Σχολιάζοντας την ωμή εθνικιστική πρόκληση των δεξιών δημαρχαίων Μπακογιάννη και Ζέρβα στη Χειμμάρα της Αλβανίας, γράψαμε μεταξύ των άλλων: «Η κυβέρνηση Ράμα, πάντως, δεν έκανε τίποτα για να εμποδίσει την ωμή ελληνική εθνικιστική φιέστα σε μια αλβανική κωμόπολη. Με τα βίντεο και τις εικόνες στο ένα χέρι και τις αποφάσεις της «ανεξάρτητης» αλβανικής Δικαιοσύνης στο άλλο, ο Εντι Ράμα μπορεί να κάνει ρόμπα τον Μητσοτάκη σε όλα τα διεθνή φόρουμ (ιδιαίτερα στα ευρωπαϊκά)».
Ο Εντι Ράμα δεν άργησε καθόλου. Προτού ακόμα αρχίσει η φιέστα των μερικών εκατοντάδων οπαδών του Μπελέρι στη Χειμμάρα, την οποία η αλβανική αστυνομία πήρε εντολή να περιφρουρήσει αυστηρά, ώστε να μην υπάρξει το παραμικρό επεισόδιο από εθνικιστές οπαδούς της «Μεγάλης Αλβανίας» (έχει μπόλικους η περιοχή, όπως μπορεί να διαπιστώσει ο επισκέπτης από τα εθνικοφασιστικά συνθήματα που είναι γραμμένα σε διάφορα σημεία της διαδρομής Αυλώνα-Χειμμάρα) ή από μέλη του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Ράμα έγραφε ένα γλαφυρό κείμενο-ποταμό, παίζοντας το ρόλο του Εντι… Ντράμα.
Τι περιλαμβάνει το κείμενο που ο Ράμα δημοσίευσε στο facebook, βάζοντας τίτλο το γνωστό δελφικό ρητό «νόμω πείθου», γραμμένο μάλιστα στα ελληνικά; Τα βασικά σημεία και οι βασικές επιδιώξεις του Ράμα είναι τα εξής: (στο τέλος παραθέτουμε ολόκληρο το κείμενο):
- Εμφανίζεται ως σκληρός αντικομμουνιστής και ευρωπαίος πολιτικός, αλλά και εχθρός της «βαλκανοποίησης» και των εθνικισμών της.
- Εκθέτει την κυβέρνηση Μητσοτάκη και την ελληνική αστική πολιτική δηλώνοντας «άφωνος» για το γεγονός ότι πολιτικοί μιας τρίτης χώρας οργάνωσαν εκδήλωση διαμαρτυρίας στην Αλβανία. Σε άλλο σημείο χαρακτηρίζει σουρεαλιστικές τις αντιδράσεις ελλήνων πολιτικών, σημειώνοντας πως το γεγονός της συγκέντρωσης στη Χειμμάρα είναι πρωτοφανές στην ευρωπαϊκή πολιτική ιστορία.
- Δηλώνει ένθερμος οπαδός του «κράτους δικαίου» και οχυρώνεται πίσω από τις αποφάσεις των αλβανικών δικαστικών αρχών, σημειώνοντας πως αυτές είναι ανεξάρτητες, θυμίζοντας πως ο Μπελέρι κρίθηκε προφυλακιστέος και στα τρία στάδια της δικαστικής διαδικασίας (μέχρι και στο ανώτατο) και τονίζοντας με νόημα πως δε θα μπορούσαν να ισχύσουν άλλα μέτρα και σταθμά για έναν αλβανό πολίτη επειδή τυχαίνει να έχει και ελληνική υπηκοότητα. Αναφέρει μάλιστα πως 48 αλβανοί δήμαρχοι βρίσκονται στη φυλακή κατηγορούμενοι για διαφθορά, μεταξύ των οποίων και στελέχη του δικού του κόμματος.
