Οταν σε προηγούμενο δημοσίευμά μας, με αφορμή την εκχώρηση από τον ΕΦΚΑ σε ιδιωτικά γραφεία της διαδικασίας απονομής συντάξεων, αναφερόμασταν στην καθιέρωση της εθνικής προσωρινής σύνταξης, γράφαμε ότι αποτελεί το τυράκι στη φάκα, για να φαίνεται ειλικρινής η προσπάθεια του νεοφιλελεύθερου υπουργού Εργασίας Κ. Χατζηδάκη, που τα βάζει με τη… γραφειοκρατία του δημοσίου και αναθέτει την έκδοση των συντάξεων στους ιδιώτες, προκειμένου να επιταχύνει τάχα τις διαδικασίες έκδοσης της κύριας σύνταξης. Καθιερώνοντας την εθνική σύνταξη ως προσωρινή ήθελαν, υποτίθεται, να καλύψουν την ανάγκη τόσο αυτών που καθυστερούσαν να πάρουν ακόμη και την προσωρινή σύνταξη που ίσχυε προηγουμένως, όσο και εκείνων που δεν την δικαιούνταν καν. Σε αυτή την τελευταία κατηγορία ανήκαν, για παράδειγμα, όσοι είχαν διαδοχική ασφάλιση σε περισσότερους από έναν ασφαλιστικούς φορείς).
Πόσο ανταποκρίθηκαν, όμως, οι εν αναμονή συνταξιούχοι στο κάλεσμα του Χατζηδάκη να πάρουν το… υποκατάστατο (360 με 384 ευρώ); Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με τα ίδια τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, από τους 159.200 ασφαλισμένους, των οποίων είναι σε εκκρεμότητα οι κύριες συντάξεις, υποβλήθηκαν 36.088 αιτήσεις για προκαταβολή σύνταξης (360-384 ευρώ). Ομως, το 20% από αυτούς, 7.218 άτομα, έχουν κάνει αίτηση και για προσωρινή σύνταξη. Ετσι, αν τους αφαιρέσουμε, μένουν μόνο 21.652 ασφαλισμένοι! Αυτοί όλοι κι όλοι έκαναν αίτηση για χορήγηση της πολυδιαφημισμένης από τον Κ. Χατζηδάκη εθνικής προσωρινής σύνταξης! Τόση… εμπιστοσύνη έδειξαν οι εν αναμονή συνταξιούχοι στον Χατζηδάκη και τις περίφημες νεοφιλελεύθερες καινοτομίες του!
Η πλειοψηφία των υπό συνταξιοδότηση ασφαλισμένων, από ένστικτο, αντιλήφθηκε ότι αν κάνει αίτηση για να πάρει τα 360 ή 384 ευρώ της προσωρινής εθνικής σύνταξης, ύστερα θα βλέπει με το… κυάλι την κύρια σύνταξη, που θα καθυστερήσει κι άλλο η έκδοσή της. Γιατί αν ήταν να συμβεί διαφορετικά, να είχαμε δηλαδή επιτάχυνση της διαδικασίας χορήγησης πλήρους σύνταξης, δε θα έπιανε τόση πρεμούρα το υπουργείο Εργασίας να καθιερώσει την εθνική σύνταξη ως προσωρινή, και να καταργήσει την υπάρχουσα προσωρινή σύνταξη. Σε αυτό το τελευταίο βρίσκεται όλο το «ζουμί» της υπόθεσης, που δεν έχει να κάνει μόνο με τον χρόνο αναμονής και την ταλαιπωρία που υφίστανται οι ασφαλισμένοι μέχρι να βγει η κύρια σύνταξή τους, αλλά και με το πετσόκομα και αυτών των προσωρινών συντάξεών τους, που τείνουν να μετατραπούν κυριολεκτικά σε προνοιακά βοηθήματα πείνας.
