Θύματα της πιο στυγνής εκμετάλλευσης και της σιωνιστικής ιδεολογίας είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες ξένοι εργάτες που έχουν αντικαταστήσει στο Ισραήλ τους Παλαιστίνιους, οι οποίοι μέχρι την πρώτη Ιντιφάντα ήταν η βασική πηγή φτηνής εργατικής δύναμης.
Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα των «New York Times» (4/7/2010), από την πρώτη Ιντιφάντα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, πάνω από ένα εκατομμύριο ξένοι εργάτες έχουν πάει στο Ισραήλ για να αντικαταστήσουν τους παλαιστίνιους εργάτες. Σήμερα, τουλάχιστον 250.000 ξένοι εργάτες, από τους οποίους οι μισοί περίπου είναι παράνομοι, ζουν στο Ισραήλ, με βάση τα στοιχεία της ισραηλινής κυβέρνησης. Αυτοί είναι Κινέζοι που δουλεύουν στις οικοδομές, φιλιππινέζες οικιακές νοσοκόμες, ταϊλανδοί εργάτες γης, καθώς και άλλοι Ασιάτες, Αφρικανοί και Ανατολικοευρωπαίοι, που δουλεύουν ως οικιακοί βοηθοί, μάγειροι και νταντάδες.
Παρόλο που η ισραηλινή οικονομία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα ξένα εργατικά χέρια, οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται στο στόχαστρο των Σιωνιστών, που θεωρούν απειλή την παρουσία τους για το μέλλον του κράτους του Ισραήλ, και παράλληλα οι σιωνιστικές κυβερνήσεις από τη μια ενθαρρύνουν την προσωρινή απασχόληση ξένων εργατών και από την άλλη έχουν επιβάλλει μικρής διάρκειας παραμονή στη χώρα και αυστηρούς περιορισμούς στους όρους εργασίας, που αφήνουν απροστάτευτους τους ξένους εργάτες από την αυθαιρεσία και τη βάρβαρη εκμετάλλευση των εργοδοτών.
Οσοι υπερβαίνουν την άδεια παραμονής και προσπαθούν να παραμείνουν στο Ισραήλ, ζουν με το φόβο της Μονάδας Oz, που δημιουργήθηκε πρόσφατα για να κυνηγά τους παράνομους μετανάστες και να τους παραδίδει για απέλαση.
Για να δικαιολογήσει την πολιτική αυτή, η ισραηλινή κυβέρνηση επικαλείται ότι θέλει να δίνονται οι ανειδίκευτες θέσεις εργασίας σε άνεργους Ισραηλινούς, ιδιαίτερα σε Αραβες και φανατικούς εβραίους, την ίδια στιγμή που το 2009 έδωσε 120.000 άδειες εργασίας, αριθμό ρεκόρ, για ξένους εργάτες.
Ο πρώτος στόχος των δυνάμεων καταστολής είναι οι κινέζοι εργάτες, στους οποίους έχουν δοθεί τα τελευταία χρόνια όλες σχεδόν οι άδειες εργασίας στον κατασκευαστικό κλάδο. Οι Κινέζoι είναι το ένα τέταρτο του συνόλου των ξένων εργατών που έχουν απελαθεί από το 2003 μέχρι το 2008.
Οπως αποκαλύπτει η ισραηλινή οργάνωση για τα εργατικά δικαιώματα «Kav LaOved», οι κινέζοι εργάτες βρίσκονται στην πιο δυσχερή θέση, γιατί, εκτός των άλλων, στρατολογούνται μέσω ενός σκοτεινού δικτύου εταιριών, που λειτουργούν όπως οι σπείρες των δουλεμπόρων, πληρώνοντας 31.000 δολάρια το κεφάλι, το πιο ψηλό χαράτσι απ’ όλους τους ξένους εργάτες, και τα χρήματα αυτά καταλήγουν στις τσέπες μεσαζόντων και κυβερνητικών παραγόντων και στις δύο χώρες.