- Στο τέλος τους παίρνει στο ψιλό, λέγοντας πως παράτησαν τις διακοπές τους για να δώσουν ένα μοναδικό σόου σε τουρίστες από όλη την Ευρώπη και τους καλεί να ξαναπάνε στην Αλβανία, όπου είναι ευπρόσδεκτοι, ακόμα «ααι να διαμαρτυρηθούν αν θέλουν!»…
- Παίζει αριστοτεχνικά, με μπόλικο δράμα (εξ ου και Εντι Ντράμα) το χαρτί της φιλίας ανάμεσα στους δυο λαούς.
Δεν είναι τυχαίο που ο Ράμα κυριαρχεί στην αλβανική αστική πολιτική εδώ και πολλά χρόνια, με τρεις θητείες ως δήμαρχος Τιράνων και τρεις θητείες ως πρωθυπουργός (από το 2013). Γόνος οικογένειας με προβεβλημένη θέση στο καθεστώς του μικροαστικού εθνικισμού, σπούδασε στα καλύτερα σχολεία του καθεστώτος που τώρα με το θράσος του τυχοδιώκτη αποκαλεί «κομμουνισμό» (Καλλιτεχνικό Λύκειο και μετά Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών), κι όταν το καθεστώς κατέρρευσε, αυτός πήγε με τον Μπερίσα και το δεξιό Δημοκρατικό Κόμμα. Οταν ο Μπερίσα δεν του έδωσε τα αξιώματα που ήθελε (εκτός από γνωστός ζωγράφος, ο Ράμα ήταν και γνωστός μπασκετμπολίστας της «Παρτιζάνι» και της Εθνικής Αλβανίας και θεωρούσε πως άξιζε μεγάλα αξιώματα), σηκώθηκε και έφυγε για τη Γαλλία, όπου βιοποριζόταν ως ζωγράφος και «χώθηκε» στα σαλόνια της γαλλικής μπουρζουαζίας και του πολιτικού της προσωπικού.
Οταν επέστρεψε στην Αλβανία, έγινε ο καλύτερος μαθητής του Φατός Νάνο στο Σοσιαλιστικό Κόμμα. Για να καρφώσει στη συνέχεια πισώπλατα τον Νάνο και να ξεφορτωθεί τον ένα μετά τον άλλο όλους τους βασικούς εσωκομματικούς του αντιπάλους (Ρετζέπ Μεϊντάνι, Ιλίρ Μέτα, Ραμούς Χαραντινάι), αποκτώντας ιδιοκτησιακή σχέση με το κόμμα, χάρη και στη στήριξη της Μέρκελ, του Ολάντ και του Μακρόν, που είδαν σ’ αυτόν έναν αδίστακτο (και με ικανότητες, όμως) αστό πολιτικό, ευρώδουλο μέχρι το μεδούλι, με κοσμοπολίτικο «αέρα» και χωρίς τον επαρχιωτισμό τύπων όπως ο Μπερίσα.
Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τι σημαίνει να απαντά στο εμπεριστατωμένο και με υποκριτική δραματικότητα κείμενο του Ράμα ο… Μπελέρι, με ένα ανελλήνιστο παραλήρημα (το παραθέτουμε και αυτό στο τέλος), κεντρική ιδέα του οποίου είναι πως οι 48 δήμαρχοι είναι στη φυλακή για διαφθορά, ενώ αυτός είναι για… διαφθορά κατά την εκλογική διαδικασία! Σιγά μην πέσει ο παμπόνηρος Ράμα στην παγίδα ν’ ανοίξει διάλογο με τον Μπελέρι.
Το δίδυμο των δεξιών… τζοχανταραίων που έδωσε το εθνικιστικό ρεσιτάλ στη Χειμμάρα (αλήθεια, ρώτησαν το Μαξίμου ή το υπουργείο Εξωτερικών και πήραν έγκριση;) άλειψε βούτυρο στο ψωμί του Ράμα. Στο επόμενο ευρωπαϊκό φόρουμ ο Μητσοτάκης θα ζοριστεί αν θέσει ζήτημα Μπελέρι. Και θα αναλώσει «πολιτικό κεφάλαιο» που μάλλον δε διαθέτει.
