Aπό τότε που οι συνταξιούχοι εναπέθεσαν τις ελπίδες τους στα αστικά δικαστήρια, γοητευμένοι από το τραγούδι γνωστών δικηγορικών Σειρήνων, που τους υπόσχονταν σίγουρη επιτυχία και άφθονα αναδρομικά, η μια πίκρα διαδέχεται την άλλη, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη μια αντισυνταξιουχική σκυλατοδρομία αστικών κυβερνήσεων και αστικών δικαστηρίων (με το ΣτΕ στην κεφαλή). Τελευταίο επεισόδιο αυτής της σκυταλοδρομίας είναι ο νόμος 4714/2020, στον οποίο εισήχθη (εκπρόθεσμα) σχετική τροπολογία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας που κατέθεσαν υπουργοί της, ισχυριζόταν ψευδώς ότι (σ.σ. τα 900 εκατ. ευρώ) (η έμφαση δική μας).
Ο κυβερνητικός ισχυρισμός, ότι με τα 900 εκατ. ευρώ αίρονται όλες οι μειώσεις που επιβλήθηκαν στις κύριες συντάξεις των συνταξιούχων του ιδιωτικού τομέα με τους μνημονιακούς νόμους 4051 και 4093 του 2012, είναι ψευδέστατος. «Βγάζει μάτια» η αποσιώπηση, στο σχετικό απόσπασμα της Αιτιολογικής Εκθεσης της τροπολογίας, τόσο του αντιασφαλιστικού νόμου 4387/2016, που πολιτογραφήθηκε ωςόσο και των τριών αποφάσεων, 1889, 1890 και 1891 της 4ης Οκτώβρη του 2019 της Ολομέλειας του ΣτΕ. Ιδού το σχετικό απόσπασμα:
Σκόπιμα αποσιωπάται ο αντιασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου, πρώτον γιατί με μερικά επουσιώδη μπαλώματα η κυβέρνηση Μητσοτάκη τον συγχώνευσε στο δικό της αντιασφαλιστικό νόμο 4670/2020 (νόμος Βρούτση). Δεύτερον, επειδή ο νόμος Κατρούγκαλου (Ν. 4387/2016) κρίθηκε ως συνταγματικός με τις τρεις αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ (1889, 1890 και 1891), με δύο διαφοροποιήσεις: τη διάταξη του νόμου για τα ποσοστά αναπλήρωσης και τη διάταξη για τους συνταξιούχους των οποίων το άθροισμα της κύριας ή των κύριων συντάξεων με την επικουρική ξεπερνάει τα 1.300 ευρώ. Για την επισφράγιση του αντιασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου και τις δύο επουσιώδεις διαφοροποιήσεις του ΣτΕ ).
Οι αποφάσεις 1889, 1890 και 1891 της Ολομέλειας του ΣτΕ αποσιωπούνται, γιατί έκριναν το νόμο Κατρούγκαλου και τον επισφράγισαν ως και γιατίμετά το πετσόκομα που τους είχε γίνει με τις αντισυνταγματικές διατάξεις των νόμων 4051 και 4093 του 2012.
Για την οικονομία του χώρου και για το γεγονός, ότι και στις τρεις αποφάσεις του ΣτΕ, 1889, 1890 και 1891, που δημοσιεύτηκαν στις 4 Οκτώβρη του 2019, δικαιολογείται το πετσόκομμα των συντάξεων, παλιών και νέων, με τον αντιασφαλιστικό νόμο Κατρούγκαλου, θα παραθέσουμε αποσπάσματα μόνο από την απόφαση 1890:
.
Αυτά για την κύρια σύνταξη. Οσον αφορά την επικουρική σύνταξη διαβάζουμε:
(η έμφαση δική μας).
Με αυτές τις τρεις αποφάσεις, λοιπόν, από τη μια επισφραγίστηκε ως συνταγματικός ο νόμος Κατρούγκαλου και από την άλλη για την περίοδο από 11/5/2016, που δημοσιεύτηκε ο νόμος Κατρούγκαλου, και επ’ αόριστον.
