Πανηγυρική ανακοίνωση εξέδωσε στις 27 Γενάρη το ΔΣ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, επειδή μειώθηκαν σημαντικά οι αιτήσεις ασφαλισμένων του για συντάξεις γήρατος, τόσο για κύρια όσο και επικουρική. Το 2012 υποβλήθηκαν στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ 58.056 αιτήσεις για κύρια σύνταξη λόγω γήρατος και στο ΕΤΕΑΜ 42.271 αιτήσεις, ενώ το 2013 υποβλήθηκαν 36.751 αιτήσεις για κύρια και 25.280 για επικουρική σύνταξη. Η μείωση ήταν 36,7% και 40,19% αντίστοιχα.
«Η μείωση του αριθμού των ετήσιων συνταξιοδοτήσεων, εάν συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια, θα βελτιώσει τη σχέση εργαζόμενων προς συνταξιούχους, με θετικά αποτελέσματα για την οικονομική κατάσταση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και του ΕΤΕΑΜ», κατέληγε πανηγυρίζοντας το ΔΣ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Οι αριθμοί ευημερούν και οι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ λιμοκτονούν με τις πενιχρότατες συντάξεις και την παράταση του εργασιακού βίου. Αυτά, όμως, είναι ψιλά γράμματα για το ΔΣ του μεγαλύτερου ασφαλιστικού φορέα.
Πώς συνέβη, όμως, και μειώθηκαν τόσο πολύ οι αιτήσεις για σύνταξη γήρατος; Δεν είναι τυχαίο που το ΔΣ του ΙΚΑ δεν κάνει καμία νύξη γι’ αυτό. Φυσικά, γνωρίζει πολύ καλά τους λόγους, αλλά τους παρακάμπτει, γιατί δε θέλει να «κάψει» στη συνείδηση των εργαζόμενων το μέτρο της γενικής αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών κατά δύο χρόνια.
Για την κατώτερη σύνταξη του ΙΚΑ απαιτούνταν 4.500 ασφαλισμένες μέρες και όριο ηλικίας τα 65 χρόνια, ενώ για την πλήρη σύνταξη που χορηγούσαν το ΙΚΑ και τα άλλα ασφαλιστικά ταμεία απαιτούνταν 12.000 ημέρες ασφάλισης και όριο ηλικίας τα 60. Πλέον, για την κατώτερη σύνταξη το όριο ηλικίας ανέβηκε στα 67 και για την ανώτερη στα 62. Ηταν αναμενόμενο, λοιπόν, μετά την ψήφιση του μνημονιακού νόμου, ότι κατά τη διετία 2013-2014 θα μειώνονταν δραστικά οι ασφαλισμένοι που θα μπορούσαν να υποβάλουν αίτηση συνταξιοδότησης στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και στο ΕΤΕΑΜ.
Μετά τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις του μνημονιακού νόμου 4093/2012, αποκαλύψαμε ότι η γενική αύξηση του ορίου ηλικίας από τα 65 στα 67 απαγορεύεται τόσο από το αστικό σύνταγμα όσο και από την 102 Διεθνή Σύμβαση Εργασίας. Την περίοδο εκείνη πιέσαμε βουλευτές-στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να εγείρουν αυτό το ζήτημα και να στριμώξουν την τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, με στόχο να πάρει πίσω αυτή την αντεργατική, αντιασφαλιστική και παράλληλα αντισυνταγματική διάταξη, γιατί θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στο κομμάτι εκείνο της εργατικής τάξης που είναι κοντά στα 65, δεδομένου ότι θα στερηθεί τη σύνταξή του για δύο χρόνια, ενώ θα χρειαστεί να περιμένει τέσσερα για να την πάρει, σε μια εποχή βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και πλήρους διάλυσης των εργασιακών σχέσεων με την κινεζοποίηση στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα.
Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον Δ. Στρατούλη περιορίστηκαν στην κατάθεση μιας ερώτησης, που δεν προβλήθηκε από το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ ούτε καν από την ιστοσελίδα του. Εγινε για καθαρά τυπικούς λόγους, για να λένε ότι κάτι έκαναν γι’ αυτό το θέμα. Τώρα που ξανατίθεται το ζήτημα, μετά τη δημοσιοποίηση των στοιχείων από το ΔΣ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ο Δ. Στρατούλης και το κόμμα του ποιούν την νήσσαν, σα να μη συμβαίνει τίποτα. Με τη σημερινή τους στάση απέναντι στο μείζον ζήτημα της αύξησης του ορίου ηλικίας στα 67 πιστοποιούν ποια θα είναι η στάση τους αν γίνουν κυβέρνηση.
Επαναφέρουμε αυτό το ζήτημα και θα προσπαθήσουμε να το αναδείξουμε, με αίτημα να επανέλθουν τα 65 χρόνια ως όριο ηλικίας συνταξιοδότησης για τους εργαζόμενους στην κοινή ασφάλιση (όχι τα ΒΑΕ, φυσικά). Παρακάτω αναδημοσιεύουμε το παλιό μας άρθρο για το συγκεκριμένο ζήτημα.