ΥΓ. Στο Συγκρότημα Φιλιππάκη, αρθρογράφος που υπογράφει ως «κύριος Μάξιμος» (Μανώλης Κοττάκης;) έγραψε, επικαλούμενος πληροφορία που δεν σηκώνει αμφισβήτηση (δική του έκφραση), πως η υφυπουργός Εξωτερικών, πρώην πρέσβειρα στην Ουάσινγκτον και μυστικοσύμβουλος του Μητσοτάκη, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, χαρακτηρίζει τον Μπελέρι «πρόσωπο με σκιές» και εισηγείται να μη διαταραχτούν για χάρη του οι ελληνοαλβανικές σχέσεις. Αν αληθεύει η πληροφορία, μετά το κάζο της Χιμάρας η άποψη Παπαδοπούλου θα πρέπει να έχει ενισχυθεί.
Η ανάρτηση Ράμα στο facebook
«Νόμω πείθου
Πέρασαν αρκετοί μήνες από τότε που ορισμένοι πολιτικοί και ΜΜΕ στην Ελλάδα ζητούν από την Αλβανία να αποφυλακιστεί ο εκλεγμένος δήμαρχος Χιμάρας. Πριν από λίγες εβδομάδες, ο Μαργαρίτης Σχοινάς, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και καλός φίλος της Αλβανίας, δημοσίευσε μια επιστολή που απευθυνόταν στον Επίτροπο Oliver Varheley. Με διπλωματικά προειδοποιητικό τόνο για παρεμπόδιση της προόδου των διαπραγματεύσεων της Αλβανίας με την Ευρωπαϊκή Eνωση, ζήτησε από τον συνάδελφό του να παρέμβει στις αλβανικές αρχές, γιατί διαφορετικά ο ίδιος, δηλαδή ο κ. Σχοινάς, βλέπει “άμεσο κίνδυνο αυτό το θέμα να επηρεάσει αρνητικά τη σχέση μεταξύ της προόδου του 2023 για την Αλβανία και της δέσμευσής της για την προώθηση της έννομης τάξης”.
Με τους όρους αυτούς και με την ίδια πεποίθηση όπως στην προαναφερθείσα επιστολή, και για “τη σύνδεση του θέματος αυτού με το γενικό σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων ή την εκκρεμότητα των περιουσιών της ελληνικής μειονότητας στην περιοχή του εν λόγω δήμου, καθώς και με τις κατηγορίες για παραβίαση των ορίων (σ.σ. των ιδιοκτησιών) τους από το κράτος”, όπως γράφεται στην επιστολή του κ. Σχοινά, πραγματοποιήθηκε χθες διαμαρτυρία που διοργάνωσαν έλληνες πολιτικοί στο κέντρο της Χιμάρας!
(Η αλήθεια είναι, ότι αυτή η πεποίθηση των ελλήνων φίλων δεν βασίζεται ούτε σε ένα συγκεκριμένο γεγονός που θα μπορούσε να αποδείξει ότι στην Αλβανία υπάρχει όντως συγκεκριμένο πρόβλημα δικαιωμάτων ή ιδιοκτησίας της ελληνικής μειονότητας, το οποίο διαφέρει από το συνολικό κληρονομικό πρόβλημα στην Αλβανία με τις περιουσίες όλων των αλβανών πολιτών, τις οποίες αντιμετωπίσαμε και θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε με σεβασμό, με υπομονή και με τη γλώσσα των γεγονότων με την επίσημη Αθήνα).
Στη μνήμη μου, δεν υπάρχει άλλη περίπτωση, που οι αιρετοί ενός δημοκρατικού πολιτεύματος οργανώνουν διαμαρτυρία σε άλλο δημοκρατικό πολίτευμα, ενάντια στις αρχές αυτού του κράτους. Και όχι μόνο αυτό, αλλά που εμφανίζονται ως διαμαρτυρόμενοι κατά των αποφάσεων των αντίστοιχων δικαστηρίων του κράτους στο οποίο διαμαρτύρονται, απολυτοποιώντας την εθνοτική ένταξη του υποκειμένου της διαμαρτυρίας σε κάθε νομικό κανόνα, νομικό πρότυπο και δημοκρατική λογική. Αυτή είναι μια από εκείνες τις τυπικές καταστάσεις για την έκφραση “Είμαι άφωνος!” Είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό και θα ήθελες να σταματήσεις εκεί. Είναι όμως και από εκείνες τις χαρακτηριστικές καταστάσεις, όταν στα Βαλκάνια ζωντανεύει η έκφραση “Το πάπλωμα καίγεται για έναν ψύλλο!”. Γι’ αυτό πρέπει να συζητήσουμε και να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, για να μην συμβεί ποτέ αυτό.
