Μπορεί η Ε.Ε. να θέλει να παρουσιαστεί ως ενιαία στην «ασύμμετρη απειλή» του νέου κοροναϊού και να «πουλήσει» στους ευρωπαϊκούς λαούς την «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» ως κορωνίδα του «ευρωπαϊκού μοντέλου ανάπτυξης», όμως τα γεγονότα τη διαψεύδουν συνεχώς.
Πρώτα ήταν η φασαρία γύρω από την απαγόρευση εξαγωγών προστατευτικού υλικού, που αποφάσισε η Γερμανία, για να την πάρει πίσω στις 19 Μάρτη. Ταυτόχρονα με την απαγόρευση, κυκλοφόρησαν διάφορες καταγγελίες για δέσμευση στα γερμανικά τελωνεία προστατευτικού υλικού από την Κίνα, που προοριζόταν για την Ελλάδα, όμως «οι φίλοι μας οι Γερμανοί» το κράτησαν για πάρτη τους! Παρόμοιες καταγγελίες έγιναν για την Τσεχία που κράτησε υλικό που προοριζόταν για την Ιταλία.
Οταν γίνεται τέτοιος χαμός με τις… μάσκες και τα γάντια, φανταστείτε τι χαμός έχει να γίνει με το χρήμα που θα χρειαστεί για να καλύψει η κάθε χώρα τα ελλείμματα που θα δημιουργηθούν στον προϋπολογισμό της: της κακομοίρας!
Πριν από δέκα μέρες, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) πήρε απόφαση να διαθέσει 750 δισ. ευρώ για την αγορά ομολόγων εντός Ε.Ε (βλ. http://www.eksegersi.gr/Επικαιρότητα/35233.«Βροχή»-τα-λεφτά-για-το-κεφάλαιο-ψίχουλα-στους). Πρόκειται για πρόγραμμα που η ΕΚΤ εφαρμόζει από το 2015 και το επεκτείνει συνεχώς από τότε (το περιβόητο QE ή αλλιώς Ποσοτική Χαλάρωση, που αποτέλεσε ιερό δισκοπότηρο για τους συριζαίους, το οποίο ουδέποτε κατάφεραν ν’ αγγίξουν). Τα ομόλογα αυτά είναι στην πλειοψηφία τους κρατικά ομόλογα. Με τον τρόπο αυτόν η ΕΚΤ χρηματοδοτεί τα κράτη, όχι τζάμπα φυσικά, ούτε χωρίς επιτήρηση!
Αυτό επεσήμανε ο… πολύς Τσακαλώτος που σχολίασε ειρωνικά τις ενστάσεις του επικεφαλής του ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ, στην έκδοση ενός ευρωομολόγου για τον κοροναϊό («κορονο-ομολόγου» το λένε τώρα). Ο Ρέγκλινγκ έλεγε ότι δε χρειάζεται τέτοιο ομόλογο, γιατί υπάρχει ο ESM που δίνει δάνεια στα κράτη της Ευρωζώνης. Ο Τσακαλώτος «μάλωσε» τον Ρέγκλινγκ, γιατί δήθεν ο τελευταίος δεν κατάλαβε τη διαφορά ευρωομολόγου και δανείων από τον ESM. Στην πρώτη περίπτωση (του ευρωομολόγου) δεν υπάρχουν όροι, ενώ στην δεύτερη υπάρχουν, είπε ο Τσακαλώτος. Χρησιμοποίησε μάλιστα τον όρο «αμοιβαιοποίηση» των χρεών. Δηλαδή, ο δανεισμός να γίνεται με τους ίδιους όρους, είτε τον κάνει η πλούσια Γερμανία είτε η φτωχή Ελλαδούλα…
Ομως ο Ρέγκλινγκ ήξερε πολύ καλά τι έλεγε. Ελεγε αυτά που λέει η Γερμανία εδώ και πολλά χρόνια, αφού η συζήτηση για τα περίφημα «ευρωομόλογα» δεν είναι καινούργια. Ηταν στο φόρτε της την περίοδο 2009-2010. Μολονότι την υποστήριξε τότε και η Γαλλία (κυβέρνηση Ολάντ), δεν «περπάτησε» ποτέ. Η Γαλλία πήρε αυτά που ζητούσε και όσοι ποντάριζαν στη διαμόρφωση ενός μετώπου με επικεφαλής τη Γαλλία, που θα επέβαλε την έκδοση ευρωομολόγου, άρα τη δυνατότητα δανεισμού του συνόλου των κρατών της Ευρωζώνης με όρους κοντά σ' αυτούς με τους οποίους δανείζεται η Γερμανία, έμειναν με την πίκρα του απατημένου εραστή.
