Κατακόρυφα έχει ανεβάσει το θερμόμετρο της έντασης στη σκακιέρα του πολέμου στη Συρία η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από τουρκικό F-16 στη βορειοδυτική Συρία και οι σφοδρές αντιδράσεις του Κρεμλίνου, που έφτασαν μέχρι το σημείο να χαρακτηρίσει ο Πούτιν το περιστατικό «πισώπλατο μαχαίρωμα» από «συνεργάτες των τρομοκρατών». Το αν η κατάρριψη έγινε εντός ή εκτός του εναέριου χώρου της Τουρκίας δεν αξίζει ιδιαίτερου σχολιασμού, καθώς το περιστατικό έγινε κοντά στα σύνορα των δύο χωρών και η κάθε πλευρά μπορεί να εμμένει στη δικιά της εκδοχή. Ωστόσο, η πλήρης κάλυψη της Τουρκίας από τον Ομπάμα και το ΝΑΤΟ για το περιστατικό αυτό δεν πρέπει να αφήνει καμιά αμφιβολία ότι είχε την έγκριση του Λευκού Οίκου, παρόλο που στις επίσημες ανακοινώσεις τους καλούν τη Ρωσία και την Τουρκία να δείξουν σύνεση και αυτοσυγκράτηση, να προχωρήσουν σε αποκλιμάκωση της έντασης και να λύσουν τις διαφορές μέσω του διαλόγου.
Το ρωσικό μαχητικό καταρρίφτηκε σε περιοχή της βορειοδυτικής Συρίας που συνορεύει με την Τουρκία, η οποία από τον περασμένο Μάρτη ελέγχεται από μια συμμαχία αντικαθεστωτικών ανταρτών στην οποία κυριαρχεί το Μέτωπο Αλ-Νούσρα, που έχει χαρακτηριστεί από τις ΗΠΑ «τρομοκρατική οργάνωση». Στην περιοχή αυτή υπάρχουν χωριά της μειονότητας των Τουρκμένων και μια πολιτοφυλακή, γνωστή ως «Ταξιαρχία Τουρκμένων», η οποία συνεργάζεται με τους υπόλοιπους αντάρτες. Η πολιτοφυλακή αυτή χρηματοδοτείται και εξοπλίζεται από την κυβέρνηση της Τουρκίας, η οποία χρησιμοποιεί τη μειονότητα των Τουρκμένων τόσο στη Συρία όσο και στο Ιράκ για να παρεμβαίνει στις δύο χώρες και να προβάλλει διεκδικήσεις. Στην περίπτωση της Συρίας χρησιμοποιεί τη μειονότητα των Τουρκμένων στη συγκεκριμένη περιοχή και για να εμποδίζει την εδαφική επέκταση των Κούρδων της Συρίας. Σημειωτέον ότι οι Κούρδοι της Συρίας με την ισχυρή πολιτοφυλακή των «Δυνάμεων Λαϊκής Προστασίας», ελέγχουν τη μισή περίπου έκταση (550 μίλια) των συνόρων της Συρίας με την Τουρκία και απειλούν να κινηθούν δυτικά του Ευφράτη και να απωθήσουν τους τζιχαντιστές του ISIS από την περιοχή των συνόρων μέσω των οποίων κάνουν το λαθρεμπόριο πετρελαίου προς την Τουρκία. Στην ίδια περιοχή κλιμακώνονται το τελευταίο διάστημα οι επιχειρήσεις του κυβερνητικού στρατού, με στόχο την εκκαθάριση της επαρχίας Ιντλίμπ, μέχρι το Χαλέπι, από τους αντικαθεστωτικούς αντάρτες και το ISIS.
Η στρατηγική της κυβέρνησης Ερντογάν πρώτα στην Αίγυπτο και έπειτα στη Συρία έχει καταλήξει σε πλήρη αποτυχία, με αποτέλεσμα τη μείωση της επιρροής της στη Μέση Ανατολή. Συγκεκριμένα στη Συρία, υποτίμησε την αντοχή του καθεστώτος Ασαντ και μαζί με τη Σαουδική Αραβία και άλλες σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου υποστήριξε διάφορες ισλαμικές ομάδες ανταρτών, άνοιξε τα σύνορά της για την μεταφορά οπλισμού και ανταρτών στη Συρία καθώς και στο λαθρεμπόριο πετρελαίου. Με αποτέλεσμα να κατηγορείται ανοιχτά πλέον ότι ευθύνεται για την ανάπτυξη του ένοπλων οργανώσεων του φανατικού Ισλάμ στη Συρία και για σκοτεινές σχέσεις με το ISIS, καθώς το λαθρεμπόριο πετρελαίου από το ISIS γίνεται ανεμπόδιστα μέσω Τουρκίας, σε συνεργασία προφανώς με καπιταλιστές και κυβερνητικούς αξιωματούχους. Κατηγορείται επίσης ότι η συμμετοχή της στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» περιορίζεται σε επιθέσεις και βομβαρδισμούς εναντίον του κουρδικού αντάρτικου στο έδαφος της Τουρκίας και του Ιράκ, αλλά και εναντίον της κουρδικής πολιτοφυλακής των «Δυνάμεων Λαϊκής Προστασίας» στη Συρία, την οποία έχει χαρακτηρίσει «τρομοκρατική οργάνωση», παρόλο που θεωρείται η πιο αξιόμαχη δύναμη εναντίον του ISIS και έχει απελευθερώσει το Κομπάνι και άλλες περιοχές με την υποστήριξη αμερικάνικων αεροπορικών βομβαρδισμών.
Με την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού επιχειρεί να κάνει επίδειξη δύναμης και να δηλώσει δυναμικά το παρόν της στα τεκταινόμενα σε στρατιωτικό και διπλωματικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, τορπιλίζει την ιδέα του «μεγάλου συνασπισμού» εναντίον του ISIS με τη συμμετοχή της Ρωσίας, που είχε αρχίσει να κερδίζει έδαφος μετά τις πολύνεκρες επιθέσεις στις 13 Νοέμβρη στο Παρίσι. Γεγονός που εξυπηρετεί τόσο την Αγκυρα όσο και την Ουάσιγκτον. Η κυβέρνηση Ερντογάν επιμένει στην αποπομπή του Ασαντ και επιδιώκει την αποδυνάμωση του καθεστώτος Ασαντ με κάθε τρόπο, εφαρμόζοντας το δόγμα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Γι’ αυτό και είναι αντίθετη στη ρωσική στρατιωτική επέμβαση και σε κάθε διπλωματική πρωτοβουλία η οποία μπορεί να οδηγήσει στην ενίσχυση του καθεστώτος Ασαντ και κατά συνέπεια στην εδραίωση των κερδών των Κούρδων της Συρίας.
Αντίθετος στην ενίσχυση του καθεστώτος Ασαντ και στη ρωσική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία είναι και ο Λευκός Οίκος. Γι’ αυτό και εξακολουθεί να αρνείται τη στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία και ουσιαστικά να απορρίπτει την ιδέα του «μεγάλου συνασπισμού» ακόμη και μετά την ανατίναξη του ρωσικού αεροπλάνου στο Σινά και τις πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι, θέτοντας ως όρο τη διαφοροποίηση της ρωσικής στάσης στο ζήτημα του Ασαντ.
Ο γάλλος πρόεδρος βρίσκεται στη μέση. Τόσο ο ίδιος ο Ολάντ όσο και ο προκάτοχός του, ο Νικολά Σαρκοζί, κάτω από την πίεση των γεγονότων, τάχθηκαν εξαρχής υπέρ ενός μεγάλου στρατιωτικού συνασπισμού με τη συμμετοχή της Ρωσίας. Ταυτόχρονα όμως δέχεται πιέσεις από το Λευκό Οίκο όχι μόνο να περιορίσει τη συνεργασία του με τη Ρωσία αλλά και να την αποσυνδέσει από το ζήτημα της Ουκρανίας και την άρση των κυρώσεων.
Εκτός από τον τορπιλισμό του «μεγάλου συνασπισμού» εναντίον του ISIS, οι Αμερικάνοι κέρδισαν και τον τορπιλισμό των ρωσοτουρκικών σχέσεων, γεγονός πολύ σημαντικό για τον «πόλεμο των αγωγών», που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στη ματαίωση της κατασκευής του ρωσοτουρκικού αγωγού Turkish Stream, αλλά και στην ακύρωση του σχεδίου για την κατασκευή από τη Rosatom του πρώτου πυρηνικού εργοστασίου στην Αγκυρα το 2016.
Ενας ιμπεριαλιστικός πόλεμος για σφαίρες επιρροής βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και οι λαοί τον πληρώνουν με ποτάμια αίματος.