Με αποτέλεσμα, οι κινέζοι εργάτες να αναγκάζονται να δουλεύουν κατά μέσο όρο δύο χρόνια μόνο για να ξεπληρώσουν τα χρήματα που δανείζονται για να πληρώσουν το υπέρογκο χαράτσι. Οντας απληροφόρητοι για τα δικαιώματά τους και μη έχοντας τη δυνατότητα να μιλούν εβραϊκά ή αγγλικά, οι περισσότεροι πέφτουν θύματα της πιο στυγνής εκμετάλλευσης, ζουν σε άθλιες συνθήκες, οι μισθοί τους παρακρατούνται συχνά από τους εργοδότες και οι άδειες παραμονής τους λήγουν γρήγορα, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να απελαθούν πριν ακόμη ξεπληρώσουν το χρέος τους ή βάλουν στην άκρη κάποια χρήματα.
Η απόγνωση οδηγεί κάποιους εργάτες σε παράτολμες και επικίνδυνες για τη ζωή τους μορφές διαμαρτυρίας για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους που παρακρατούν οι εργοδότες. Οπως αναφέρει το προαναφερόμενο δημοσίευμα των «New York Times», πρόσφατα, τρεις κινέζοι οικοδόμοι, των οποίων η άδεια παραμονής είχε λήξει και κινδύνευαν να απελαθούν, ανέβηκαν στον βραχίονα ενός γερανού, σε ύψος 22 ορόφων, για να διεκδικήσουν τα χρήματα που τους παρακρατούσε ο εργοδότης τους. Αφού παρέμειναν 9 ώρες πάνω στο γερανό, η οικοδομική εταιρία συμφώνησε να πληρώσει 1.000 δολάρια στον καθένα και μόνο τότε κατέβηκαν και οδηγήθηκαν χωρίς αντίρρηση στο αεροδρόμιο για απέλαση. Ηταν η δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες που έγινε αυτή η μορφή διαμαρτυρίας.
Οπως καταγγέλλει η οργάνωση «Kav LaOved», η κινέζικη πρεσβεία στο Ισραήλ τηρεί στάση αδιάφορη ή ακόμη και εχθρική απέναντι στα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κινέζοι εργάτες. Οταν το 2001 κατέβηκαν σε απεργία 170 κινέζοι οικοδόμοι διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους, οι αξιωματούχοι της πρεσβείας τους απείλησαν ότι θα φυλακιστούν κατά την επιστροφή τους στην Κίνα για παραβίαση των συμβολαίων τους και της κινέζικης εργατικής νομοθεσίας. Την ίδια στάση κράτησαν και στην τελευταία περίπτωση. Οι τρεις εργάτες ανέβηκαν στο βραχίονα του γερανού, αφότου η πρεσβεία αγνόησε τις εκκλήσεις τους.
Ενδεικτική της βαρβαρότητας που βιώνουν οι ξένοι εργάτες είναι και η περίπτωση του κινέζου οικοδόμου Lin Qingde, o οποίος, σύμφωνα με το προαναφερόμενο δημοσίευμα των «New York Times», ήταν ένας από τους 29 εργάτες που κατέθεσαν μήνυση εναντίον ενός ισραηλινού εμπόρου, που έκλεψε από εκατοντάδες εργάτες 1.7 εκατομμύρια δολάρια, τα οποία υποτίθεται είχε αναλάβει να μεταβιβάσει στις οικογένειές τους στην Κίνα. Ο απατεώνας αυτός συνελήφθη, όμως, ενώ ο Lin Qingde περίμενε να καταθέσει στη δίκη, η βίζα του έληξε και συνελήφθη. Εμεινε στη φυλακή πέντε μήνες, με το φόβο ότι όταν επιστρέψει στην Κίνα μπορεί να δολοφονηθεί, αν δεν καταφέρει να πληρώσει το χρέος 40.000 δολαρίων. Τελικά, η δίκη ορίστηκε για τον περασμένο Μάιο, όμως ο Lin δεν πήγε να καταθέσει, γιατί είχε ήδη απελαθεί. Ο δικηγόρος του Lin και των υπόλοιπων 28 εναγόντων, Hay Haber, δήλωσε ότι ντρέπεται για το σύστημα απονομής της Δικαιοσύνης στο Ισραήλ. Και πρόσθεσε: «Αυτοί οι εργάτες, δυστυχώς, δεν έχουν καμιά θέση στο Ισραήλ. Εδώ δεν είναι παρά φτηνοί σκλάβοι».
