Τελικά δίκιο είχε το Πεντάγωνο που δεν έβγαλε τη Βόρεια Κορέα από τον «άξονα του κακού»! Πώς τολμούν οι «κιτρινιάρηδες» να κάνουν δεύτερη πυρηνική δοκιμή μέσα σε τρία χρόνια; Αυτό το δικαίωμα το έχουν μόνο οι «πολιτισμένες» χώρες που… ξέρουν πως να τα χρησιμοποιήσουν! Και πρώτα απ’ όλα η ίδια η Αμερική, που από το 1945 μέχρι το 1992 είχε κάνει μόλις… 1.032 πυρηνικές δοκιμές (τις μισές δηλαδή από αυτές που έγιναν παγκόσμια)!
Βέβαια, οι Αμερικάνοι και τα παπαγαλάκια τους ισχυρίζονται ότι με τις πυρηνικές της δοκιμές η Βόρεια Κορέα δυναμιτίζει το κλίμα, γιατί είναι η μόνη που διεξήγαγε τέτοιες δοκιμές στον 21ο αιώνα. Το τελευταίο είναι αληθές, όμως ποιος μπορεί να ισχυριστεί στα σοβαρά ότι το σταμάτημα των πυρηνικών δοκιμών την τελευταία δεκαετία από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές και ορισμένες περιφερειακές δυνάμεις σηματοδοτεί και την εγκατάλειψη του πυρηνικού τους οπλοστασίου; Τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, πάνω από 10.000 πυρηνικές κεφαλές εξακολουθούν να βρίσκονται σε λειτουργία παγκόσμια, ενώ άλλες 20.000 είναι απόθεμα (τα στοιχεία από την Ομοσπονδία Αμερικάνων Επιστημόνων, 3/1/2008). Οι 10 πυρηνικές κεφαλές που εκτιμάται ότι διαθέτει η Βόρεια Κορέα είναι που θα απειλήσουν τις πυρηνικές δυνάμεις;
Το ότι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις επέλεξαν να σταματήσουν τις πυρηνικές δοκιμές δε σημαίνει ότι ο κόσμος έγινε ασφαλέστερος. Απλά, φαίνεται ότι δεν υπήρχε λόγος να προχωρήσουν παραπέρα, γιατί η δυνατότητα καταστροφής των πυρηνικών όπλων που διαθέτουν είναι πλέον τεράστια και πρακτικά μη χρησιμοποιήσιμη, γιατί πέρα από όσα λέγονται και γράφονται οι ιμπεριαλιστές δεν θέλουν να καταστραφεί ολοκληρωτικά ο πλανήτης, γιατί θα καταστραφούν κι αυτοί μαζί του. Απλά, χρησιμοποιούν τα πυρηνικά σαν μέσο τρομοκρατίας των αντιπάλων τους, αλλά και των λαών του πλανήτη. Από κει και πέρα ποιος ο λόγος να συνεχιστούν οι δοκιμές για όπλα που δεν καταναλώνονται κι επομένως δεν φέρνουν κέρδος;
Γιατί, όπως είναι γνωστό, πέρα από την τρομοκρατία, αυτό που ενδιαφέρει τους ιμπεριαλιστές είναι το μέγιστο κέρδος που πετυχαίνουν κάλλιστα με την πώληση των «συμβατικών όπλων». Επομένως, μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής που μπορούν να προκαλέσουν οι πυρηνικές κεφαλές που διαθέτουν οι Αμερικάνοι, οι Γάλλοι ή οι Ρώσοι, οι πυρηνικές κεφαλές που διαθέτει η Βόρεια Κορέα φαντάζουν… στρακαστρούκες. Οχι ότι η τελευταία πυρηνική δοκιμή που διεξήγαγε η Βόρεια Κορέα ήταν μικρή. Εκτιμάται ότι η ενέργεια που εκλύθηκε από την έκρηξη ισοδυναμούσε με 20 κιλοτόνους, δηλαδή περίπου όσο και η ατομική βόμβα που κατέστρεψε το Ναγκασάκι. Μπροστά όμως στους 15 μεγατόνους που εκλύθηκαν από την αμερικάνικη πυρηνική δοκιμή του Castle Bravo στα νησιά Μπικίνι την 1η Μάρτη του 1954, η βορειοκορεάτικη βόμβα είναι πράγματι μια… στρακαστρούκα, 750 φορές ασθενέστερη από τις αμερικάνικες πυρηνικές βόμβες (η πρώην «ΕΣΣΔ» είχε φτιάξει και βόμβα 50 μεγατόνων).
