Χθες (1 Απρίλη) δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ (115 Β’) απόφαση των Σταϊκούρα και Κικίλια, με την οποία επιτάσσεται για κάποιες μέρες (από 22 Μάρτη μέχρι 9 Απρίλη) το τετράστερο ξενοδοχείο «Στάνλεϊ» στο κέντρο της Αθήνας «για την κάλυψη έκτακτων αναγκών προσωρινής διαμονής ομάδας προσώπων εισερχόμενων στην Επικράτεια από χώρες υψηλής μετάδοσης της νόσου». To ξενοδοχείο χρησιμοποιείται για να κάνουν την καραντίνα των δεκατεσσάρων ημερών εκείνοι που επέστρεψαν με τις τελευταίες πτήσεις από χώρες όπως η Ισπανία και η Αγγλία.
Η τιμή χρέωσης, η οποία όπως φαίνεται από την απόφαση ορίστηκε σε διαπραγμάτευση με την ιδιοκτήτρια εταιρία, είναι 122 ευρώ τη μέρα ανά δωμάτιο (διανυκτέρευση, πρωινό και δύο γεύματα), συν 30 ευρώ για την απολύμανση κάθε δωματίου που θα αποδεσμεύεται (!), συν 5.000 ευρώ για απολύμανση των κοινόχρηστων χώρων κατά την αποδέσμευση. Πολύ καλά λεφτά για ένα ξενοδοχείο που σε διαφορετική περίπτωση θα παρέμενε κλειστό. Τα οποία, μάλιστα, θα καταβληθούν εφάπαξ εντός τριάντα ημερών μετά τη λήξη του μέτρου της αναγκαστικής διάθεσης (οι ταξιδιωτικοί πράκτορες δεν πληρώνουν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα).
Οι καπιταλιστές μας προσφέρουν ένα ακόμα παράδειγμα «εθνικής ευθύνης». Απολύουν τους εργάτες, άλλους τους υποχρεώνουν σε «οικειοθελή αποχώρηση», τους εξαναγκάζουν –με τη βοήθεια του κράτους- να ζήσουν με ένα ισχνό επίδομα 533 ευρώ, αλλά την ίδια στιγμή, ακόμα και για άκρως απαραίτητες έκτακτες ανάγκες (αυτό το νόημα έχει η επίταξη) απαιτούν και παίρνουν –πάλι με τη βοήθεια του κράτους- όσα θα έπαιρναν αν η επιχείρησή τους λειτουργούσε κανονικά. Και βέβαια, μπορούν να εισπράττουν απασχολώντας το μισό προσωπικό – επίσης με τη βοήθεια του κράτους.
Πέρα απ’ αυτό, όμως, εδώ προκύπτει ένα άλλο μείζον θέμα. Η κυβέρνηση δοκίμασε να διώξει τους φοιτητές από τις Εστίες, επικαλούμενη κινδύνους διάδοσης του κοροναϊού λόγω του συγχρωτισμού. Οι φοιτητές απάντησαν ότι δε θα δεχτούν να πάνε στην επαρχία (ούτε τεστ δεν τους έκαναν, προτού τους διώξουν!) και να γίνουν δυνητικά κινητές «βόμβες» διασποράς του ιού σε «παρθένες» περιοχές, στους γονείς, τους συγγενείς, τους συμπατριώτες τους. Κάποιοι δεν είχαν έτσι κι αλλιώς πού να πάνε.
Η κυβέρνηση, αντί να επιτάξει μεγάλα ξενοδοχεία που πληρούν τους στοιχειώδεις κανόνες «κοινωνικής αποστασιοποίησης» (δωμάτια με ατομικά μπάνια, δυνατότητα αραίωσης, μεγάλοι κοινόχρηστοι χώροι), επέλεξε κάποια μικρά και εντελώς ακατάλληλα (από άποψη προστασίας από τη διάδοση του κοροναϊού) ξενοδοχεία, στα οποία οι εστιακοί φοιτητές αρνήθηκαν, φυσικά, να πάνε.
Ολη αυτή την υποτιθέμενη ασφαλή μεταγκατάσταση των φοιτητών προσπάθησε να την κάνει χωρίς επίταξη ξενοδοχείων, με ένα κονδύλι 312.124 ευρώ που χορηγήθηκε στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ (Ιδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης), που έχει την εποπτεία των Εστιών, όταν μόνο η σύμβαση για την επίταξη του «Στάνλεϊ» για συγκεκριμένες μέρες και συγκεκριμένο αριθμό δωματίων φτάνει τα 229.826 ευρώ. Ετσι, οι φοιτητές –επιλέγοντας συνειδητά τον προσωπικό κίνδυνο, προκειμένου να μη μετατραπούν οι ίδιοι σε μεταφορείς του ιού στις πατρίδες τους- εξακολουθούν να διαμένουν στις Εστίες, οι περισσότερες εκ των οποίων δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις προστασίας, καθότι έχουν κοινόχρηστα μπάνια-τουαλέτες.
Πριν από μερικές μέρες γράφαμε ότι . Ενόψει της κοινής υπουργικής απόφασης για την επίταξη του «Στάνλεϊ», επαναλαμβάνουμε ότι η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει άμεσα:
