«Αν εξωγήινοι αφόπλιζαν ολοκληρωτικά το Ιράν, η Ουάσινγκτον θα συνέχιζε τα σχέδιά της να κατασκευάσει ένα αντιπυραυλικό σύστημα στην Πολωνία;». Με αυτό το ερώτημα αιφνιδίασε την αμερικανίδα υφυπουργό Εξωτερικών Ελεν Τόσερ ο ρώσος πρεσβευτής Ντμίτρι Ρογκόζιν, πριν από μερικούς μήνες. Το ερώτημά αυτό είχε τεθεί πίσω από κλειστές πόρτες, στις 22 του περασμένου Ιούλη στην Ουάσιγκτον, και μόλις πριν μερικές μέρες ο Ρογκόζιν το αποκάλυψε στο γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ που το δημοσίευσε σε άρθρο του με τον αποκαλυπτικό τίτλο: «Μια νέα κούρσα εξοπλισμών διαγράφεται μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ» (6/12/11).
Ο Ρογκόζιν είπε ότι η Τόσερ του απάντησε χωρίς δισταγμό καταφατικά, αφού το σχέδιο έχει αποφασιστεί και θα εκτελεστεί. Η απάντηση της αμερικανίδας υφυπουργού αποτελεί κατά τον Ρογκόζιν την καλύτερη απόδειξη ότι η αντιπυραυλική ασπίδα που στήνουν οι ΗΠΑ στρέφεται ενάντια στη Ρωσία, με τους Αμερικάνους να επιδιώκουν να μετατοπίσουν τη στρατηγική ισορροπία προς όφελός τους, θέλοντας να εξουδετερώσουν την πυρηνική ισχύ της Ρωσίας. Ο πρεσβευτής κατέληξε ότι «το Κρεμλίνο βαρέθηκε να το θεωρούν ηλίθιο οι Αμερικάνοι», προειδοποιώντας ταυτόχρονα ότι, «εάν το ΝΑΤΟ βελτιώσει την αμυντική ασπίδα, θα πρέπει δυστυχώς ν’ ακονίσουμε τα μαχαίρια μας».
Οι σκληρές δηλώσεις Ρογκόζιν δεν έγιναν τυχαία τώρα. Είναι απάντηση στην αμερικάνικη κινητικότητα στο ζήτημα της αντιπυραυλικής ασπίδας το τελευταίο διάστημα. Ποια ήταν αυτή η κινητικότητα; Δεν χρειάζεται παρά να διαβάσουμε την ομιλία της Τόσερ στο συνέδριο του Ατλαντικού Συμβουλίου Πυραυλικής Αμυνας, που έγινε στην Ουάσινγκτον στις 18 του περασμένου Οκτώβρη, για να καταλάβουμε (https://www.state.gov/t/us/175693.htm). Από τον Οκτώβρη του 2009, που η κυβέρνηση Ομπάμα εγκατέλειψε το σχέδιο της ανάπτυξης 10 επίγειων αντιπυραυλικών συστημάτων στην Ευρώπη και υιοθέτησε το φθηνότερο σύστημα των πυραύλων SM-3 (που θα εγκατασταθούν είτε επίγεια είτε σε πολεμικά πλοία), έχουν περάσει αισίως δύο χρόνια. Τα δύο αυτά χρόνια, όπως υποστηρίζει η Τόσερ, έχει γίνει μια τεράστια πρόοδος. Η πρώτη φάση του ευρωπαϊκού σκέλους της αντιβαλλιστικής άμυνας (EPAA) έχει αρχίσει να εφαρμόζεται και έχουν ξεκινήσει οι διεργασίες για την εφαρμογή και των τριών φάσεων που θα ακολουθήσουν.
Το Νοέμβρη του 2010, το ΝΑΤΟ πήρε την απόφαση «ορόσημο» (κατά την αμερικανίδα υφυπουργό) για την αντιπυραυλική ασπίδα. Το φετινό Μάρτη, το αμερικάνικο πολεμικό πλοίο USS Monterey γίνεται το πρώτο πλοίο με αντιβαλλιστική προστασία που αναπτύσσεται στην Ευρώπη. Τον περασμένο Σεπτέμβρη, οι ΗΠΑ υπογράφουν τρεις συμφωνίες στο πλαίσιο της «αντιβαλλιστικής άμυνας». Η πρώτη ήταν στις 13 Σεπτέμβρη με τη Ρουμανία, όπου η Χίλαρι με τον ρουμάνο ομόλογό της Μπακόνσκι συνυπέγραψαν συμφωνία που επιτρέπει την εγκατάσταση επίγειων πυραύ-λων SM-3 στη ρουμάνικη αεροπορική βάση Ντεβεσέλου. Αυτή θα είναι η πρώτη εγκατάσταση επίγειων πυραύλων SM-3 και αφού η συμφωνία επικυρωθεί από το ρουμάνικο κοινοβούλιο θα εφαρμοστεί μέχρι το 2015. Μια μέρα μετά, στις 14 Σεπτέμβρη, η Τουρκία συμφώνησε να δεχτεί αντιπυραυλικό ραντάρ, το οποίο αναμένεται να εγκατασταθεί μέχρι τα τέλη του χρόνου. Την επομένη, στις 15 Σεπτέμβρη, συνήφθη η αντιβαλλιστική συμφωνία με την Πολωνία, που προβλέπει την εγκατάσταση πυραύλων SM-3 στο πολωνικό έδαφος μέχρι το 2018. Τέλος, μέσα στον Οκτώβρη, η Ισπανία συμφώνησε να δώσει τα λιμάνια της για τον ελλιμενισμό τεσσάρων αμερικάνικων πολεμικών που θα χρησιμεύσουν για μελλοντική ανάπτυξη της αντιπυραυλικής ασπίδας στην Ευρώπη.
Ολα τα παραπάνω δεν μπορούσαν παρά να θορυβήσουν τη Ρωσία που δεν καταπίνει το παραμύθι ότι όλα γίνονται για τον κίνδυνο του Ιράν, τον οποίο όλως τυχαίως θέλησε να αναβαθμίσει η Διεθνής Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (IAEA) με την πρόσφατη έκθεσή της για τα πυρηνικά του Ιράν. Οι Αμερικάνοι ξέρουν ότι το Ιράν δεν είναι ηλίθιο να εκτοξεύσει πυρηνική βόμβα, ακόμα κι αν την κατασκευάσει. Την πυρηνική δύναμη της Ρωσίας θέλουν να μειώσουν, η οποία όμως δεν μπορεί να μείνει αμέτοχη στο παιχνίδι. Γι αυτό και ο Μεντβέντεφ εμφανίστηκε πρόσφατα στο Καλίνινγκραντ (κοντά στα σύνορα με τη Λιθουανία και την Πολωνία), για να εγκαινιάσει σημειολογικά ένα νέο σταθμό ραντάρ, έχοντας δηλώσει προηγουμένως ότι, σε περίπτωση που οι ΗΠΑ δεν υποχωρήσουν, η Ρωσία θα εγκαταστήσει μέχρι το 2020 στα ΝΑΤΟϊκά σύνορα πυραύλους μικρού βεληνεκούς με πυρηνικές κεφαλές, που θα στοχεύουν τις αμερικάνικες «αμυντικές» θέσεις στην Ευρώπη. Την περασμένη Τετάρτη, το πρακτορείο «Η Φωνή της Ρωσίας» δημοσίευσε ότι «η Δυτική Στρατιωτική Περιφέρεια θα αποκτήσει σύνταγμα αντιαεροπορικού πυραυλικού συστήματος S-400, οι δοκιμές του οποίου με βολές μάχης πραγματοποιούνται σήμερα στην περιοχή Αστραχάν. Βάσει των αποτελεσμάτων των ασκήσεων θα υιοθετηθεί απόφαση για τη χρησιμοποίηση των συστημάτων αυτών στο στρατό. Στο μέλλον θα είναι διαταγμένα στην περιοχή Καλίνινγκραντ». Ο δε διοικητής του στόλου της Βαλτικής Βίκτορ Τσιρκόφ δήλωσε ότι τα πρώτα αντιαεροπορικά συστήματα S-400, που θα αντικαταστήσουν τα απαρχαιωμένα S-200, θα παραδοθούν στα τμήματα της ναυτικής αεράμυνας του Καλίνινγκραντ μέχρι το τέλος του χρόνου.
Το θερμόμετρο της έντασης ΗΠΑ-Ρωσίας ανέβηκε, επίσης, με αφορμή τις ρωσικές εκλογές. Η Χίλαρι επιτέθηκε κατά της Ρωσίας στη συνεδρίαση του ΟΑΣΕ (Οργανισμός Ασφάλειας και Συνεργασίας στην Ευρώπη), κάνοντας σκληρή κριτική για τις βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής, και ο ρώσος ομόλογός της Σεργκέι Λαβρόφ αρνήθηκε να πάρει μέρος στη συνεδρίαση του Οργανισμού την επομένη, χαρακτηρίζοντας απαράδεκτες τις δηλώσεις Κλίντον. Τα ιμπεριαλιστικά μαχαίρια βγήκαν από τα ζωνάρια και ακονίζονται. Με αυτά τα γεγονότα είναι να γελάει κανείς ενθυμούμενος τις παπαρολογίες περί «παγκόσμιας ειρήνης», με τις οποίες τάιζαν τους λαούς οι «σοβιετικοί» ψευτοκομμουνιστές και τα εδώ παπαγαλάκια τους. Γιατί τερματισμός στο κυνηγητό των εξοπλισμών και εξασφάλιση παγκόσμιας ειρήνης στο πλαίσιο του καπιταλισμού δεν μπορούν να υπάρξουν. Στην εποχή μάλιστα του ιμπεριαλισμού, οι πολεμικοί εξοπλισμοί αποκτούν ακόμα πιο ιδιαίτερη σημασία στο πλαίσιο του πολέμου των αγορών ενός ήδη μοιρασμένου κόσμου, ο οποίος μόνο να ξαναμοιραστεί μπορεί, είτε με την δύναμη του κεφαλαίου είτε με την ισχύ των όπλων…
