Εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ για κατώτατο μισθό

«Από τ’ αριστερά» εκ του ασφαλούς

Δεν ήταν καθόλου δύσκολο για τους αστογραφειοκράτες εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ να βγουν «από τ' αριστερά» στην κυβέρνηση που, μέσω της «Επιτροπής Συντονισμού της Διαβούλευσης για τον κατώτατο μισθό» κάλεσε το ΙΝΕ ΓΣΕΕ να στείλει τις απόψεις του για τον προσδιορισμό του κατώτατου μισθού/ημερομισθίου από την κυβέρνηση. Το ΙΝΕ ΓΣΕΕ, με εντολή της διοίκησης της ΓΣΕΕ, προφανώς, έστειλε μια δήλωση του Παναγόπουλου και την Ετήσια Εκθεσή του με τίτλο «Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση» (2018).
 
Στην εξασέλιδη (!) δήλωσή του, ο Παναγόπουλος αναφέρεται στη «μνημονιακή λαίλαπα εμμονικών και εν τέλει ατελέσφορων μέτρων» (αλήθεια, ατελέσφορο μέτρο ήταν η καρατόμηση του κατώτατου και των υπόλοιπων μισθών;), μεταξύ των οποίων ήταν ο Ν. 4093/2012 και το άρθρο 103 του Ν. 4172/2013, που όρισαν ότι «το κράτος θα καθορίζει το νομοθετημένο κατώτατο μισθό, επιβάλλοντας ένα καίριο πλήγμα στη συλλογική αυτονομία, αφού αφαιρέθηκε βίαια η εξουσία ρύθμισης όρων εργασίας από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις (και μάλιστα τις κορυφαίες) υπέρ του κρατικού νομοθέτη».
 
Σημειώνει ότι οι νόμοι αυτοί «όχι μόνο δεν άλλαξαν, αλλά παρά την πολυδιαφησμένη έξοδο από τα μνημόνια ενεργοποιούνται υπό τον μανδύα της επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων, καθώς και της “επαναφοράς του κόσμου της εργασίας“ (sic)…» και δηλώνει ότι «η ΓΣΕΕ διαφώνησε και διαφωνεί ριζικά με τους αντεργατικούς μνημονιακούς νόμους 4093/2012 και 4172/2013» και απαιτεί «την άμεση κατάργηση της διοικητικής παρέμβασης, με την οποία μειώθηκε ο κατώτατος μισθός της ΕΓΣΣΕ κατά 22% και 32% και την άμεση επαναφορά της ευθύνης καθορισμού του κατώτατου μισθού erga omnes στους κοινωνικούς εταίρους με την ΕΓΣΣΕ». Δεν παραλείπει να δηλώσει ότι «η ΓΣΕΕ απαιτεί την άμεση υλοποίηση της εξαγγελθείσας κατάργησης του λεγόμενου υποκατώτατου μισθού για τους νέους έως 25 ετών», αλλά και να εκφράσει «ουσιώδεις αντιρρήσεις και επί της διαδικασίας (…) και κυρίως των κριτηρίων, τα οποία κατά τρόπο περιοριστικό και όχι ενδεικτικό επιβάλλει να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό του ύψους του εκάστοτε νομοθετούμενου κατώτατου μισθού». «Είναι απαράδεκτο», λέει ο Παναγόπουλος, «ιδιαίτερα μετά την πολυδιαφημιζόμενη τυπική έξοδο από τα Μνημόνια, να ενεργοποιείται ο μνημονιακός νόμος με προκλητική απουσία από τα κριτήρια αναφοράς της βιοποριστικής λειτουργίας του μισθού, τη δυνατότητα δηλαδή των εργαζομένων να καλύπτουν τις βιοτικές ανάγκες τους από το μισθό τους».
 
Αφού θυμίσει ότι «το πόρισμα της “διαβούλευσης“ δεν είναι υποχρεωτικό για το Υπουργικό Συμβούλιο και τον υπουργό Εργασίας, επομένως όλη αυτή η περίπλοκη διαδικασία ευλόγως μπορεί να θεωρηθεί ως εικονική και επικοινωνιακή διαβούλευση για τα μάτια του κόσμου και των δανειστών», ο Παναγόπουλος καταλήγει ότι «η ΓΣΕΕ θεωρεί ευλογο και δίκαιο το αίτημά της για άμεση επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ χωρίς διακρίσεις».
 
Χωρίς να κόβει τις επαφές με τη διαδικασία «διαβούλευσης» (γι' αυτό δίνει απάντηση), δηλαδή χωρίς να αρνείται τη θεσμική υπευθυνότητά της, η εργατοπατερία της ΓΣΕΕ βρήκε την ευκαιρία να κάνει εκ του ασφαλούς αριστερή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, παίρνοντας τη θέση που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ όσο ήταν στην αντιπολίτευση (επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ). Πρόκειται για υποκρισία, φυσικά, γιατί ο Παναγόπουλος ήταν εκείνος που δήλωνε ότι δεν είναι δυνατόν να επανέλθει ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ γιατί… θα καταστραφούν οι επιχειρήσεις.
 
Αυτό αποτυπώθηκε και θεσμικά. Στην ΕΓΣΣΕ του 2013 (μετά δηλαδή την καρατόμηση του κατώτατου μισθού με την 6η ΠΥΣ του 2012) προστέθηκε η εξής ρήτρα: «Περαιτέρω, τα συμβαλλόμενα μέρη ρητώς συμφωνούν ότι, εάν κατά τη διάρκεια ισχύος της παρούσας ΕΓΣΣΕ, με οποιοδήποτε τρόπο αρθεί οποιαδήποτε περιοριστική διάταξη, που έχει επιβληθεί με νομοθετική παρέμβαση στο περιεχόμενο της ΕΓΣΣΕ 2010-2011-2012, τότε θα ξεκινήσουν άμεσες διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό των μισθολογικών όρων της ΕΓΣΣΕ, με βάση το πλαίσιο που θα έχει τυχόν διαμορφωθεί». Δηλαδή, οι καπιταλιστές του ΣΕΒ και οι αστογραφειοκράτες της ΓΣΕΕ συμφώνησαν ότι σε περίπτωση που καταργηθεί μερικά ή ολοκληρωτικά η 6η Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, δε θα επανέλθει αυτόματα ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ, αλλά θα γίνουν νέες διαπραγματεύσεις, οι οποίες θα αυξήσουν ελάχιστα τα 586 και 511 ευρώ της ΕΓΣΣΕ, ώστε να υπολείπονται κατά πολύ των 751 ευρώ!
 
Το Σεπτέμβρη του 2014, ο Παναγόπουλος είχε συναντηθεί με τον τότε υπουργό Ανάπτυξης της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ Ν. Δένδια. Οταν στη συνέντευξη που δόθηκε ο Παναγόπουλος κλήθηκε να σχολιάσει την υπόσχεση του αντιπολιτευόμενου τότε  ΣΥΡΙΖΑ για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ με νομοθετική ρύθμιση, απάντησε: «Εγώ θα έλεγα ότι η νομοθετική παρέμβαση απαιτείται για την επαναφορά, δίνοντας επίσης κι ένα πολιτικό μήνυμα, αλλά από εκεί και πέρα πρέπει ελεύθερα ν’ αφεθούν οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι να συνάπτουν τις συλλογικές συμβάσεις».
 
Τώρα, έχουν αλλάξει οι ρόλοι. Είναι η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που θέλει να κάνει μια αύξηση κοροϊδία, της τάξης των 20-30 ευρώ στον κατώτατο μισθό, ενώ οι αστογραφειοκράτες της ΓΣΕΕ παίρνουν το ρόλο της… έξαλλης αντιπολίτευσης, που ζητά «εδώ και τώρα 751», όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2015 που έγινε κυβέρνηση. Και οι μεν και οι δε κοροϊδεύουν την εργατική τάξη, δουλεύοντας ως υπηρέτες των καπιταλιστών.