Εκλεισε την τέταρτη βδομάδα η απεργία 49.200 εργαζομένων σε 33 εργοστάσια και 22 αποθήκες ανταλλακτικών της General Motors. Ο κολοσσός της αμερικάνικης αυτοκινητοβιομηχανίας, που… βάρεσε μπιέλα το 2009 (αφού πρώτα είχε απολύσει το ένα πέμπτο του εργατικού του δυναμικού στην Ευρώπη και είχε τσεπώσει γύρω στα 20 δισ. δολάρια από τον κρατικό κορβανά), ανασυγκροτήθηκε μετά από μερικά χρόνια και παρά τα κέρδη των τελευταίων χρόνων, ανακοίνωσε μαζικές απολύσεις στα τέλη του 2018, με το επερχόμενο κλείσιμο πέντε βορειοαμερικάνικων εργοστασίων του (ένα στον Καναδά, από ένα στο Οχάιο και το Μίτσιγκαν και δύο ακόμα εντός ΗΠΑ), επειδή «η τεχνολογία τους είναι παρωχημένη». Τον περασμένο Μάρτη, ένα από τα εργοστάσια της General Motors στο Οχάιο έκλεισε μετά από 52 χρόνια λειτουργίας, αλλά τώρα η εταιρία (συνεπικουρούμενη από τα μίντια) κινδυνολογεί για τις «χαμένες ώρες εργασίας» λόγω της απεργίας, που οδηγούν σε προσωρινές… απολύσεις! Αυτό που την καίει, φυσικά, είναι η μείωση των κερδών της, καθώς κάθε μέρα απεργίας τής κοστίζει (σύμφωνα με διάφορους οικονομικούς αναλυτές) από 50 μέχρι 100 εκατομμύρια δολάρια, καθώς η παραγωγή έχει σχεδόν παγώσει και 165 χιλιάδες αυτοκίνητα δεν πρόκειται να βγουν στην αγορά.
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία αναγκάστηκε να κηρύξει απεργία μετά από την απεργία 850 εργατών καθαρισμού που μισθώθηκαν από την εταιρία Aramark αλλά εργάζονται σε δύο εργοστάσια της General Motors στο Οχάιο και το Μίτσιγκαν. Οι εργάτες καθαρισμού δε συμφώνησαν με την εταιρία στην επέκταση της σύμβασης, μετά από ενάμιση χρόνο διαπραγματεύσεων, καθώς σημαντικά θέματα όπως η ιατρική περίθαλψη, οι μισθοί, οι άδειες και συνταξιοδοτικά προγράμματα δε συμφωνήθηκαν με την General Motors.
Στη συνέχεια, ήρθε το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων για τη νέα τετραετή (!) συλλογική σύμβαση εργασίας για τους 49.200 εργαζόμενους της ίδιας της General Motors. Η προηγούμενη είχε υπογραφεί το 2015 και έληξε χωρίς τα δύο μέρη να έρθουν σε συμφωνία. Οι διαφορές είναι ακόμα πολλές. Οπως αναφέρει σε επιστολή του προς τους εργάτες στις 4 Οκτώβρη ο Τέρι Ντιτς, αντιπροέδρος του σωματείου των εργαζομένων στην αμερικάνικη αυτοκινητοβιομηχανία, United Automobile Workers (UAW) (βλ. https://uaw.org/update-uaw-gm-vice-president-terry-dittes-gm-members-strike-day-19/), «αρκετές προτάσεις σας αναφορικά με τους μισθούς, την ασφάλεια εργασίας, τις εξειδικεύσεις και το συνταξιοδοτικό εκκρεμούν και δεν έχουν διευθετηθεί». Δυο μέρες μετά (6/10), ο Ντιτς ενημέρωσε τους εργαζόμενους ότι οι διαπραγματεύσεις οδηγούνται σε αδιέξοδο καθώς η εταιρία απορρίπτει τις προτάσεις του σωματείου και επιμένει στην αρχική της πρόταση για «περισσότερες επενδύσεις».
Ποιες είναι οι συνδικαλιστικές προτάσεις δε μπορέσαμε να το βρούμε από την ιστοσελίδα του σωματείου, ούτε από αμερικάνικα ΜΜΕ, που επικεντρώνονται κυρίως στις χαμένες ώρες εργασίας και τις ζημιές που προκαλούνται στην εταιρία. Ενα από τα θέματα που φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο, σύμφωνα με το δίκτυο CNBC (https://www.cnbc.com/2019/09/15/uaw-calls-strike-against-general-motors-for-the-first-time-since-financial-crisis.html), που επικαλείται άτομο που μίλησε στο πρακτορείο, χωρίς να αποκαλύπτει το όνομά του, είναι η χρήση προσωρινών εργατών. Οι προσωρινοί εργάτες έχουν λιγότερα δικαιώματα, χαμηλότερους μισθούς και επιδόματα, παρά το γεγονός ότι γίνονται μέλη του UAW μετά από 90 μέρες. Σήμερα, αντιπροσωπεύουν γύρω στο 6% με 7% των ωρομίσθιων εργατών στην εταιρία. Ποσοστό πολύ μικρότερο από το 20% τουλάχιστον, που είναι σε άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες που λειτουργούν στις ΗΠΑ. Προφανώς, η General Motors θέλει να αυξήσει τον αριθμό των προσωρινών εργατών, για να μειώσει το «εργατικό κόστος». Ετσι αντιλαμβάνονται οι καπιταλιστές τον εργάτη. Ως «κόστος». Μόνο που «ξεχνούν» ότι ο εργάτης είναι ο μοναδικός παραγωγός κι ότι χωρίς αυτόν δε θα μπορούσαν να βγάλουν ούτε σεντ. Δυστυχώς, όμως, αυτό τείνει να ξεχαστεί και οι καπιταλιστές εμφανίζονται ως «ευεργέτες» που «δίνουν ψωμί στους εργάτες τους», ενώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο!
Το παράδειγμα της General Motors είναι χαρακτηριστικό. Μια εταιρία κρατικοδίαιτη (όπως αναφέραμε παραπάνω), που τα τελευταία χρόνια έβγαλε τρελά κέρδη (8 δισ. καθαρά κέρδη μόνο το 2018!), όχι μόνο απολύει μαζικά, αλλά θέλει να αυξήσει τον αριθμό των «προσωρινών εργατών» με τα λιγότερα δικαιώματα, αρνούμενη να υπογράψει νέα συλλογική σύμβαση εργασίας με την οποία θα δίνει μερικά ψίχουλα στους εργάτες της!
Οσο για τους συνδικαλιστές, ας έχουμε υπόψη μας ότι ο πρόεδρος του σωματείου UAW, Γκάρι Τζόουνς, διαθέτει σπιταρόνα (βλέπε φωτογραφία) που μόνο σε εργατικό… ηγέτη δεν ταιριάζει! Στη σπιταρόνα αυτή μπούκαρε το FBI τον περασμένο Αύγουστο για έλεγχο μετά από καταγγελίες περί διαφθοράς (βλ. https://www.foxbusiness.com/industrials/fbi-raids-united-auto-workers-president-gary-jones-home). Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πόσο στέκουν οι κατηγορίες, όμως η σπιταρόνα δεν επιδέχεται αμφισβήτησης!