Τον Σεπτέμβρη του 2019, όμως, υποβλήθηκαν 6.000 νέες ομαδικές προσφυγές στο ΣτΕ από δεκάδες χιλιάδες συνταξιούχους, που Οι συνταξούχοι παγιδεύτηκαν από τα δικηγορικά γραφεία που τους προέτρεψαν να κάνουν μαζικά προσφυγές, καθώς οι τρεις αποφάσεις του ΣτΕ δεν είχαν δημοσιευτεί ακόμη. Στις αποφάσεις αυτές αναφέρεται μεν ότι δημοσιεύτηκαν στις 4 Οκτώβρη του 2019, αλλά στην πραγματικότητα δημοσιεύτηκαν αργότερα, μιας και η διαδικασία της καθαρογραφής και των υπογραφών τους από τον πρόεδρο του ΣτΕ και τη γραμματέα παίρνει χρόνο. Πρόκειται για μια γραφειοκρατική διαδικασία που συνάμα εξυπηρετεί και διάφορες σκοπιμότητες.
Στις 14 Ιούλη του 2020, δημοσιεύτηκαν οι περιλήψεις των αποφάσεων 1439, 1440, 1441, 1442 και 1443 της Ολομέλεια του ΣτΕ. Η απόφαση 1439 διέρρευσε στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «Ισοκράτης» από την οποία τη βρήκαμε κι εμείς. Στο τέλος της απόφασης αναφέρεται ότι αυτή δημοσιεύτηκε στις 14 Ιούλη του 2020 που έγινε η δημόσια συνεδρίαση, όμως δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί επίσημα στην ιστοσελίδα του ΣτΕ.
Παραθέτουμε ένα μεγάλο απόσπασμα αυτής της απόφασης, που αναφέρεται στο επανυπολογισμό των κύριων και επικουρικών συντάξεων:
(σ.σ. των αποφάσεων 2287 και 2288) – (Οι εμφάσεις δικές μας).
Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι με βάση τις αντισυνταγματικές διατάξεις των νόμων 4051 και 4093 του 2012, . Ετσι, και με αυτή την απόφαση επαναβεβαιώνονται οι αποφάσεις 1889, 1890 και 1891 της Ολομέλειας του ΣτΕ.
Περαιτέρω, αποσαφηνίζεται ότι στα Διοικητικά Πρωτοδικεία. Θυμίζουμε ότι μέχρι τις 10 Ιούνη του 2015 είχαν υποβάλει αγωγές ελάχιστοι συνταξιούχοι.
Συνυπολογίζοντας αυτή τη διάταξη της απόφασης 1439, που είχε επαναληφθεί και στις αποφάσεις 2287 και 2288 του 2015, με τις τρεις αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ, 1889, 1890 και 1891, που επισφράγισαν το νόμο Κατρούγκαλου ως συνταγματικό και έκριναν τους επανυπολογισμούς των κύριων και επικουρικών συντάξεων ως σύμφωνους με το σύνταγμα, .
(με το μνημονιακό νόμο 4093/2012)γιατί και αν ακόμη δικαιώνονταν από το ΣτΕ οι συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα, δε θα ήταν υποχρεωμένοι οι ασφαλιστικοί φορείς να καταβάλουν τα δώρα και το επίδομα αδείας, γιατί απλούστατα (ενώ οι απαιτήσεις για αναδρομικά στις συντάξεις παραγράφονται στην πενταετία).
Ενώ οι δικηγόροι που ασχολούνται με την εκδίκαση προσφυγών στο ΣτΕ και οι συνδικαλιστές των συνταξιουχικών οργανώσεων γνωρίζουν αυτές τις διατάξεις, παγιδεύουν τους συνταξιούχους και τους παρακινούν να κάνουν προσφυγές στο ΣτΕ ακόμη και μετά τις πέντε αποφάσεις της Ολομέλειάς του (1439, 1440, 1441, 1442, και 1443 της 14ης Ιούλη του 2020) ή και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αφαιμάζοντας τα πενιχρά οικονομικά τους που τόσο τα έχουν ανάγκη για να καλύψουν άλλες «τρύπες». Οι συνταξιούχοι, έχοντας χάσει την πίστη στην ανάγκη ανάπτυξης δυνατού εργατικού κινήματος, υποκύπτουν στις προτροπές των δικηγορικών γραφείων και των συνδικαλιστικών ηγεσιών των συνταξιουχικών οργανώσεων και αποδέχονται να κάνουν νέες προσφυγές, για μια ακόμη φορά.
