Σε επίσχεση εργασίας και αποχή από τις εφημερίες έχουν προχωρήσει οι ειδικευόμενοι γιατροί στα περισσότερα νοσοκομεία της χώρας και ήδη άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα σοβαρά προβλήματα στην ομαλή λειτουργία των νοσοκομείων. Γιατί οι ειδικευόμενοι είναι αυτοί που βγάζουν την πιο πολλή δουλειά, τη «λάντζα» όπως συνηθίζουμε να λέμε. Οι εργαζόμενοι αυτοί έχουν να πληρωθούν εφημερίες από τον περασμένο Νοέμβρη και η προτροπή του γενικού γραμματέα του υπουργείου Υγείας σε αντιπροσωπεία από τα νοσοκομεία του Ηράκλειου που τον επισκέφτηκε ήταν στο πνεύμα της… σεμνότητας και ταπεινότητας: «Δεν πειράζει να ζήσετε λίγο ακόμα με δανεικά»!
Σε κινητοποιήσεις προχωρούν και οι μόνιμοι γιατροί του ΕΣΥ για παρεμφερή λόγο. Μολονότι η κυβέρνηση ψήφισε την αναστολή για 6+6 μήνες των προεδρικών διαταγμάτων που αφορούν το χρόνο εργασίας των γιατρών, οι επίτροποι του Ελεγκτικού Συνέδριου αρνούνται να πληρώσουν τα εντάλματα για τις εφημερίες, δηλώνοντας ότι η νομοθετική ρύθμιση της κυβέρνησης δεν είναι ισχυρή, διότι αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο που υπερισχύει του εθνικού. Ως «λύση» ζητούν από τους γιατρούς να υπογράψουν ατομικές υπεύθυνες δηλώσεις, στις οποίες θα δηλώνουν «ρητά και ανεπιφύλακτα» ότι «συναίνεσαν να εργαστούν τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2008, πέραν του προβλεπομένου από την οδηγία ανωτάτου ορίου εβδομαδιαίας εργασίας».
Ζητούν, δηλαδή, από τους γιατρούς να βγάλουν τα μάτια τους με τα ίδια τους τα χέρια. Διότι, πέρα από τον εξευτελισμό, εκτός του ότι με τις δηλώσεις οι γιατροί αναγνωρίζουν την κοινοτική οδηγία και κινδυνεύουν στο τέλος να μη πληρωθούν, γιατί δεν θα πληρούνται άλλες προϋποθέσεις που αυτή προβλέπει, προκύπτει και ο μείζων κίνδυνος να θεωρηθούν ατομικά υπεύθυνοι σε περίπτωση ιατρικού λάθους. Οι δικηγόροι του παθόντος θα ισχυρίζονται ότι με δική του βούληση ο γιατρός δέχτηκε να εργαστεί παραπάνω από το μέγιστο επιτρεπόμενο χρόνο εργασίας, πράγμα που τον οδήγησε στο ιατρικό λάθος και για το οποίο φυσικά δε φέρει καμία ευθύνη ο εργοδότης του, δηλαδή το Νοσοκομείο. Σε περίπτωση καταδίκης την ευθύνη θα φέρει αποκλειστικά ο γιατρός, ο οποίος θα πρέπει να καταβάλει και τις συνήθως υπέρογκες αποζημιώσεις.
Τη λύση, φυσικά, τη γνωρίζουν όλοι και είναι η υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας, στην οποία θα καθορίζεται ο χρόνος εργασίας των γιατρών και οι εφημερίες θα πληρώνονται ως υπερωρίες. Σχετική απόφαση έχει πάρει τον περασμένο Νοέμβρη το Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ (Ομοσπονδία των Νοσοκομειακών Γιατρών), όμως η συνδικαλιστική γραφειοκρατία την πέταξε στα σκουπίδια και με την τακτική της επιτρέπει στον Αβραμόπουλο, εκμεταλλευόμενος και τις «άκρες» του στους μιντιάρχες, να πνίγει τις κινητοποιήσεις. Ηδη, έχουν μαζευτεί υπογραφές από αντιπροσώπους που ζητούν σύγκληση έκτακτου συνέδριου της ΟΕΝΓΕ. Ο αριθμός των υπογραφών υπερκαλύπτει τον οριζόμενο από το καταστατικό και η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να συγκαλέσει συνέδριο. Και μάλιστα άμεσα, χωρίς κωλυσιεργίες.
