Ωρα ευθύνης για το κίνημα αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα
Ο ΗΣΑΠ, δηλαδή –για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους– η κυβέρνηση, αποφάσισε να κρατήσει την εργολαβική-δουλεμπορική εταιρία ΟΙΚΟΜΕΤ του Οικονομάκη μέχρι να λήξει η σύμβασή της. Επιβεβαίωσε έτσι την εκτίμηση που έχουμε κάνει σε προηγούμενα φύλλα, ότι τόσο καιρό απλά προσπαθεί να κερδίσει χρόνο. Μόλις η ΠΕΚΟΠ υπέβαλε συγκεκριμένες και συγκροτημένες προτάσεις, ζητώντας από τη διοίκηση του ΗΣΑΠ να τις υλοποιήσει, στο πλαίσιο της συμφωνίας που υποτίθεται ότι έχει γίνει μεταξύ ΗΣΑΠ, ΠΕΚΟΠ και σωματείων εργαζομένων στον ΗΣΑΠ, η διοίκηση έβγαλε τη μάσκα της κατανόησης και της συμφωνίας και έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν έχει σκοπό να διώξει το δουλέμπορο και να προσλάβει απευθείας προσωπικό καθαριότητας. Ετσι εξηγείται και το θράσος του Οικονομάκη, που όχι μόνο τρομοκρατεί και απολύει εργάτριες και εργάτες, αλλά και εμφανίζεται απολύτως σίγουρος ότι κανείς δεν πρόκειται να τον κουνήσει.
Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά.
Πρόταση σαφής και συγκροτημένη
Με ημερομηνία 5 Μάη, η ΠΕΚΟΠ υπέβαλε στον διευθύνοντα σύμβουλο του ΗΣΑΠ Χ. Αραπατσάκο και στην Επιτροπή που έχει συγκροτήσει για τη σύνταξη του διαγωνισμού για την πρόσληψη προσωπικού καθαριότητας τις προτάσεις της, που συνιστούν ένα σαφέστατο πλαίσιο, το οποίο δεν αφήνει κανένα περιθώριο υπεκφυγής (δημοσιεύουμε δίπλα ολόκληρο το έγγραφο).
Η ΠΕΚΟΠ ζητά την εφαρμογή ενός τρίπτυχου, στο οποίο είχαμε αναφερθεί αναλυτικά στο φύλλο μας της 11ης Απρίλη: 1. Αμεση αποβολή του δουλέμπορου, ο οποίος έχει προβεί σε σωρεία παραβιάσεων της σύμβασής του με τον ΗΣΑΠ. 2. Συνέχιση του καθαρισμού του ΗΣΑΠ με προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, με την επίκληση πρόσκαιρων και κατεπειγουσών αναγκών. 3. Προώθηση διαγωνισμού για πρόσληψη προσωπικού με συμβάσεις αορίστου χρόνου, με μοριοδότηση όσων έχουν ήδη εργαστεί στην καθαριότητα του ΗΣΑΠ.