“Ελευθερώστε τον Μπελέρη, τελεία και παύλα!” Αλλά ποιος και πώς μπορεί σήμερα να απελευθερώσει από τη φυλακή έναν αλβανό υπήκοο με ελληνική υπηκοότητα, ο οποίος ως υποψήφιος δήμαρχος κατηγορείται από την Ειδική Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος ότι διέπραξε το αδίκημα της εξαγοράς ψήφων -για το οποίο ο Ποινικός κώδικας της Αλβανίας είναι σαφής και δραστικός – ενώ σύμφωνα με την αμετάβλητη απόφαση στα τρία στάδια της δίκης, θα πρέπει να κρατηθεί μέχρι το τέλος της δικαστικής διαδικασίας εναντίον του;
Η ελληνική υπηκοότητα δίνει στον αλβανό πολίτη που κατηγορείται από την SPAK (σ.σ. Ειδική Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος) και κρατείται υπό προφυλάκιση από τα δικαστήρια της χώρας, διαφορετικό καθεστώς από άλλους 48 αλβανούς πολίτες με αλβανική υπηκοότητα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων δημάρχων του κόμματός μου, που σήμερα κρατούνται με τις κατηγορίες του ίδιου Σώματος; με πανομοιότυπες αποφάσεις των ίδιων δικαστηρίων;
Δεν έχω κρύψει την πολύ θετική μου άποψη, ούτε τα πολύ φιλικά μου αισθήματα για τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη. Εχω δει σε αυτόν από την αρχή έναν σύγχρονο ευρωπαίο ηγέτη και έχω βρει συνεχώς έναν αξιοθαύμαστο άνθρωπο. Δεν σκοπεύω να κρύψω τη γνώμη και τα συναισθήματά μου ούτε σήμερα, που ο αξιότιμος συνάδελφος και αγαπητός φίλος Κυριάκος θα πρέπει να διαβάσει τη διαμορφωμένη και καλά ενημερωμένη γνώμη μου, η οποία δεν συμπίπτει πουθενά με τη γνώμη των φίλων διαδηλωτών.
Για μένα, αυτή η πολιτικοποίηση ενός ζητήματος της αλβανικής Δικαιοσύνης, σε σημείο που να διοργανώνεται διαμαρτυρία εδώ στην Αλβανία από εκλεγμένες αρχές στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των δημάρχων των δύο μεγαλύτερων πόλεων της Ελλάδας, θα μπορούσε να γίνει το σενάριο μιας σαρκαστικής ταινίας για τις διακρατικές σχέσεις μεταξύ Βαλκάνιων, αντάξιες του παλιού στερεότυπου των συγκρούσεων «ποιος είμαι εγώ και ποιος είσαι εσύ!», αλλά όχι η δημοκρατική πραγματικότητα της ευρωπαϊκής γειτονίας μεταξύ ενός κράτους μέλους της ΕΕ και μιας χώρας που διαπραγματεύεται επί του παρόντος την ένταξη στην ΕΕ.
Δεν σκοπεύω να κρύψω σε αυτές τις γραμμές ούτε την ικανοποίηση για την εξαιρετική πρόοδο που έχουμε κάνει μαζί με τον έλληνα πρωθυπουργό τα τελευταία χρόνια, στο να λιώσουμε με ευρωπαϊκό πνεύμα τους βαλκανικούς πάγους που δημιουργήθηκαν με τα χρόνια στις αλβανοελληνικές σχέσεις, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον στα μάτια και αντιμετωπίζοντας παλιά αδιέξοδα με ανοιχτό μυαλό και καλή θέληση.