Πολλές φορές έχουμε αναφέρει, ότι το ΣτΕ ιστορικά υπερασπιζόταν το δίκαιο του μονάρχη, που σήμερα έχει εξελιχθεί σε δίκαιο της αστικής τάξης. Αυτός ο ισχυρισμός μας δεν είναι αυθαίρετος. Η σωρεία των αποφάσεων του ΣτΕ, σε επίπεδο Τμημάτων και σε επίπεδο Ολομέλειας, τον επιβεβαιώνει.
Ιδιαίτερα προκλητικές, υπερασπιστικές των συμφερόντων της αστικής τάξης και του συστήματός της, είναι οι εισαγωγικές σκέψεις που διατυπώνουν στις αποφάσεις τους οι δικαστές του ΣτΕ, οι οποίοι δέχονται ως θέσφατα τους ισυρισμούς των αστικών κυβερνήσεων για τα δημόσια οικονομικά, για το δημόσιο συμφέρον και για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Δεν είδαμε ποτέ τους δικαστές του ΣτΕ να αναφέρονται στην καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων εδώ και δεκαετίες, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, με το νόμο του Μαρκεζίνη, σύμφωνα με τον οποίο το αστικό κράτος εκμεταλλευόταν άτοκα τα αποθεματικά τους και τα έδινε ως δανεικά κι αγύριστα σε καπιταλιστές, στο όνομα της… ανάπτυξης. Ούτε διαβάσαμε την παραμικρή κριτική από τους δικαστές του ΣτΕ για τις αστικές κυβερνήσεις και την τεράστια αφαίμαξη των αποθεματικών της Κοινωνικής Ασφάλισης με τους μνημονιακούς νόμους. Αντίθετα, τους βλέπουμε να υιοθετούν τους κάλπικους ισχυρισμούς των κυβερνήσεων για την ανάγκη συνεχών περικοπών στις συντάξεις, στο όνομα της δήθεν δίκαιης κατανομής των βαρών και της δήθεν βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος.
Ενώ η εργατική τάξη είναι η μοναδική παραγωγός τάξη του πλούτου, τον οποίον καρπώνεται η αστική τάξη, μέσω της αρπαγής της παραγόμενης υπεραξίας, η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις όλων των χρωμάτων, που είναι οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, θεωρούν ότι οι εργαζόμενοι, πέραν της υπεραξίας που παράγουν, πρέπει να καταβάλλουν και ασφαλιστικές εισφορές, για να πάρουν μια ισχνή σύνταξη, την οποία συνεχώς τους πετσοκόβουν.
Αυτή τη λογική αναπαράγουν και οι δικαστές του ΣτΕ στις αποφάσεις τους. Στη σκέψη 11 της απόφασης 1889/4.10,2019, . Γράφουν: .
Είναι θέσφατο, λοιπόν, και για τους δικαστές του ΣτΕ η καταβολή ασφαλιστικών εισφορών για την οποιαδήποτε ασφαλιστική κάλυψη των εργαζόμενων. Θέσφατο είναι και το δικαίωμα των αστικών κυβερνήσεων να κάνουν διαχρονικά αφαίμαξη των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, στο όνομα της περιβόητης βιωσιμότητάς τους.
Για να νομιμοποιήσουν τη συνεχή αφαίμαξη των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων και το γεγονός ότι οι καπιταλιστές, μαζικά, δεν αποδίδουν τις ασφαλιστικές εισφορές, οι δικαστές του ΣτΕ λένε χοντρά ψέματα, όπως ότι οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζόμενων υπολογίζονται επί των μειωμένων αποδοχών. Γράφουν στη 2η σκέψη της ίδιας απόφασης:
Ομως, όπως πολλές φορές έχουμε γράψει, οι ασφαλιστικές εισφορές των εργατών και των άλλων εργαζόμενων υπολογίζονται και όχι με βάση τους καταβαλλόμενους μισθούς και μεροκάματα. Θυμίζουμε ότι στην πρώτη φάση της πανδημίας του κοροναϊού, ο Βρούτσης δοκίμασε να υπολογίσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργατών πάνω στο προνοιακό βοήθημα των 534 ευρώ το μήνα (δινόταν στους εργάτες που είχαν ανασταλεί οι συμβάσεις εργασίας). Η προσπάθειά του έμεινε σε επίπεδο ανακοινώσεων. Οταν δημοσίευσε τις σχετικές αποφάσεις στο ΦΕΚ, οι ασφαλιστικές εισφορές υπολογίζονταν πάνω στο μεροκάματο και στους μισθούς που προβλέπονται από τις κλαδικές συμβάσεις, γιατί απλούστατα οτιδήποτε το διαφορετικό απαγορεύεται από την ισχύουσα νομοθεσία και νομολογία.