Θυμίζουμε τι είχε προηγηθεί για να φτάσουμε σ’ αυτή την πρόταση της ΠΕΚΟΠ. Είχαν προηγηθεί δύο αγωνιστικές παρεμβάσεις της ΠΕΚΟΠ και του κινήματος αλληλεγγύης. Την πρώτη φορά (25 Φλεβάρη), ο πρώην διευθύνων σύμβουλος του ΗΣΑΠ, φρόντισε να πάρει «πιστοποιητικό απαλλαγής» και για να το πάρει αναγκάστηκε να συμφωνήσει σε προκήρυξη διαγωνισμού για την πρόσληψη από τον ΗΣΑΠ μόνιμου προσωπικού καθαριότητας. Τη δεύ-τερη φορά (2 Απρίλη), ο νυν διευθύνων σύμβουλος αναγκάστηκε να συμφωνήσει και στην αποβολή του δουλέμπορου και κάλεσε την ΠΕΚΟΠ σε συζήτηση για τη συγκεκριμενοποίηση της διαδικασίας. Στη συνάντηση της 8ης Απρίλη –όπως γράφαμε στο ρεπορτάζ– ο Αραπατσάκος δήλωσε ότι θα υπέβαλε πρόταση στο ΔΣ του ΗΣΑΠ για προκήρυξη διαγωνισμού για προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ, «σε καμιά στιγμή της συζήτησης, όμως, δεν ακούστηκε από το στόμα του λέξη για καταγγελία της σύμβασης με την ΟΙΚΟΜΕΤ». Οταν το έθεσε η ΠΕΚΟΠ, προέβαλε ως πρόσχημα την ανάγκη καθαριότητας στο μεσοδιάστημα μέχρι την ολοκλήρωση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ. Μολονότι οι νομικές του υπηρεσίες σίγουρα τον είχαν ενημερώσει για τη δυνατότητα που υπάρχει, ο ίδιος αρνιόταν να πάρει θέση και ζητούσε επίμονα από την ΠΕΚΟΠ να προτείνει αυτή λύση. Είχε κουβαλήσει, όμως, δυο γραφειοκράτες συνδικαλιστές από την ΕΘΕΛ (!), τους οποίους τους είχε πιάσει ο πόνος για τους «μη κοινοτικούς» μετανάστες που δε μπορούν να διοριστούν και πρότειναν να παραμείνει ο εργολάβος και να του ασκείται αυστηρός έλεγχος!
Η ΠΕΚΟΠ δεν τσίμπησε το δόλωμα. Εκτίμησε την κατάσταση (και την εκτίμησε σωστά) και έστειλε την πρότασή της, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο.
Επεσαν οι μάσκες
Επειδή από πλευράς ΗΣΑΠ δεν υπήρχε ούτε φωνή ούτε ακρόαση, την περασμένη Τρίτη η ΠΕΚΟΠ πήγε στον ΗΣΑΠ και ζήτησε να συναντηθεί με τον Αραπατσάκο. Αυτός, λοιπόν, που έλεγε ότι οι πόρτες του είναι πάντα ανοιχτές και καλούσε και την ΠΕΚΟΠ και συνδικαλιστές από τα πρωτοβάθμια σωματεία «να περνούν για καφέ και για να τα λένε», προφασίστηκε απασχόληση και κλείστηκε στο γραφείο του. Παρέπεμψε δε την ΠΕΚΟΠ στον οικονομικό διευθυντή Ν. Συρράκο (άνθρωπο που έχει και προσωπικές ευθύνες για τα αίσχη του Οικονομάκη). Ο Συρράκος δεν μάσησε τα λόγια του. Ξεκαθάρισε στην αντιπροσωπεία της ΠΕΚΟΠ ότι ο Οικονομάκης θα παραμείνει μέχρι να λήξει η σύμβασή του!
Οσο για το διαγωνισμό για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ, είναι αμφίβολο αν και πότε θα ολοκληρωθεί, αφού η Επιτροπή για τη διαμόρφωση των όρων του κατέληξε σε δυο σενάρια. Ενα για προσλήψεις με βάση τον παλιό νόμο για το ΑΣΕΠ (ν. 2190/ 1994) και ένα σε συνδυασμό και με το νόμο Αλογοσκούφη για τις ΔΕΚΟ (ν. 3429/2005), ανοίγοντας έτσι ένα νέο κύκλο κωλυσιεργίας.
Μόλις, λοιπόν, έπεσε στο τραπέζι μια συγκροτημένη πρόταση από την ΠΕΚΟΠ, βάσει της οποίας μπορεί να δοθεί άμεσα λύση, οι κυβερνητικοί εγκάθετοι πέταξαν τις μάσκες της κατανόησης και της συμπάθειας προς το προσωπικό που υποφέρει από το δουλέμπορο και έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο. Ο δουλέμπορος αυτός δεν είναι κάποιο κακό απόστημα στο κορμί ενός υγιούς συστήματος εργολαβιών, αλλά ένα τυπικό δείγμα μιας φάρας που χρησιμοποιείται από το κράτος προκειμένου να αποσαθρώσει τις εργασιακές σχέσεις και να αυξήσει το βαθμό εκμετάλλευσης των εργατών.
Να αφήσουν τα τσαλιμάκια οι συνδικαλιστές του ΗΣΑΠ
Οι συνδικαλιστές του ΗΣΑΠ έχουν τεράστιες ευθύνες για τα εγκλήματα του δουλέμπορου. Δίπλα τους συνέβαιναν και έκαναν πως δεν καταλάβαιναν, μολονότι η ΠΕΚΟΠ είχε προσφύγει σ’ αυτούς αρκετές φορές. Μετά τη δολοφονική επίθεση κατά της Κ. Κούνεβα και προκειμένου να αποσείσουν τις ευθύνες τους, δήλωσαν διατεθειμένοι να στηρίξουν τον αγώνα για την άμεση εκδίωξη του δουλέμπορου και την πρόσληψη προσωπικού από τον ΗΣΑΠ. Ηταν παρόντες και συνυπέγραψαν τα πρακτικά και στις δυο συναντήσεις με τη διοίκηση του ΗΣΑΠ. Διαβεβαίωναν, ότι θα στηρίξουν τις προτάσεις της ΠΕΚΟΠ. Το ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών, όμως, άλλα δείχνει.
Την περασμένη Τετάρτη, 15 μέρες μετά την υποβολή της, συνδικαλιστής δήλωνε σε εμάς ότι αγνοούσε την πρόταση της ΠΕΚΟΠ και μας ζητούσε να του τη στείλουμε! Ο ίδιος μας ενημέρωσε ψευδώς ότι συναντήθηκε με την ΠΕΚΟΠ και ότι συμφώνησαν σε όλα. Οι συνδικαλιστές του ΗΣΑΠ δικαίως δεν δέχονται προσλήψεις με βάση το νόμο Αλογοσκούφη, προκειμένου να μην υπάρξουν εργαζόμενοι δυο ταχυτήτων. Δεσμεύτηκαν, όμως, ότι στην Επιτροπή για τον καθορισμό των όρων του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ απλώς θα κατέγραφαν τη διαφωνία τους (για την εφαρμογή του νόμου Αλογοσκούφη) και δεν θα έβαζαν βέτο, γιατί συμφωνούν ότι το πρωτεύον στη σημερινή συγκυρία είναι να φύγει ο δουλέμπορος και το προσωπικό καθαριότητας να είναι μόνιμο και θεωρούν ότι είναι πολύ σημαντικό να υποχρεωθεί η κυβέρνηση να πάρει απόφαση πρόσληψης μόνιμου προσωπικού στην καθαριότητα. Μετά –όπως έλεγαν– θα αγωνιστούν για να ενταχθεί και το προσωπικό καθαριότητας στον Κανονισμό του ΗΣΑΠ και όχι στα προβλεπόμενα από το νόμο Αλογοσκούφη. Πώς συνέβη, όμως, μετά απ’ αυτή τη δέσμευσή τους, η Επιτροπή να καταλήγει σε δυο προτάσεις, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στη διοίκηση του ΗΣΑΠ να κωλυσιεργεί και να περιμένει πότε θα ξεφουσκώσει ο αγώνας της ΠΕΚΟΠ και του κινήματος αλληλεγγύης;
Τα δυο σωματεία του ΗΣΑΠ, αν εννοούν αυτά που λένε, οφείλουν εδώ και τώρα να πιέσουν την Επιτροπή να καταλήξει σε ενιαία πρόταση που θα αφαιρεί κάθε πρόσχημα από τη διοίκηση του ΗΣΑΠ. Οφείλουν ακόμα να απαιτήσουν άμεσα από το ΔΣ του ΗΣΑΠ, στο οποίο εκπροσωπούνται, να κάνει δεκτές τις προτάσεις της ΠΕΚΟΠ στο σύνολό τους. Αν συνεχίσουν να το παίζουν παρατηρητές, θα είναι συνένοχοι της διοίκησης.
