Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος λέει ένα γνωστό ρητό και ο «πρόεδρος» της Παλαιστινιακής Αρχής (μιας Αρχής που εφαρμόζει την εξουσία της μόνο για να καταστείλει τις αντιστασιακές οργανώσεις) Μαχμούντ Αμπάς φρόντισε να το επιβεβαιώσει για μια ακόμα φορά. Οι δηλώσεις που έκανε την περασμένη Πέμπτη στο ισραηλινό Κανάλι 2 ξεπέρασαν κάθε όριο προδοσίας. Διαβάστε τα επίμαχα αποσπάσματα και θα καταλάβετε τι εννοούμε: «Η Παλαιστίνη σήμερα για μένα είναι τα σύνορα του ’67, με την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα. Αυτή είναι σήμερα και για πάντα… Αυτή είναι η Παλαιστίνη για μένα. Είμαι πρόσφυγας, αλλά μένω στη Ραμάλα».
Ο τηλεπαρουσιαστής δεν άφησε το δώρο ανεκμετάλλευτο. Τον διέκοψε λέγοντας: «Ορισμένες φορές η επίσημη τηλεόρασή σας, μιλάει για τις πόλεις Acre, Ramle και Jaffa (σ.σ. όλες πέρα από τα σύνορα του ’67, μέσα στο Ισραήλ) ως “Παλαιστίνη”». Ο Αμπάς, χωρίς καμία ντροπή και δισταγμό, του απάντησε: «Πιστεύω ότι η Δυτική Οχθη και η Γάζα είναι Παλαιστίνη… τα άλλα μέρη είναι Ισραήλ». Συμπλήρωσε, δε, ότι ο ίδιος γεννήθηκε στο Safed, που από το 1948 ανήκει στο βόρειο Ισραήλ, αλλά «έχει το δικαίωμα να το δει, όχι όμως και να ζήσει εκεί»!!!
Μπορεί οι παλαιστινιακές αντιστασιακές οργανώσεις να έχουν αποδεχτεί την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του ’67, ποτέ όμως δεν απεμπόλησαν το δικαίωμα της επιστροφής των παλαιστίνιων προσφύγων στα πατρογονικά τους εδάφη. Το δικαίωμα αυτό είναι ιερό και απαραβίαστο και κανείς δεν το έθεσε ποτέ σε αμφισβήτηση, όπως κάνει τώρα, για πρώτη φορά τόσο απροκάλυπτα, ο Μαχμούντ Αμπάς. Πριν από δέκα χρόνια, ο Γιασέρ Αραφάτ, σε άρθρο του στους Τάιμς της Νέας Υόρκης, είχε τολμήσει να κάνει ένα βήμα πίσω σχετικά με το ζήτημα των προσφύγων (υποστηρίζοντας ότι κατανοεί τις… δημογραφικές ανησυχίες του Ισραήλ κι ότι η επιστροφή των προσφύγων θα πρέπει να γίνει με τέτοιο τρόπο που να παίρνει υπόψη αυτές τις ανησυχίες) και όλοι στην Παλαιστίνη έπεσαν να τον φάνε.
Ομως ο Αμπάς δεν είναι Αραφάτ. Γιατί ο «γέρος» ήξερε να τηρεί τις ισορροπίες και να μην ξεμπροστιάζεται σαν λακές των Σιωνιστών, όπως ο Αμπάς, ο οποίος στο ίδιο κανάλι υποσχέθηκε ότι «όσο καιρό είναι σε αυτό το πόστο, δε θα υπάρξει ποτέ ένοπλη τρίτη ιντιφάντα, ποτέ». Ποια ήταν η αντίδραση των Σιωνιστών σ’ αυτό το σκύψιμο της μέσης από τον Αμπάς; Πέρα από τον ισραηλινό… παρελασιάρχη (τον πρόεδρο Σιμόν Πέρες εννοούμε), που χαιρέτησε την προδοσία, ο Νετανιάχου δεν χαρίστηκε στον προδότη. «Δεν υπάρχει καμία σύνδεση μεταξύ των δηλώσεων του προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής και των πράξεών του» ήταν η δήλωση του πρωθυπουργικού γραφείου, που την έκανε ακόμα πιο λιανά για να καταλάβει και ο πιο ανεγκέφαλος: «Ο Αμπάς έχει αρνηθεί την επανάληψη των διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ για πάνω από τέσσερα χρόνια, παρά τα πολλαπλά βήματα που έκανε ο πρωθυπουργός Νετανιάχου, όπως το άνευ προηγουμένου πάγωμα των εποικισμών… Επιπρόσθετα, ο Αμπάς έχει αρνηθεί να συζητήσει ζητήματα ασφαλείας που απαιτούνται για να προστατευτούν οι ισραηλινοί πολίτες»!
Τέτοιο φτύσιμο δεν θα το περίμενε ούτε το χειρότερο τσιράκι που έχει συνηθίσει να τρώει σφαλιάρες από το αφεντικό του. Γιατί όσοι παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στην Παλαιστίνη θα έχουν διαπιστώσει ότι δεν είναι λίγες οι φορές που η Παλαιστινιακή Αρχή έχει συνεργαστεί με τους Σιωνιστές στο ζήτημα της «ασφάλειας» (της ασφάλειας των ισραηλινών πολιτών φυσικά, όχι των Παλαιστίνιων) και έχει συστηματικά εξαπολύσει άγρια πογκρόμ ενάντια στους οπαδούς των αντιστασιακών ομάδων στη Δυτική Οχθη. Ομως οι Σιωνιστές δεν αρκούνται σ’ αυτό. Θέλουν την Παλαιστινιακή Αρχή να παίξει το ρόλο που παίζουν αυτοί, για να πάψουν να ασχολούνται με τους… τρομοκράτες. Πώς είναι δυνατόν όμως να γίνει αυτό; Αν γινόταν, το πιθανότερο θα ήταν το κεφάλι του Αμπάς να βρεθεί πεταμένο στις όχθες του Ιορδάνη.
ΥΓ: Τραγική ειρωνεία. Λίγες μέρες μετά τις δηλώσεις Αμπάς, η ισραηλινή οργάνωση «Ειρήνη τώρα» αποκάλυψε προσφορές που έγιναν στο ισραηλινό υπουργείο Εποικισμού για 1.213 νέες κατοικίες σε δύο εποικισμούς της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και άλλες 72 στον εποικισμό του Αριελ στη Δυτική Οχθη. Πράγμα που σημαίνει ότι οι Σιωνιστές συνεχίζουν τη δουλειά τους κανονικά, όσο και να τους γλείφει ο Αμπάς. Αυτόν τον έχουν γραμμένο εκεί που δεν πιάνει μελάνι…