Εχουμε αποδείξει, βασιζόμενοι σε στοιχεία του ίδιου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ παλαιότερα, του ΕΦΚΑ τώρα, που προέρχονται από την ανάλυση των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων, ότι ακόμη και στην περίοδο της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, τα έσοδα του ΙΚΑ και των ασφαλιστικών ταμείων είναι σχετικά υψηλά, όμως όλες οι αστικές κυβερνήσεις (πράσινες, πρασινογάλαζες, ρόζ, γαλάζιες) κάνουν τα στραβά μάτια στην ασυδοσία των καπιταλιστών, επιτρέποντάς τους να μην καταβάλλουν τις ασφαλιστικές εισφορές, χωρίς την παραμικρή, διοικητική και ποινική κύρωση. Ετσι, (σύμφωνα με την πρώτη τριμηνιαία έκθεση του 2020 του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών – ΚΕΑΟ). Γι’ αυτό το τεράστιο σκάνδαλο, που οι δικαστές του ΣτΕ καμώνονται πως δε γνωρίζουν, δείτε ενδεικτικά και .
Οπως είδαμε, σύμφωνα με όλες τις αποφάσεις του ΣτΕ από το 2015 μέχρι σήμερα, οι συνταξιούχοι που έκαναν αγωγές μετά τις 10 Ιούνη του 2015 (όταν δημοσιεύτηκαν οι αποφάσεις 2287 και 2288) .
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όμως, . Ισχυρίζεται δε ψευδώς, ότι θα δώσει αναδρομικά σε όλους τους συνταξιούχους, ενώ στην πραγματικότητα .
Ετσι, εξαιρεί τους συνταξιούχους που ανήκουν στην εργατική τάξη, αυτήν που –δε θα κουραστούμε να το τονίζουμε- είναι η μοναδική παραγωγός του πλούτου. Δείγμα κι αυτό του ταξικού μίσους που τρέφουν ο Μητσοτάκης και οι όμοιοί του για την τάξη που όταν σπάσει τις αλυσίδες της καπιταλιστικής σκλαβιάς, θα τους στείλει στο νεκροταφείο της Ιστορίας.
Οπως αναφέραμε παραπάνω, τον Σεπτέμβρη του 2019 υποβλήθηκαν μαζικά στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθήνας αγωγές από χιλιάδες συνταξιούχους διεκδικώντας τα αναδρομιά. Στη συνέχεια, η υπόθεση έφθασε στο ΣτΕ και τότε έκανε παρέμβαση και ο ΕΦΚΑ. Στα έγγραφα που κατέθεσε ισχυρίστηκε ότι η δαπάνη για την πληρωμή των αναδρομικών του 11μήνου (11/6/2015 με 11/5/2016) ανέρχεται σε . Τότε, οι δικηγόροι των συνταξιούχων αντέκρουσαν τους ισχυρισμούς του ΕΦΚΑ, υποστηρίζοντας ότι η εκτίμηση είναι φουσκωμένη, με στόχο να επηρεάσει τους δικαστές του ΣτΕ για να απορρίψουν τις αγωγές των συνταξιούχων. Ετσι, παραμένει το ερώτημα:
Παραπέρα, ο Μητσοτάκης είπε στη Βουλή και ο Πέτσας το επανέλαβε στο pressroom, ότι η καταβολή των αναδρομικών θα γίνει Αν είναι έτσι, τότε γιατί στην τροπολογία προβλέπεται η έκδοση υπουργικής απόφασης, με την οποία θα «ρυθμίζονται ο τρόπος, η διαδικασία και οι λεπτομέρειες καταβολής των προς επιστροφή ποσών, η οποία ολοκληρώνεται εντός έξι (6) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος»;
Τέλος με την απόφαση αυτή η κυβέρνηση Μητσοτάκη βάζει . Αναφέρει η τροπολογία που ψηφίστηκε:
!