Ωρα ευθύνης
Δεν χρειάζεται να ξαναγράψουμε για τη συμβολή του κινήματος αλληλεγγύης στην ανάδειξη του προβλήματος του δουλεμπόριου και στη στήριξη του άνισου αγώνα που μέχρι τότε έδινε η ΠΕΚΟΠ. Το κίνημα αυτό ξεκίνησε ως κίνημα αλληλεγγύης στην Κ. Κούνεβα, καταφέρνονττας να μη θαφτεί το έγκλημα, και εξελίχτηκε σε κίνημα για την κατάργηση του δουλεμπόριου. Ομως, όταν αυτός ο αγώνας έφτασε στην πιο κρίσιμη φάση του, όταν άρχιζαν να τρίζουν τα θεμέλια που κρατούν τον δουλέμπορο στον ΗΣΑΠ, το κίνημα αλληλεγγύης έδειξε τις αδυναμίες και την αντιφατικότητά του.
Από τη μια, όπως συμβαίνει με όλα αυτά τα κινήματα, είχε τα βαρίδια του παραγοντισμού και της προσπάθειας αποκόμισης πολιτικής υπεραξίας. Αρκετοί «αραίωσαν» όταν είδαν ότι δεν βγαίνει άλλη υπεραξία, ενώ ακόμη και τώρα αρκετοί θεωρούν τις ευρωεκλογές σημαντικότερη υπόθεση από έναν αγώνα που έφτασε σε μια κρίσιμη φάση του. Από την άλλη, μια σειρά ιδεοληψίες πρόσθεσαν τα δικά τους βαρίδια στον αγώνα. Θεωρήθηκε ότι η ΠΕΚΟΠ, με τη βοήθεια αυτού του μικρού κινήματος, μπορεί να λύσει με τη μία το πρόβλημα της αντιμεταναστευτικής πολιτικής. Το «ή όλα ή τίποτα» έγινε βρόχος στο λαιμό της ΠΕΚΟΠ, που βρέθηκε υπό κατηγορία ότι «ξεπουλά» τον αγώνα, συμφωνώντας σε προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ, που εξαιρούν τους «μη κοινοτικούς» μετανάστες. Το γεγονός ότι από την καθαριότητα του ΗΣΑΠ έχουν περάσει πάνω από 3.000 εργάτριες και εργάτες (365 είναι οι θέσεις!), το γεγονός ότι ο Οικονομάκης ανακυκλώνει το προσωπικό σχεδόν κάθε δίμηνο, προφανώς… δεν σημαίνει τίποτα. Καλύτερα να παραμείνει η επισφάλεια και το δουλεμπόριο, παρά να εξαιρεθεί μια κατηγορία εργαζόμενων (και όχι κάποιοι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι, γιατί αυτούς τους «εξαιρεί» συνεχώς ο Οικονομάκης). Γιατί αυτό είναι στην πράξη το μόνο αποτέλεσμα του «όλα ή τίποτα».
Η ΠΕΚΟΠ ευτυχώς κατάφερε να βγάλει το βρόχο αυτής της πίεσης και να υποβάλει την πρότασή της. Τώρα το τοπίο είναι καθαρό. Από τη μια στέκεται η διοίκηση του ΗΣΑΠ με διακηρυγμένη την απόφασή της να μη διώξει τον δουλέμπορο και από την άλλη η ΠΕΚΟΠ. Αίτημα ημέρας είναι να κερδηθεί ο αγώνας στον ΗΣΑΠ, για ν’ αρχίσει να ξηλώνεται το «πουλόβερ» του δουλεμπόριου. Εμείς από την αρχή υποστηρίξαμε ότι και αυτός ο στόχος δεν είναι εύκολος. Ομως, αν στρατευθούμε ανιδιοτελώς στο πλευρό της ΠΕΚΟΠ, αν δράσουμε αποφασιστικά και πρωτότυπα, μπορούμε να τον πετύχουμε. Το αίμα της Κ. Κούνεβα περιμένει δικαίωση. Αν εγκαταλείψουμε τον αγώνα σ’ αυτό το κρίσιμο σημείο του ή αν τον οδηγήσουμε αστόχαστα μακριά από τα αιτήματα που διατύπωσε η ΠΕΚΟΠ, θα σπείρουμε την απογοήτευση στον κόσμο της ΠΕΚΟΠ, στις εργάτριες που αναθάρρησαν και είδαν επιτέλους φως στο βάθος του τούνελ.