Αλλά δεν έχω τρόπο να κρύψω τη μεγάλη λύπη μου, μπροστά στη σουρεαλιστική παρέμβαση της ελληνικής πλευράς σε ένα ζήτημα της αλβανικής Δικαιοσύνης, σε σημείο που οι δηλώσεις από την Αθήνα και τα «καρφιά» των ελλήνων φίλων μας στις Βρυξέλλες να παρουσιάζουν αυτό το θέμα, του οποίου επιλήφθηκε η Δικαιοσύνη με την κατηγορία του εκλογικού εγκλήματος, σαν θέμα της ελληνικής μειονότητας, και να κλιμακώνεται με μια τέτοια διαμαρτυρία, πρωτόγνωρη στην ιστορία της Ευρώπης – τουλάχιστον εξ όσων γνωρίζω!
Οχι μόνο λυπάμαι πολύ, αλλά και ανησυχώ σοβαρά. Γιατί αυτό το βήμα, που μοιάζει με πόδι ελέφαντα σε υαλοπωλείο, μπορεί να επιφέρει την οπισθοδρομική συνέπεια της αναζωπύρωσης της σημαίας του εθνικισμού και των αμοιβαίων αρνητικών συναισθημάτων που προκαλεί αυτή η σημαία σε παραπληροφορημένα στρώματα και ορισμένες ομάδες εξτρεμιστών, που καλωσορίζουν αυτά τα περιστατικά, ενώ έχουν στο χέρι τους ένα κουτάκι βενζίνης, που δεν αμφιβάλλω ούτε για ένα δευτερόλεπτο πως όχι μόνο εγώ και η αλβανική κυβέρνηση αλλά και ο πρωθυπουργός και η ελληνική κυβέρνηση δεν το θέλουμε καθόλου.
Οπου κι αν στραφώ για να βάλω τον εαυτό μου “στη θέση του άλλου”, δεν μπορώ να βρω ένα μονοπάτι που να με οδηγεί στο να δικαιολογήσω αυτήν την προσέγγιση σε ένα ζήτημα της Δικαιοσύνης και δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί να λυθεί αυτό το «περίεργο» πρόβλημα με τους γείτονες και φίλουςμας, εκτός από το να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της ανενόχλητη!
Επομένως, δεν ξέρω τι άλλο μπορώ να πω, γιατί το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Αλβανίας, η σαφής διάκριση των εξουσιών, που χάρη στη μεταρρύθμιση στη δικαιοσύνη (Η ΕΛΛΑΔΑ, ΟΠΩΣ ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, ΣΤΗΡΙΞΑΝ ΤΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ) και τη σιδερένια βούληση της κυβερνητικής μας πλειοψηφίας να την εφαρμόσει, χωρίς ποτέ να κάνουμε πολιτικό σχολιασμό των αποφάσεων των δικαστηρίων, δίνουν μια χαμένη διάσταση στην ιστορία του κράτους της δημοκρατικής Αλβανίας στο δρόμο προς την Ενωμένη Ευρωπαϊκή Οικογένεια. Το απολύτως αδιαπραγμάτευτο πρότυπο της Ευρωπαϊκής Ενωσης να μην αναμειγνύεται ποτέ στις υποθέσεις της Δικαιοσύνης για κανένα πολιτικό λόγο, αλλά και το όραμα και η θέλησή μου να μη συμβιβάσω ποτέ τις εξωτερικές στρατηγικές σχέσεις με τη διόγκωση επεισοδιακών γεγονότων όπως αυτό, μου καθιστούν αδύνατο να αναλογιστώ περισσότερο αυτό το επεισόδιο, τόσο κοινότοπο όσο και επικίνδυνο, στο πλαίσιο της στενά βαλκανικής σκέψης.
Αλλά στους έλληνες φίλους που ήρθαν στη Χιμάρα εν μέσω διακοπών και έδωσαν το μοναδικό τους σόου σε τουρίστες από όλη την Ευρώπη, που φέτος έχουν αποβιβαστεί περισσότεροι από ποτέ στις αλβανικές ακτές, λέω ότι είναι πάντα ευπρόσδεκτοι στην Αλβανία.
