Σε εκκρεμότητα παραμένει μέχρι τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές η υπογραφή της συμφωνίας ανάμεσα στον διαβόητο πρόεδρο της Υεμένης Αλί Σάλεχ και τα κόμματα της αντιπολίτευσης για τον τερματισμό της πολιτικής κρίσης στη χώρα, στην οποία κατέληξαν οι δύο πλευρές με τη μεσολάβηση του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου στο τέλος Απριλίου.
Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου αναχώρησε στις 30 Απριλίου με άδεια χέρια από την Υεμένη, όπου είχε μεταβεί για να υπογράψει ο Αλί Σάλεχ τη συμφωνία, ύστερα από την άρνηση την τελευταία στιγμή του Σάλεχ να την υπογράψει. Με αποτέλεσμα να αναβληθεί η επίσημη τελετή υπογραφής της συμφωνίας στην πρωτεύ-ουσα Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.
Η συμφωνία προβλέπει τη μεταβίβαση μέσα σε ένα μήνα της προεδρικής εξουσίας από τον Αλί Σάλεχ στον αντιπρόεδρό του και το διορισμό από τον Σάλεχ ενός πρωθυπουργού από την αντιπολίτευση, ο οποίος θα σχηματίσει μια μεταβατική κυβέρνηση μέχρι την διεξαγωγή μέσα σε δύο μήνες προεδρικών εκλογών. Προβλέπει επίσης τη χορήγηση ασυλίας στον Αλί Σάλεχ, στον κύκλο του και στους συγγενείς του που κατέχουν κυβερνητικές θέσεις. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης αποδέχονται τη συμφωνία, όμως μεγάλο τμήμα των διαδηλωτών που κατεβαίνουν εδώ και τρεις μήνες στους δρόμους απαιτούν να παραιτηθεί άμεσα, γιατί φοβούνται ότι θα χρησιμοποιήσει την παράταση της παραμονής του για ένα ακόμη μήνα στην εξουσία για να σαμποτάρει τη συμφωνία, και να δικαστεί για διαφθορά και για το θάνατο 142 διαδηλωτών.
Στις 29 Απριλίου, που είχε οριστεί ως «Παρασκευή αφοσίωσης στους μάρτυρες», 100.000 διαδηλωτές πλημμύρισαν το κέντρο της Σανάα για να τιμήσουν τη μνήμη των 142 διαδηλωτών και να απαιτήσουν την άμεση παραίτηση του Σάλεχ και την παραπομπή του σε δίκη. Και για μια ακόμη φορά οι πραιτωριανοί του άνοιξαν πυρ σκοτώνοντας 12 διαδηλωτές και τραυματίζοντας δεκάδες. Επειδή, προφανώς, ούτε το αίμα των νεκρών διαδηλωτών ούτε τα εγκλήματα του Σάλεχ μπορούν να ξεχαστούν εύκολα και η ασυλία που προβλέπεται από τη συμφωνία μπορεί να αμφισβητηθεί και ακυρωθεί κάτω από την λαϊκή πίεση, ο Αλί Σάλεχ, με την ανοχή και τη στήριξη των αμερικάνων συμμάχων του, πιέζει και απαιτεί περισσότερες εγγυήσεις για να διασώσει το τομάρι το δικό του και της κλίκας του.
