Πριν από ένα μήνα, στις 11 Μάη, ζητήθηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο στο press room να εξηγήσει πώς γίνεται να βοηθάει τα δημόσια οικονομικά η μείωση της αποζημίωσης λόγω απόλυσης. «Είναι μια κίνηση που ενισχύει τις επιχειρήσεις, τους επιχειρηματίες. Δίνετε ένα δώρο στους επιχειρηματίες», σχολίασε ο δημοσιογράφος.
Ο Πεταλωτής, με το γνωστό ύφος και τη γνωστή δυσκολία να εκφραστεί, απάντησε: «Αυτή είναι η δική σας μετάφραση. Εμείς θέλουμε την υγιή επιχειρηματικότητα. Χωρίς επιχειρήσεις δεν μπορούν να υπάρχουν εργαζόμενοι. Οποιος δεν τις θέλει, είναι δικό του δικαίωμα. Υπάρχουν συνθήκες ανταγωνισμού, ανταγωνιστικότητας. Ζούμε σε μια ελεύθερη οικονομία και οι όροι και οι συνθήκες που υπάρχουν στην αγορά είναι αυτοί που επιβάλλουν να λαμβάνονται κάποια μέτρα με τον καλύτερο τρόπο, έτσι ώστε και οι εργαζόμενοι να ωφελούνται από προγράμματα προστασίας τα οποία γίνονται από την κυβέρνηση. Αυτή είναι η πραγματικότητα και φυσικά δεν μπορούμε να την αρνηθούμε».
Αν πιστέψουμε τον αστικό Τύπο, ήρθε η ώρα να εκδοθεί το Προεδρικό Διάταγμα που θα μειώνει την αποζημίωση λόγω απόλυσης, όπως προβλέπεται στο Μνημόνιο. Στον ίδιο Τύπο, με τη γνωστή μέθοδο των διαρροών, δημοσιεύονται ήδη «πληροφορίες» για ένα «σκληρό» σενάριο (κόψιμο της αποζημίωσης στο μισό), που προωθεί ο Λοβέρδος, και ένα «ήπιο» που προωθεί ο Παπακωνσταντίνου (ο υπουργός Οικονομικών, με το σύστημα παπαγάλων που έχει δημιουργήσει, φροντίζει να εκθέσει το συνάδελφό του, ο οποίος είχε προσπαθήσει να τον εκθέσει στο Ασφαλιστικό – μία σου και μία μου που λέμε). Την τελική μορφή δεν τη γνωρίζουμε, γνωρίζουμε όμως τι προβλέπει το Μνημόνιο: «Η κυβέρνηση θα αλλάξει τη νομοθεσία, μειώνοντας το συνολικό επίπεδο αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης και διασφαλίζοντας ότι το καθεστώς αποζημίωσης θα είναι το ίδιο για ειδικευμένους και ανειδίκευτους εργάτες, αυξάνοντας το ελάχιστο όριο ενεργοποίησης των κανόνων μαζικών απολύσεων ειδικά για μεγάλες επιχειρήσεις και δι-ευκολύνοντας τη χρήση συμβάσεων προσωρινής εργασίας και ημιαπασχόλησης».
Επίσης, στους πίνακες-χρονοδιάγραμμα που συνοδεύουν το Μνημόνιο αναφέρεται: «Μείωση του συνολικού επιπέδου αποζημιώσεων το οποίο θα πρέπει να εφαρμόζεται εξίσου για όλους τους εργαζόμενους (blue and white collar workers)», υλοποίηση μέχρι το Δεκέμβρη του 2010.
Δεν είναι, λοιπόν, υποχρεωμένη η κυβέρνηση να κάνει τη σχετική ρύθμιση τώρα. Μπορεί να την κάνει μέχρι το τέλος του χρόνου. Οποτε και να την κάνει, όμως, δεν θα ανταποκρίνεται σε κανένα από τα σενάρια που κυκλοφορούν (μείωση στο μισό ή και πιο «ήπια» εκδοχή), αλλά θα ανταποκρίνεται στο Μνημόνιο, που είναι νόμος του κράτους. Οι αποζημιώσεις των «υπαλλήλων» θα εξισωθούν μ’ αυτές των «εργατών», που είναι εντελώς εξευτελιστικές.
Ποια είναι η αιτιολογική βάση της αποζημίωσης λόγω απόλυσης; Η στήριξη του εργαζόμενου κατά τη διάρκεια της ανεργίας. Επειδή το επίδομα ανεργίας είναι άθλιο, η αποζημίωση έρχεται να λειτουργήσει συμπληρωματικά. Ποιο είναι το βασικό χαρακτηριστικό της σημερινής περιόδου; Η έκρηξη της ανεργίας. Την περασμένη Πέμπτη η ΕΛΣΤΑΤ έδωσε στη δημοσιότητα την έρευνα εργατικού δυναμικού για το Μάρτη του 2010. Μια έρευνα που υποεκτιμά την πραγματική ανεργία, όπως πολλές φορές έχουμε γράψει. Η επίσημα καταγραμμένη ανεργία, λοιπόν, ήταν το Μάρτη του 2010 στο 11,6%, έναντι 9,2% τον ίδιο μήνα του 2009. Δηλαδή, μέσα σ’ ένα χρόνο το ποσοστό της ανεργίας αυξήθηκε κατά 26%! Ακόμα και οι αστοί αναλυτές παραδέχονται ότι μήνα με το μήνα τα πράγματα θα γίνονται χειρότερα, αφού η πτώση της κάθε είδους οικονομικής δραστηριότητας θα είναι στο τέλος του χρόνου σχεδόν διπλάσια από αυτή που καταγράφηκε στο πρώτο τρίμηνο της χρονιάς.
Σε μια περίοδο, λοιπόν, που η ανεργία αυξάνεται και θα εξακολουθήσει να αυξάνεται αλματωδώς, ενώ οι πιθανότητες να ξαναβρεί δουλειά ο άνεργος ελαχιστοποιούνται, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν κάνει τίποτα για την προστασία των ανέργων (αύξηση επιδόματος ανεργίας και επιμήκυνση του χρόνου επιδότησης), αλλά πετσοκόβει και την αποζημίωση λόγω απόλυσης, για να διευκολύνει τους καπιταλιστές να απολύουν εύκολα και ανέξοδα.