Και να διαμαρτυρηθούν αν θέλουν!
Γιατί η σημερινή Αλβανία είναι μια ευρωπαϊκή χώρα, ανεκτική σε κάθε σύγχρονο διαδηλωτή, αλλά και ιστορικά φιλόξενη για κάθε ξένο, ανεξαρτήτως χρώματος, γλώσσας ή θρησκείας. Και πολλές στιγμές της ιστορίας μας το μαρτυρούν, όταν οι Αλβανοί έγιναν οι φύλακες άγγελοι των ξένων που αγωνίζονταν για επιβίωση, από τους Εβραίους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι τους Αφγανούς σήμερα – συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων που πλήττονταν από την ακραία φτώχεια στα βόρεια της χώρας τους κατά τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, που χτύπησαν τις εξουθενωμένες οικογενειακές πόρτες των Αλβανών στα νοτιοανατολικά της χώρας μας.
Οχι μόνο αυτό, αλλά η σημερινή Αλβανία είναι μια ευρωπαϊκή χώρα με μια νέα υποδειγματική νομοθεσία για όλες τις μειονότητες, όπου η ελληνική μειονότητα απολαμβάνει τις ίδιες ελευθερίες και δικαιώματα με την αλβανική κοινότητα, όπου οι πολίτες μας με ελληνική υπηκοότητα εκλέγουν και εκλέγονται ελεύθερα, όπως συνέβη και στις φετινές δημοτικές εκλογές σε Δρόπολη και Φοινίκη, μετά από προεκλογική εκστρατεία με μηνύματα που δόθηκαν στα αλβανικά και στα ελληνικά (ακόμα και από εμένα, που δυστυχώς δεν μιλάω την υπέροχη ελληνική γλώσσα), όπου η ελληνική σημαία κυμάτιζε ελεύθερα ανάμεσα σε παραδοσιακά τραγούδια και χορούς των Δροπολιτών και οι υποψήφιοι της ελληνικής μειονότητας πήραν τις εντολές να συνεχίσουν να διακυβερνούν τις κοινότητές τους ανενόχλητοι. Κατά την περίοδο της κυβέρνησής μου, σπίτια που χτίστηκαν χωρίς άδεια στα χρόνια της μεταπολίτευσης νομιμοποιήθηκαν μαζικά για τις ελληνικές οικογένειες και τους δόθηκαν χιλιάδες τίτλοι ιδιοκτησίας, που δεν είχαν για δεκαετίες, όπως και σε εκκλησίες, όπου οι ορθόδοξοι πιστοί τελούν θρησκευτικές τελετουργίες. Τίτλοι περιουσιών που κατασχέθηκαν από το κομμουνιστικό καθεστώς, ακαταχώριστοι μέχρι να έρθω στην κυβέρνηση.
Στα ελληνικά ΜΜΕ που ασχολούνται με το θέμα που με οδήγησε να γράψω αυτές τις γραμμές, λέω ότι είναι ευπρόσδεκτοι να ακούσουν και την άλλη καμπάνα αν θέλουν, όταν θέλουν, στα Τίρανα ή ακόμα και στη Χιμάρα αν θέλουν, όπου τους καλωσορίζουμε πάντα με ευχαρίστηση με τις αλήθειες μας! Γιατί η Αλβανία έχει σήμερα μια κυβέρνηση που λέει ό,τι κάνει και κάνει ό,τι λέει για τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων και των περιουσιών των μελών της ελληνικής μειονότητας. Τα οποία ποτέ, σε καμία περίπτωση, δεν αντιμετωπίστηκαν από τις σημερινές αλβανικές αρχές διαφορετικά από αυτές όλων των Αλβανών.