Αυτά δεν τα γράφουμε για να υποστηρίξουμε το αντιδραστικό καθεστώς της Πιον Γιανγκ, αλλά για να αναδείξουμε την υποκρισία των μεγάλων δυνάμεων που για μια φορά ακόμα έδωσαν ρεσιτάλ. Ομως, η αντίδραση της Δύσης, πέρα από την υποκρισία της, έχει μια πραγματική βάση. Γιατί η Βόρεια Κορέα δεν είναι ελεγχόμενη ούτε από τους Αμερικάνους ούτε από το ΝΑΤΟ. Η μόνη χώρα που έχει στενές σχέσεις με τη Βόρεια Κορέα είναι η Κίνα. Σύμφωνα με τους «Τάιμς της Ασίας» (27/5/09), το Πεκίνο αποτελεί τη βασική πηγή οικονομικής βοήθειας και επενδύσεων στη Βόρεια Κορέα. Το πιο πιθανό, επομένως, είναι ότι αυτή η πυρηνική δοκιμή δεν αποτελεί απλά μια επίδειξη ισχύος του καθεστώτος της Πιον Γιανγκ αλλά του ίδιου του Πεκίνου. Αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς αλλά και οι «Τάιμς της Ασίας»: «Παρά την επίσημη κριτική από την Κίνα στην πυρηνική δοκιμή της Βόρειας Κορέας, ο προφανής πόθος της να παίξει ένα πιο υπεύθυνο ρόλο στη διεθνή αρένα, είναι απίθανο να την οδηγήσει σε μέτρα τιμωρίας. Πράγματι, υπήρξαν ανεπιβεβαίωτες φήμες στις 25 Μάη, ότι η Πιον Γιανγκ είχε ενημερώσει προκαταβολικά το Πεκίνο για την πυρηνική δοκιμή. Αν αληθεύει, αυτό σημαίνει στην καλύτερη περίπτωση ότι η Κίνα ήταν ανίκανη να σταματήσει τη Βόρεια Κορέα. Στη χειρότερη περίπτωση, η Κίνα ίσως να είχε καλωσορίσει στα κρυφά τη δοκιμή, για να κάνει τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους να φανούν αδύναμοι» («Τάιμς της Ασίας», 27/5/09).
Το καθεστώς της Πιον Γιανγκ παίζει κι αυτό το παιχνίδι του. Πριν από δυο χρόνια (το Φλεβάρη του 2007), είχε συνάψει συμφωνία αποπυρηνικοποίησης με τον Μπους, που έγινε δεκτή μετά βαΐων και κλάδων από τη «διεθνή κοινότητα». Αυτή η συμφωνία, που ο Μπους την είχε παρουσιάσει σαν «την καλύτερη ευκαιρία για την επιτυχία της διπλωματίας», φαίνεται ότι δεν απέδωσε τίποτα για το βορειοκορεάτικο καθεστώς. Οι Αμερικάνοι το μόνο που έκαναν ήταν να βγάλουν μετά από παλινωδίες τη Βόρεια Κορέα από τον «άξονα του κακού» (κι αυτό το έπραξαν με καθυστέρηση ενάμιση χρόνου, τον Ιούνη του 2008), πράγμα όμως που δεν είχε καμία πρακτική σημασία για το καθεστώς της Πιον Γιανγκ (ποιος θα τολμούσε ποτέ να το απειλήσει, όταν είχε και εξακολουθεί να έχει τις πλάτες μιας Κίνας;). Τα οικονομικά ανταλλάγματα που θα έδιναν οι Αμερικάνοι, σύμφωνα με τη συμφωνία του Φλεβάρη του 2007, δεν γνωρίζουμε αν τα έδωσαν τελικά. Ομως αυτό δεν έχει σημασία, γιατί πρόκειται πραγματικά για… ψίχουλα. Για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης, τα λεφτά αυτά (20 εκατ. δολάρια άμεσα και άλλα 386 εκατ. δολάρια μακροπρόθεσμα, δηλαδή όσο και το 1% του ΑΕΠ της Βόρειας Κορέας) δεν ισοδυναμούσαν ούτε με το ένα τέταρτο απ’ αυτά που δόθηκαν από την κυβέρνηση Μπους στον παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς για να αναστήσει την προεδρική του φρουρά!
Γιατί λοιπόν να μη τρίξει τα δόντια η Βόρεια Κορέα, αφού κανείς δεν πρόκειται να την πειράξει; Τα πολεμικά «παιχνίδια» είναι προσφιλές όπλο όχι μόνο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αλλά και ορισμένων περιφερειακών που συνδέονται στενά με κάποιες από τις πρώτες. Τα παραμύθια περί παγκόσμιας ειρήνης και ασφάλειας, που μας τάιζαν όταν κατέρρεαν τα καθεστώτα του παλινορθωμένου καπιταλισμού (και υποτιθέμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού»), έχουν γίνει πλέον σκόνη. Το μόνο που φαίνεται να έχει μείνει είναι ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων και η ανυπαρξία απάντησης από αυτούς που πληρώνουν αυτό τον ανταγωνισμό που καταστρέφει τον πλανήτη και θυσιάζει παραγωγικές δυνάμεις σε καταστροφικές δραστηριότητες. Ομως, η Ιστορία σε καμία περίπτωση δεν έχει τελειώσει ακόμα…
