Οχτώ παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι πραγματοποιούν αυτή τη στιγμή απεργία πείνας αγωνιζόμενοι για την λευτεριά τους. Ανάμεσά τους οι αγωνιστές Αϊμάν Σαράουνα και Σαμίρ Ισάουϊ, που μετράνε ήδη 55 και 230 μέρες απεργίας πείνας αντίστοιχα και οι οποίοι, όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο μας, παλεύουν ενάντια στην παράνομη σύλληψη και φυλάκισή τους, που έγινε λίγο καιρό μετά την απελευθέρωσή τους, στο πλαίσιο της συμφωνίας ανταλλαγής παλαιστίνιων αιχμαλώτων με τον ισραηλινό λοχία Γκιλάντ Σαλίτ, τον Οκτώβρη του 2011.
Η υγεία και των δυο βρίσκεται σε κίνδυνο θανάτου. Ο Ισάουϊ νοσηλεύεται στο ιατρικό κέντρο Καπλάν και σύμφωνα με καταγγελία του δικηγόρου του βρίσκεται δεμένος με χειροπέδες στο κρεβάτι του, με τρεις δεσμοφύλακες να τον φυλάνε μέσα στο θάλαμο νοσηλείας όλο το 24ωρο. Ο ίδιος απέρριψε την πρόταση των σιωνιστών να απελευθερωθεί υπό την προϋπόθεση να εξοριστεί στη Γάζα ή στο εξωτερικό, απαντώντας ότι είτε θα απελευθερωθεί άνευ όρων, διατηρώντας το αναφαίρετο δικαίωμά του να ζει στην Ιερουσαλήμ, όπου ζούσε και πριν τη φυλάκισή του, είτε θα γίνει μάρτυρας.
Αυτή η πρόταση του Ισραήλ δείχνει ότι βρίσκεται σε θέση άμυνας απέναντι στο κίνημα των παλαιστίνιων κρατούμενων. Οι σιωνιστές ούτε μπορούν να το καταστείλουν αλλά ούτε και να σηκώσουν το βάρος του θανάτου ενός απεργού πείνας, γεγονός που αποδεικνύει ότι η απεργία πείνας είναι ένα ισχυρό όπλο διεκδίκησης στα χέρια των παλαιστίνιων αγωνιστών.
Οι υπόλοιποι έξι απεργοί πείνας είναι όλοι διοικητικοί κρατούμενοι, στους οποίους δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, ούτε έχει οριστεί δικάσιμος. Θυμίζουμε ότι το καθεστώς διοικητικής κράτησης είναι ένα καθεστώς προσωρινής φυλάκισης, το οποίο μπορεί να ανανεώνεται ανά έξι μήνες για απεριόριστες φορές, δίνοντας τη δυνατότητα στους σιωνιστές να φυλακίζουν Παλαιστίνιους χωρίς να τους απαγγέλλουν κατηγορίες για απεριόριστο χρονικό διάστημα. Ολοι τους ξεκίνησαν την απεργία πείνας σχεδόν ταυτόχρονα, κοντά στα τέλη του Φλεβάρη. Οπως έχουν καταγγείλει οι κρατούμενοι μέσω των δικηγόρων τους, οι δεσμοφύλακες στις φυλακές Οφέρ, προκειμένου να τους εξαναγκάσουν να σταματήσουν την απεργία πείνας, τους μεταφέρουν από πτέρυγα σε πτέρυγα, ενώ τους στέλνουν συχνά στην απομόνωση. Παράλληλα, τους έχουν επιβάλει χρηματικά πρόστιμα, ενώ τους απειλούν ότι θα τους αφαιρέσουν το δικαίωμά τους να δέχονται επισκεπτήριο από τους συγγενείς τους.