Το ζήτημα των τίτλων ιδιοκτησίας στην Αλβανία ήταν μια κακή ασθένεια που δημιουργήθηκε από τον κομμουνισμό και επιδεινώθηκε σε σημείο αγωνίας από τη δημοκρατική μετάβαση, κατά την οποία τα ακίνητα έγιναν για χρόνια αντικείμενο μιας αποκρουστικής ανευθυνότητας της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας. Γι’ αυτό δώσαμε επίσης ιδιαίτερη προσοχή στα δικαιώματα ιδιοκτησίας και στην καθυστερημένη επί δεκαετίες διαδικασία αντιμετώπισης των ακινήτων σε ορισμένες περιοχές, από τις πεδιάδες των Μεγάλων Υψιπέδων στην Τροπόγια, μέχρι τα βοσκοτόπια και τους ελαιώνες στις ακτές του Ιονίου. Εχει δρομολογηθεί με υψηλό αίσθημα ευθύνης από την πλευρά της κυβέρνησής μας και τα συγκεκριμένα αποτελέσματα μιας συνεχιζόμενης, καθόλου εύκολης δουλειάς, είναι αδιαμφισβήτητα.
Στον ελληνικό λαό λέω, ελάτε στην Αλβανία και θα νιώσετε σαν στο σπίτι σας, γιατί μετά από μια τραγική απομόνωση που μας χώρισε για μισό αιώνα και μετά από μια δραματική μετάβαση με σοβαρά προβλήματα και μεγάλα δεινά, η Αλβανία γίνεται κάθε χρόνο και περισσότερο ένα καλό μέρος για να εργαστείτε, να επενδύσετε, να παίξετε μουσική ή θέατρο, να εκθέσετε την αξιοθαύμαστη τέχνη και τον πολιτισμό σας ή ακόμα και να ξεκουραστείτε, στις θάλασσες ή στα μαγικά βουνά μας. Και επίσης, επειδή οι Αλβανοί και οι Ελληνες είναι δύο φιλικοί λαοί από αμνημονεύτων χρόνων, επειδή η γεωγραφία τους έχει κάνει γείτονες και η ιστορία τους έχει ενώσει σε κοινές υποθέσεις και προβλήματα, πολύ περισσότερο από ό,τι οι πολιτικοί τους διχάζουν λόγω της λαγνείας τους για εξουσία και λόγω των εθνικιστικών διαφορών τους σε αυτόν τον ελικοειδή δρόμο της Ιστορίας, σε αυτή την περιοχή έχει παραχθεί περισσότερη Ιστορία παρά κύκλοι που θέλουν να αφομοιώσουν τα προϊόντα αυτής της Ιστορίας.
Το σήμερα μας έφερε πιο κοντά για πάντα, είτε χάρη στις εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανούς που βγήκαν από το καταφύγιο της κομμουνιστικής φτώχειας, που ήρθαν κοντά σας στα δύσκολα 90s και έγιναν πλέον μέρος της ζωής σας στην Ελλάδα, είτε χάρη στην προθυμία μας να έχουμε πάντα την πόρτα ανοιχτή για εσάς. Επειδή είστε τα αδέρφια μας, με τα οποία το μέλλον μας ενώνει άρρηκτα, ως δύο ευρωπαϊκούς λαούς που τους χωρίζει η γλώσσα, αλλά που αγαπιούνται. Είμαστε όπως λέγεται στη διάσημη ιταλική ταινία του Τζουζέπε Τορνατόρε, “ούνα φάτσα, ούνα ράτσα”».
Η «απάντηση. Μπελέρι στον Ράμα
«Ευχαριστώ πρώτα τους ψηφοφόρους μου και μετά τους φίλους μου για την υποστήριξή τους χθες, θέλω να δώσω μια σύντομη απάντηση στον Πρωθυπουργό της χώρας μου, ο οποίος, παρά τις δεσμεύσεις του με φίλους, ανυπομονούσε να ξημερώσει και να δώσει το σχόλιό του για τη χθεσινή διαμαρτυρία στη Χειμάρρα.
Είναι αλήθεια ότι οι αποφάσεις των “αναμορφωμένων” δικαστηρίων δεν σχολιάζονται, αλλά δεν μπορεί να δηλωθεί ότι αυτά τα δικαστήρια και ο εισαγγελέας είναι ανεξάρτητα από αυτόν. Σε κάθε περίπτωση, πριν συλληφθεί ένας δικός του, ο πρωθυπουργός το γνώριζε εκ των προτέρων, και τον απέλυσε ή τον απομάκρυνε από την διπλανή του καρέκλα, όλο το κοινό γνωρίζει τις υποθέσεις, πριν συλληφθούν οι δικοί του, ληφθεί άδεια και χρόνος κάντε τις δικαιολογητικές δηλώσεις εκ των προτέρων, η ευθύνη είναι ατομική.
