Τι θα γίνει τελικά με όλους αυτούς που «σκίζονται» για να προστατεύσουν τα παιδιά σε όλες τις χώρες που μαστίζονται από τη δυστυχία; Για τους διάφορους «προστάτες των ορφανών» μιλάμε, που για μια ακόμα φορά έδειξαν τον υπερβάλλοντα ζήλο τους στην Αϊτή, προσπαθώντας να βγάλουν έξω από τη χώρα 33 παιδιά για να τα «σώσουν». Στο ζήλο τους επάνω, οι άνθρωποι δεν πρόσεξαν ότι μερικά δεν ήταν και τόσο… ορφανά (ένα εννιάχρονο κοριτσάκι το έλεγε, αλλά αυτοί είχαν σφραγίσει τ’ αυτιά τους), αλλά αυτό είναι… λεπτομέρεια μπροστά στην αγάπη τους (για τα λεφτά φυσικά).
Δεν ξέρουμε τι θ’ απογίνουν οι δέκα αμερικάνοι βαπτιστές που απήγαγαν τα παιδάκια για να τα πουλήσουν στο εξωτερικό (συγνώμη, για να τα σώσουν το έκαναν οι άνθρωποι), αλλά δεν είναι αυτό που έχει τόσο σημασία. Ισως και να τη σκαπουλάρουν, όπως οι «συνάδελφοί» τους από τη γαλλική ΜΚΟ με το βαρύγδουπο τίτλο «Κιβωτός της Ζωής», που πριν από δυόμισι χρόνια είχαν επιχειρήσει να απαγάγουν 103 παιδιά από την Αφρική (κυρίως από το Τσάντ) και πιάστηκαν στα πράσα. Τότε επενέβη ο ίδιος ο Σαρκοζί και οι… φιλεύσπλαχνοι δουλέμποροι τη γλίτωσαν.
Το ζήτημα είναι πως όλα αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου. Στην Αϊτή, πολύ πριν το σεισμό, 300.000 παιδιά πολιτογραφούνταν ως «ρέσταβεκς» (από τις γαλλικές λέξεις rest avec, που σημαίνει μένω μαζί). Τα παιδιά αυτά παραδίδονταν από την οικογένειά τους (η οποία αδυνατούσε να τα θρέψει) σε ξένα νοικοκυριά για να γίνουν υπηρέτες-σκλάβοι των νέων κυρίων τους. Επομένως, το παιδομάζωμα δεν ήταν κάτι άγνωστο, αλλά καθεστώς. Ποιος θα ελέγξει τώρα το παιδομάζωμα που οργιάζει, όταν η χώρα έχει ισοπεδωθεί; Ο καπιταλισμός μετατρέπει τα πάντα σε εμπόρευμα. Ούτε τα παιδιά γλιτώνουν από αυτή τη «μοίρα». Αν ορισμένες φορές η αγοραπωλησία «κολλάει», αυτό δεν αποτελεί παρά την εξαίρεση στον κανόνα. Αλλωστε, το δήλωσαν και οι αμερικάνοι βαπτιστές: «Το λάθος που κάναμε είναι ότι δεν καταλάβαμε ότι χρειάζονταν κι άλλα χαρτιά»! Δεν λάδωσαν όσο πρέπει οι άνθρωποι, την επόμενη φορά κάποιοι άλλοι θα είναι πιο προσεκτικοί!