Για να καταλάβουμε το βαθμό της λεηλασίας στις προσωρινές συντάξεις, θα πρέπει να κάνουμε μια σύγκριση με αυτά που ίσχυαν μέχρι σήμερα. Η πλειοψηφία όσων είχαν καταθέσει αίτηση για συνταξιοδότηση, έπαιρνε ως προσωρινή το 70% της πιθανής κύριας σύνταξης. Αυτό σημαίνει ότι, για παράδειγμα, αν ήταν να πάρει κάποιος 800 ευρώ μελλοντικά σαν κύρια σύνταξη, το ποσό που θα έπαιρνε σαν προσωρινή έπρεπε να είναι 560 ευρώ. Ομως, έρχεται η… καινοτομία της εθνικής σύνταξης, η οποία υπολογίζεται μόνο με βάση τα χρόνια δουλειάς, χωρίς καθόλου «ανταποδοτικό» τμήμα, η οποία ορίζει ότι ο ασφαλισμένος αυτός θα πρέπει να πάρει από 360 έως 384 ευρώ σαν προσωρινή σύνταξη. Δηλαδή, εντελώς… αυτοματοποιημένα, και χωρίς καθυστερήσεις, το πετσόκομμα της προσωρινής σύνταξης φτάνει τα 200 ευρώ περίπου! Θα μπορούσαν, βέβαια, μαζί με το ποσό της εθνικής σύνταξης που βγαίνει από τα χρόνια δουλειάς, να δώσουν έστω και κάποιο μίνιμουμ ανταποδοτικής σαν προκαταβολή, όμως αυτό θα τους… κόστιζε πολύ! Βλέπετε, την ανταποδοτικότητα, στην οποία ομνύουν συχνά οι νεοφιλελεύθεροι, την επικαλούνται μόνο όποτε τους συμφέρει, και την ξεχνούν τελείως όταν πρόκειται να δώσουν έστω και ψίχουλα στους ασφαλισμένους.
Αλλωστε, όπως έχουμε αναφέρει, οι καθυστερήσεις των κύριων συντάξεων και η ταλαιπωρία των εν αναμονή συνταξιούχων είναι μόνο το πρόσχημα για να βάλουν χέρι στα ίδια τα Ταμεία, τόσο με την εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες όσο και με τη μείωση των προσωρινών συντάξεων. Οι κυβερνώντες, αν μη τι άλλο, έχουν αποδείξει ότι ξέρουν μια χαρά να εργαλειοποιούν τις τραγικές ελλείψεις των κρατικών υπηρεσιών, για τις οποίες είναι υπεύθυνοι οι ίδιοι, προκειμένου να περάσουν τα σχέδιά τους. Κάθε κρίση τη μετατρέπουν σε «ευκαιρία»!
Ετσι, και στη συγκεκριμένη περίπτωση, ακολούθησαν την «εύκολη» λύση: Αντί να προσλάβουν περισσότερο μόνιμο προσωπικό (κάτι που έχει να συμβεί από το… 2010), έτσι ώστε να γίνονται πιο γρήγορα οι υπολογισμοί, προσπαθούν να καθιερώσουν την εθνική σύνταξη ως προσωρινή.
Πού να ταλαιπωρούμαστε τώρα -σκέφτηκαν- με υπολογισμούς, ποσοστά και -το κυριότερο- με προσλήψεις, που θα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό; Ας δώσουμε σε όλους την κατώτερη εθνική σύνταξη, κάνοντας εξίσωση προς τα κάτω ( παλιά τους τέχνη κόσκινο), και ας πάρουν κάποιοι εκατοντάδες ευρώ λιγότερα από όσα θα έπαιρναν. Δεν πειράζει! Θα πρέπει να είναι και ευγνώμονες, γιατί θα μπορούσαν να… μην έχουν πάρει τίποτα ή να καθυστερούσαν κι άλλο, εξαιτίας των τραγικών ελλείψεων του ΕΦΚΑ. Από κει και πέρα, μέχρι να βγει η κύρια σύνταξη έχει ο… θεός. Με αυτήν θα ασχοληθούν, από τη μια λιγοστοί εργαζόμενοι του ΕΦΚΑ, οι οποίοι τρέχουν και δε φτάνουν, καθώς η εργασία τους έχει εντατικοποιηθεί στο έπακρο και χωρίζονται σε ομάδες υπερωριακής απασχόλησης, και από την άλλη οι περιβόητες δικηγορικές εταιρίες και συνταξιούχοι υπάλληλοι με συμβάσεις έργου!