Το ίδιο γίνεται και σήμερα. Την περασμένη Τετάρτη, εννέα ηγέτες χωρών της Ε.Ε. (Βέλγιο, Γαλλία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Πορτογαλία και Σλοβενία) κατέθεσαν επιστολή στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, ζητώντας την έκδοση ενός «κορονο-ομολόγου» από ένα ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο, που θα λειτουργήσει ως ένα «κοινό χρεωστικό μέσο» για τη συγκέντρωση χρημάτων που θα δοθούν για τη χρηματοδότηση της υγειονομικής περίθαλψης όλων των χωρών-μελών απέναντι στην απειλή του νέου κοροναϊού, για τον οποίο «καμία χώρα δεν φέρει ευθύνη, αλλά όλες υφίστανται τις αρνητικές του συνέπειες». Ζήτησαν, δηλαδή, ό,τι το μέτωπο με επικεφαλής τη Γαλλία ζητούσε το 2009: να δανειστούν όλες οι χώρες της Ε.Ε. σε κοινή βάση, με τους ίδιους όρους. Το παρουσίασαν μάλιστα αυτό ως «φανερή ανάγκη».
Ελα όμως που πολλοί δεν έχουν καταλάβει ότι μέσα στην Ε.Ε. όλες οι χώρες δεν είναι «ίσα κι όμοια». Η Γαλλία, φυσικά, το γνωρίζει καλά αυτό και παζαρεύει από τη μεριά της. Και οι «μικροί» το ξέρουν, επίσης, αλλά ποντάρουν… για το παιχνίδι, όπως ο αδιόρθωτος χαρτοπαίκτης που περιμένει να «ρεφάρει» χωρίς αποτέλεσμα. Αυτοί που δεν το έχουν καταλάβει (ή κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν) είναι άνθρωποι σαν τον Τσακαλώτο και τους ομοίους του, που σπεκουλάρουν με ιδέες που πλασάρονται ως «λαμπρές», όμως έχουν ήδη απορριφθεί στο παρελθόν, όπως δήλωσε ο γερμανός υπουργός Οικονομίας Πέτερ Αλτμάιερ στην οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt (βλ. ). Αυτές οι «λαμπρές ιδέες» χρησιμοποιούνται μόνο για εσωτερική κατανάλωση και καλλιέργεια αυταπατών στο «λαουτζίκο», στον οποίο προσπαθούν να καλλιεργήσουν την αυταπάτη του χαρτοπαίκτη, όπως αναφέραμε παραπάνω: μήπως και «ρεφάρει».
Ομως, πρώτη απ’ όλους η Γερμανία κι από κοντά οι Ολλανδία, Αυστρία και Φιλλανδία, δε σηκώνουν κουβέντα. Γι’ αυτό, ούτε λέξη δε θα βρείτε για τα περίφημα «κορονο-ομόλογα» στην κοινή ανακοίνωση των μελών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που εξέδωσαν μετά από την άτυπη τηλεδιάσκεψη της περασμένης Πέμπτης (βλ. ) . Η τηλεδιάσκεψη είχε ως κύριο θέμα τις δράσεις της Ε.Ε. για την αντιμετώπιση της πανδημίας του νέου κοροναϊού.
Για μία ακόμα φορά η «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» έδειξε τα όριά της. Είναι μια «αλληλεγγύη» βασισμένη στη δύναμη του κεφαλαίου που διαθέτει η κάθε χώρα. Το δημόσιο χρέος ανήκει σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα (και στο λαό της, φυσικά, ο οποίος είναι αυτός που θα το πληρώσει σε κάθε περίπτωση) και όχι από κοινού σε όλες τις χώρες της Ε.Ε.. Με άλλους όρους θα συνεχίσει να δανείζεται η Γερμανία και με άλλους η Ελλάδα. Αυτή είναι η… σκληρή πραγματικότητα σε μια Ευρώπη όχι των λαών αλλά των καπιταλιστών.
Από τη μεριά, τους οι καπιταλιστές των ισχυρότερων χωρών (όπως η Ιταλία) κάτι θα πάρουν, μετά από σκληρό παζάρι. Οι καπιταλιστές των φτωχότερων θα περιοριστούν στα… αποφάγια και οι εργάτες θα σηκώσουν για μία ακόμα φορά το σταυρό του μαρτυρίου, προκειμένου να αντιμετωπίσει η Ε.Ε. την οικονομική κρίση που επιταχύνθηκε από την πανδημία του κοροναϊού και δεν οφείλεται αποκλειστικά σ’ αυτήν, όπως θέλουν να μας πείσουν τα παπαγαλάκια των Βρυξελλών και οι ντόπιοι θιασώτες της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων.
