ποσό της επιχορήγησης που έχει ήδη δοθεί στην αδρανή βιομηχανική εγκατάσταση. Αυτή είναι φωτογραφική διάταξη για καπιταλιστές που έχουν βάλει στο μάτι τα κτίρια επιχειρήσεων που έχουν κλείσει. Θα τ’ αγοράσουν και θα πάρουν και επιχορήγηση από πάνω.
Υπάρχουν βέβαια και μια σειρά άλλες αλλαγές (για παράδειγμα, καταργείται η υποχρέωση των μη εισηγμένων εταιριών που παίρνουν επιχορήγηση να μην αλλάζουν την εταιρική τους σύνθεση σε πρόσωπα και ποσοστά συμμετοχής), που όλες τους έχουν απαιτηθεί από τους καπιταλιστές. Ετσι που το χρήμα των φορολογούμενων εργαζόμενων να ρέει πιο γρήγορα και σε μεγαλύτερες ποσότητες στα ταμεία των καπιταλιστικών επιχειρήσεων.
Ο πρόεδρος των βιομηχάνων Δασκαλόπουλος, προλογίζοντας πρόσφατη έκδοση του ΣΕΒ, γράφει ότι πρέπει η χώρα μας «να προχωρήσει στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητά της». Εύλογο το θράσος και η ιταμότητα των βιομηχάνων. Η μοναδική κρατικοδίαιτη τάξη της χώρας έχει καταφέρει, ελέγχοντας ΜΜΕ και πολιτικό προσωπικό, να υποδεικνύει ως κρατικοδίαιτους πότε τους αγρότες και πότε τους δημόσιους υπαλλήλους. Οι «καρτελοποιημένοι» κρατικοδίαιτοι βιομήχανοι μιλούν για ανταγωνισμό!