Είναι αλήθεια ότι πολλοί από τους αιρετούς και τους φίλους τους είναι στη φυλακή σήμερα, αλλά κανένας από αυτούς για εκλογικά εγκλήματα, αλλά για εγκλήματα που έχουν να κάνουν με τη σπατάλη δημοσίου χρήματος σε τεράστια κλίμακα, που περιέργως έκαναν χωρίς τον πρωθυπουργό. Γνώση υπουργού, αν και βρισκόταν στην καρέκλα δίπλα τους όταν πετάχτηκαν οι υπογραφές. Είμαι ο μόνος που συνελήφθη για εκλογικά αδικήματα εδώ και 33 χρόνια. Στα 33 χρόνια που ακούμε για εκλογικά εγκλήματα, μόνο ένας Έλληνας έχει συλληφθεί και μόνο ένας Έλληνας που ο Πρωθυπουργός τον χαρακτηρίζει δημόσια ως προσωπικό του εχθρό, κρατείται στη φυλακή.
Όλοι έχουμε ακούσει τις ηχογραφήσεις του φακέλου της Δίβρας και του Δυρραχίου, έφτασαν μέχρι τη Γερμανία, αλλά κανένας από αυτούς που ακούστηκαν δεν συνελήφθη, αλλά προήχθησαν, έστω και υπουργός. Ακόμα και ο Ερντογάν μιλάει για Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη. Και κατήγγειλε ότι η Αμερική και η Ευρώπη παρενέβησαν στο έργο του Τούρκου δικαστή.
Ακόμα και ο Ερντογάν θεωρείται πρωταθλητής της δημοκρατίας που δεν ανακατεύεται στο δικαστικό σύστημα!! Ακόμα και στη δικτατορία με δικαστικές αποφάσεις οι προκάτοχοί σας καταδίωξαν πολιτικούς αντιπάλους κύριε Πρωθυπουργέ!
Όσο για τα παραθαλάσσια ακίνητα, δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω από το δάχτυλο, που είναι στραμμένο προς όλους, κ. Πρωθυπουργέ, οι υπάλληλοί σας στο κτηματολόγιο αναγκάζουν τους νόμιμους ιδιοκτήτες να πουλήσουν τα ακίνητά τους για να τα καταχωρήσουν. Να θυμίσω έναν φίλο μου που απέλυσε 5-6 κτηματολόγους στην Αυλώνα για να μην καταγράψουν την περιουσία του ιδιοκτήτη γιατί την είχε σημαδέψει για στρατηγικές επενδύσεις.
Όσο για την ελευθερία της έκφρασης που άσκησαν χθες οι Χειμαριώτες, δεν μας την δώσατε κύριε Πρωθυπουργέ, αλλά γεννήθηκε μαζί μας και προστατεύτηκε με αίμα. Το να καυχιόμαστε το 2023, όταν ο κομμουνισμός έχει πέσει εδώ και 33 χρόνια, ότι μας αφήνουν να εκφραζόμαστε ελεύθερα, είναι αλαζονεία.
Αρκεί βέβαια να εκφραστούμε και θα περιμένουμε υπομονετικά να πει τον λόγο της η “ανεξάρτητη” από εσάς δικαιοσύνη, αλλά αυτό το θέμα δεν τελειώνει εδώ, στα δικαστήρια του Πρωθυπουργού. Ο κόσμος μίλησε, κύριε Πρωθυπουργέ, αφήστε τον εκλεγμένο να κάνει τη δουλειά του, να σταματήσει η δυσαρέσκεια και να μιλήσουν τα δικαστήρια, χωρίς να τους πείτε ότι “τα στοιχεία πρέπει να υπάρχουν” και ότι “είναι ανεξάρτητοι”. Η δικαιοσύνη καθυστερεί αλλά ποτέ δεν ξεχνά!!!»
