Με επικριτικά άρθρα, που βάλλουν ευθέως κατά της πολιτικής του Λευκού Οίκου, υποδέχτηκε σημαντική μερίδα του αμερικάνικου τύπου τις αναμενόμενες φανφάρες του Μπους κατά την 5η επέτειο της 11ης Σεπτέμβρη. Ανάμεσά τους η «Ουάσιγκτον Ποστ» (11/9/06), η οποία σε άρθρο της με τίτλο «Η κατάσταση στο δυτικό Ιράκ χαρακτηρίζεται τρομερή» αποκάλυψε ότι ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών του Σώματος των Πεζοναυτών στο Ιράκ, ο συνταγματάρχης Πετ Ντέβλιν, υπέβαλε πρόσφατα μια απόρρητη έκθεση στο Πεντάγωνο, η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «οι προοπτικές να γίνει ασφαλής η δυτική επαρχία Ανμπάρ είναι ζοφερές και ότι δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα που να μπορεί να κάνει ο αμερικάνικος στρατός για να βελτιώσει την πολιτική και κοινωνική κατάσταση εκεί».
Η έκθεση έχει ημερομηνία 16 Αυγούστου, στάλθηκε στην Ουάσιγκτον λίγες μέρες αργότερα και συζητήθηκε στο Πεντάγωνο αλλά και σε κύκλους της υπηρεσίας «Εθνικής Ασφάλειας».
Η εφημερίδα δεν έχει στα χέρια της την έκθεση, αλλά επικαλείται και παραθέτει εκτιμήσεις αξιωματούχων που είναι γνώστες της έκθεσης, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι είναι η πρώτη φορά που ένας ανώτερος αμερικάνος αξιωματικός υποβάλλει μια τόσο αρνητική έκθεση από το Ιράκ. Ενας αξιωματικός του στρατού, αναφέρει μεταξύ άλλων το προαναφερόμενο άρθρο της «Ουάσιγκτον Ποστ», που διάβασε την έκθεση, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στην επαρχία Ανμπάρ «δεν έχουμε ηττηθεί στρατιωτικά, αλλά έχουμε ηττηθεί πολιτικά και εκεί είναι που κερδίζονται και χάνονται οι πόλεμοι». Ενας άλλος είπε ότι η έκθεση περιγράφει την κατάσταση στην επαρχία Ανμπάρ σαν να μην επιδέχεται καμιά βελτίωση και ένας άλλος ότι το συμπέρασμα που βγαίνει από την έκθεση είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν χάσει τον πόλεμο στην Ανμπάρ. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Πετ Ντέβλιν αναφέρει, μεταξύ άλλων, στην έκθεση ότι «όχι μόνο οι στρατιωτικές επιχειρήσεις βρίσκονται σε αδιέξοδο, ανίκανες να επεκτείνουν και να διατηρήσουν την ασφάλεια πέρα από την περίμετρο των βάσεών τους, αλλά και ότι οι τοπικές διοικήσεις έχουν καταρρεύσει και η αδύναμη κεντρική κυβέρνηση δεν έχει σχεδόν καμιά παρουσία στην επαρχία».
«Η επαρχία Ανμπάρ, επισημαίνει ο συντάκτης της “Ουάσιγκτον Ποστ”, είναι επαρχία κλειδί. Περιλαμβάνει το Ραμάντι και τη Φαλούτζα, οι οποίες μαζί με τη Βαγδάτη αποτελούν τη μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει ο αμερικάνικος στρατός στο Ιράκ. Αποτελεί το ένα τρίτο του ιρακινού εδάφους και περιλαμβάνει την τεράστια περιοχή από την πρωτεύουσα μέχρι τα σύνορα της Συρίας και της Ιορδανίας καθώς και το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής που είναι γνωστή ως Τρίγωνο του Θανάτου…Μέσα στον Αύγουστο, έχασαν τη ζωή τους εκεί 33 αμερικάνοι στρατιώτες, 17 πεζοναύτες , 13 από το Στρατό και 3 από το Ναυτικό».
Στο ίδιο φύλλο (11/9/06), η «Ουάσιγκτον Ποστ» δημοσιεύει το άρθρο «Καταδικασμένος σε αποτυχία ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», του πακιστανού δημοσιογράφου και συγγραφέα Αχμέντ Ρασίντ, ο οποίος έχει γράψει τα βιβλία «Οι Ταλιμπάν» και «Τζιχάντ: η ανάπτυξη του μαχητικού Ισλάμ στην Κεντρική Ασία». Από το άρθρο αυτό παραθέτουμε μερικά ιδιαίτερα ενδιαφέροντα αποσπάσματα.
«Σε πέντε χρόνια από την 11η Σεπτέμβρη, οι τακτικές και η στρατηγική των Ισλαμιστών εξτρεμιστών που πολεμούν τις αμερικάνικες ή τις νατοϊκές δυνάμεις έχουν βελτιωθεί δραματικά. Σε βαθμό που δεν μπορούσαν να πλησιάσουν πριν από πέντε χρόνια, οι εξτρεμιστές αντιμετωπίζουν με επιτυχία το συντριπτικά ανώτερο τεχνολογικό μηχανισμό που οι σύγχρονοι στρατοί μπορούν να αντιπαρατάξουν απέναντι στο αντάρτικο. Οι ισλαμιστές εξτρεμιστές κερδίζουν τον πόλεμο μη χάνοντάς τον και επεκτείνονται σταθερά ανοίγοντας νέα μέτωπα.
Φανταστείτε έναν αραβικό αντάρτικο στρατό που δεν είναι ορατός ποτέ από τις ισραηλινές δυνάμεις, που δε γιορτάζει ποτέ δημόσια τις νίκες ή δεν πενθεί τις ήττες, που συγχωνεύεται τόσο επιτυχημένα με τον ντόπιο πληθυσμό, ώστε τα δυτικά τηλεοπτικά δίκτυα δεν μπορούν να πάρουν συνεντεύξεις από τους διοικητές ή τους μαχητές του. Αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας της Χεζμπολά στον πόλεμο των 33 ημερών εναντίον των ισραηλινών στρατευμάτων, που παραδέχτηκαν ότι σπάνια έβλεπαν τον εχθρό πριν τους χτυπήσει….
Στο νότιο Αφγανιστάν, οι Ταλιμπάν έχουν μάθει να αποφεύγουν τους αμερικάνικους και νατοϊκούς δορυφόρους και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατασκοπείας για να συγκεντρώνονται μέχρι και 400 μαχητές και να κάνουν επιθέσεις σε αστυνομικούς σταθμούς και θέσεις του στρατού. Εχουν μάθει επίσης να διασκορπίζονται πριν δεχτούν επιθέσεις από αμερικάνικα βομβαρδιστικά, να κρύβουν τα όπλα τους και να συγχωνεύονται με τον ντόπιο πληθυσμό.
Στο Βόρειο και Νότιο Βαζιριστάν, τις φυλετικές περιοχές κατά μήκος των συνόρων Πακιστάν – Αφγανιστάν, μια συμμαχία εξτρεμιστικών ομάδων, που περιλαμβάνει την Αλ – Κάιντα, τους Πακιστανούς και Αφγανούς Ταλιμπάν, Κεντροασιάτες και Τσετσένους, πέτυχε μια σημαντική νίκη εναντίον του πακιστανικού στρατού. Ο στρατός, που έχασε περίπου 800 στρατιώτες στα τρία τελευταία χρόνια, αποσύρθηκε, διέλυσε τα φυλάκια ελέγχου που είχε εγκαταστήσει, απελευθέρωσε τους κρατούμενους της Αλ Κάιντα και τώρα πληρώνει μεγάλα ποσά αποζημίωσης στους εξτρεμιστές…
Στο Ιράκ, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Πενταγώνου, οι επιθέσεις των ανταρτών πήδησαν στις 800 τη βδομάδα στο δεύτερο τέταρτο αυτής της χρονιάς, αριθμός διπλάσιος από το πρώτο τέταρτο. Οι ιρακινές απώλειες αυξήθηκαν κατά 50%. Η Αλ – Κάιντα στο Ιράκ έχει επινοήσει μια σειρά από νέες αντάρτικες τακτικές, όπλα και εκρηκτικούς μηχανισμούς, που μεταβιβάζονται στους Ταλιμπάν και σε άλλες ομάδες……
Αν αυτός είναι πράγματι ένας μακρόχρονος πόλεμος, όπως λεέι η κυβέρνηση Μπους, τότε οι ΗΠΑ είναι σχεδόν σίγουρο ότι έχουν χάσει την πρώτη φάση. Οι αντάρτες μαθαίνουν γρηγορότερα από τους Δυτικούς στρατούς και η Δύση κάνει φοβερά στρατηγικά λάθη, ενώ οι εξτρεμιστές κάνουν ευφυείς τακτικές κινήσεις…».
Μετά απ’ αυτά είναι κατανοητή η απροθυμία αρκετών νατοϊκών χωρών να στείλουν επιπλέον στρατιωτικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν, κωφεύοντας στο κατεπείγον αίτημα του Αμερικάνου ανώτατου διοικητή του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, στρατηγού Τζέιμς Τζόουνς, για την αποστολή επιπλέον στρατιωτικών ελικοπτέρων και αεροσκαφών καθώς και 2.500 στρατιωτών στο Αφγανιστάν.
